Geschiedenis
Onder het goedkeurend oog van vader Eduard Schuermans begonnen twee jonge snaken, Bart Schuermans en Jan Jacobs in 1982 in de Parochiezaal van Sint-Amands met een schaakclub. Reeds vanaf de eerste speldag kende de club een vrij grote aantrekkingskracht bij de jeugd. Het lokaal zat elke vrijdagavond steevast vol met jonge schakers die, de ene al wat speelser dan de andere, elkaar probeerden te overtreffen. Voetbal werd plots even minder belangrijk en de namen van Gerets, Lozano en Vercauteren werden - weliswaar tijdelijk - vervangen door Siciliaanse, Nimzo, Flank. De jeugd was in de beginjaren massaal aanwezig wat zeker een verdienste was van het enthousiasme waarmee de lesgevers de jonge leeuwen begeleidden.
Omdat ook bij het schaken de boog niet altijd gespannen kon staan werden op verschillende vrijdagen nevenevenementen georganiseerd. Zo werd de Paasvakantie steeds gevuld met een pannenkoeken festijn en werd er in de provincie Antwerpen danig rondgetoerd naar collega schaakclubs die schaaktornooien organiseerden.
Doordat de jeugd een grote aantrekkingskracht vertoonde gaf dit ook de garantie dat er steeds een nieuwe aangroei was van de volwassenen-werking. De vrijdag avond groeide uit tot een schaakavond waarbij eerst de jeugd en nadien de volwassenen tot laat in de avond bleven nadiscussieren over die ene zet die niet had mogen gezet worden. Om het schaakseizoen dat loopt van september tot mei wat te breken werd er elk jaar een weekend georganiseerd waarbij alles gebeurde behalve schaken. Traditiegetrouw werd het schaaktornooi beëindigd in de maand mei met een receptie voor de ouders en de prijsuitrijking voor de winnaars van de schaaktornooien.
Om het schaakgebeuren wat extra in de verf te zetten werd er in 1989 gestart met een Schaaktornooi dat nog steeds jaarlijks georganiseerd wordt tijdens de kerstvakantie.
Ondertussen is de schaakclub van weleer omgevormd naar een spelclub en borden er wekelijks bord-en miniatuurspelen gespeeld.