In 2012 herdenkt de stad Aalst Louis Paul Boon (15 maart 1912-10 mei 1979). Een gelukkig toeval voor de lieddichter in mij: al in 2005 maakte ik een song Elpee Boon. Met de tijd rijpte het idee een liederencyclus te creëren rond de omstreden auteur. Waar te beginnen? Zijn oeuvre is zo omvangrijk en versnipperd dat het moeilijk kiezen was.

Uiteindelijk besloot ik mij daar zo min mogelijk van aan te trekken.
Zoals Boon aan het begin van zijn Kapellekensbaan schreef: "... en ik peins daarom dat het goed is als er om de 10 jaar een ander een kruis trekt over al die oude dingen, en de wereld-van-vandaag opnieuw uitspreekt met andere woorden".

Op een reis naar Schotland en Engeland ontstond De Executie, een ballade waarin Jan De Lichte op Villoneske wijze zijn laatste uur bezingt. Plots bevond ik mij terug op De Kapellekensbaan. Door vreemde kronkels, die zoals het Lap-en-vliegwerk bij Boon, op hun eigen, raadselachtige wijze ontstaan. Zomer-te-Ter-Muren was niet veraf.
En kijk: hoe actueel zijn deze beide romans nog steeds in de chaos van vandaag.

Het levensverhaal van een Ondineke vormt een rode draad in het verhaal van een draaiende plaat, die Elpee Boon heet. En opnieuw, net zoals bij Boon, zien Zoveel Ondines het levenslicht. Jonge meisjes worden vrouw en merken dat er feitelijk weinig verandert. Toch blijft er de hoop op een beter bestaan.

En ik kijk toe, een ambetanterik. Een ouwe knorpot, een troebele troubadour.
En zeg er het mijne van!