An Ruyssinck
Ik
"Verdorie wie is die An toch?"
Ik werd geboren op 13 december 1972 in Zottegem (Oost-Vlaanderen).
Als kind liep ik school in het toenmalig Onze-Lieve-Vrouwcollege. Daar volgde ik de handelsrichting tot het lager secundair. Ik was actief in muziek-, en tekenschool. Ik had maar één doel voor ogen en dat was naar een kunstsecundair te gaan. Dus ik startte aan het Sint Lucasinstituut te Gent, richting plastische kunsten.
In mijn laatste schooljaar in Zottegem werd ik geopereerd van een hersentumor. De tumor was gedeeltelijk verwijderd en kon stabiel blijven, weggaan of groeien. Twee jaar later lag ik terug op de operatietafel met een aangegroeide tumor. De gevolgen waren erger dan ervoor: coördinatieproblemen, evenwichtsproblemen, gezichtsproblemen. Een probleemgeval, anders maar niet minder.
De revalidatieartsen namen de beslissing: ik was gedoemd om van school te veranderen. Een droom sloeg aan diggelen, een carrière als tekenjuf kon ik vergeten. Dus liep -rolde- ik school aan het MPI te Kwatrecht. Eerst probeerde ik de handelsrichting te hervatten maar stapte over naar verkoop. Ik had heimwee naar kunst en combineerde Kwatrecht met schilderlessen in het St. Lucasinstituut te Gent. Ik deed het als vrije student en kreeg dan ook geen diploma.
In het laatste jaar kreeg ik de kans om een training te volgen in het trainingshuis ‘Driehuizen’ te Edegem. Na 10 maanden trainen ging ik zelfstandig wonen in Brugge-die-Scone omwille van mijn liefde voor geschiedenis.
Ik, helemaal alleen in een vreemde stad,... ik hunkerde naar mensen om me heen. Na drie jaar dacht ik die te vinden in een woon- & werkgemeenschap te Beernem, maar helaas. Na 6 jaar Beernem ging ik in 2002 terug naar mijn roots te Zottegem, waar ik met de hulp van
mijn hond en de p.a.b. nu zelfstandig kan wonen.
Ik probeer nog creatief te zijn en dit uit zich in atelier ‘Koeleur’.
Als ervaringsdeskundige breng ik studenten dichter bij de wereld van gehandicapten door middel van mijn project ‘leven met een handicap’.
Alles kan immers enkel met de hulp en de steun van mensen!