het kleinste café van allemaal

Op een pleintje verstopt onder de Sint – Romboutstoren is het kleinste café van Mechelen gevestigd, Den Borrelbabbel. Een café niet groter dan 24 m² maar gekend tot ver buiten onze grenzen.
Al 18 jaar lang word Den Borrelbabbel uitgebaat door Gerda Van Den Brande, Gertje voor de vrienden, een sympathieke dame die haar werk erg graag doet.

Gerda: Voor ik dit café had, hadden ik en mijn ex -man een viswinkel. Dat was hard werk en mijn ex -man vond dat we hierdoor niet genoeg samen konden zijn. Na dat ik een jaar als gerante in een andere taverne had gewerkt, kwam ik hier terecht.

Zijn jullie het kleinste café van Mechelen of van een groter grondgebied?
Gerda: We zijn zeker dat we het kleinste café van Mechelen zijn. Ooit is Vlaanderen Vakantieland hier komen filmen en tijdens de uitzending van het programma beweerden zij dat we het kleinste café van België zijn. Ik weet niet of dit waar is, we hebben het eigenlijk nooit echt opgezocht.

Heeft u bewust gekozen voor zo een klein café?
Gerda: Neen, we zijn er eigenlijk gewoon ingerold. We waren helemaal niet van plan om een horecazaak te openen maar het leek ons toen een goed initiatief.

Wanneer werd dit dan jullie café?
Gerda: Wel, na dat ik hier zes maanden werkte verkochten de vorige eigenaars. Wij hebben toen onmiddellijk toegehapt en na enkele verbouwingswerken gingen op 1 oktober 1988 onze deuren open.

Hebben jullie ook het kleinste terras van Mechelen?
Gerda: Neen, ik kan buiten 13 tafels plaatsen, omdat ik gebruik kan maken van het pleintje waarop de Borrelbabbel zich bevind.

De ligging van jullie café lijkt mij niet erg evident. Doen jullie aan speciaal reclamewerk om klanten naar hier te lokken?
Gerda: Voor de Mechelaar lijkt dit een afgesloten plek te zijn maar we krijgen hier tal van buitenlanders over de vloer. Dit komt omdat er vaak over ons geschreven wordt in buitenlandse magazines.

Dus jullie krijgen veel journalisten over de vloer?
Gerda: Dat is het juist. Mensen vertellen mij altijd vaak dat er op hun vliegtuig een magazine lag waarin een verslag stond over Den Borrelbabbel terwijl ik hier eigenlijk nooit van op de hoogte ben. Zo kreeg ik onlangs een Frans magazine toegestuurd waarin ook een stukje stond over het café.

Vind je dit dan wel leuk?
Gerda: Natuurlijk! Het is altijd een aangename verrassing als je plots iets leest over je eigen zaak ik een buitenlands reismagazine.

Er bevinden zich nog enkele andere horecazaken op het plein. Hebben jullie een vlotte samenwerking?
Gerda: Ja. Elk jaar organiseren we samen iets speciaal tijdens de kerstmarkt. Dit gaat dan uit van de drie horecazaken samen, ook al zorg ik elk jaar ervoor dat alles goed in orde is.

Betaal je ook SABAM?
Gerda: Ja. Daar kan geen enkel café onderuit. We betalen natuurlijk wel minder dan andere cafés omdat je betaald voor je oppervlakte. Maar nu is er nog een nieuwe belasting waardoor er toch wel weer wat bijkomt. Ik denk dat die belasting is omdat de zangers niet meer genoeg verdienen.

Hoeveel personen kunnen hier juist binnen?
Gerda: Het is berekend op 45 personen. Maar zet hier 30 personen binnen en je voelt je al als een sardien in een blikje.

Blijf je na al die jaren je werk even graag doen?
Gerda: Het is hard werk, je moet veel nachten draaien maar ik zou het voor geen geld van de wereld anders willen.

Silvie Van Steenlandt

© klapblad magazine 2006

Start | Proef van | Luister | Ontdek | Contact