Guatemala het land van de quetzal, gelegen tussen 2 oceanen, waar tropische stranden, stukken ongerept regenwoud, bergketens boven de 3000 meter en het zachte klimaat de Maya’s wisten te bekoren.

U kiest toch ook voor Guatemala, waar de toeristen in de watten worden gelegd.

Het wordt  de reis van UW leven!!!!!!!!!!!!!!

Maar, de werkelijkheid is anders. Het droge klimaat (tropen) zorgt ook voor de nodige schaarste aan water. Wij weten al lang niet meer hoe waardevol water is. Het lest niet alleen de dorst (nog zoiets wat we niet meer kennen: dorst?), het is ook onontbeerlijk voor een geslaagde oogst, zeker in dergelijke streken (bergen: rotsbodem, regenwoud: erg onvruchtbare grond). Povere oogst = weinig eten. De betere grond is ingepalmd voor toerisme, industrie, …

Deze ongelijkheid is er al heel erg lang, slechts een paar mensen bezitten daar alle grond en tegen hen is weinig opgewassen.

Op die manier is er enorme rijkdom en ook het tegenovergestelde. En je kunt al raden waarvan de meeste mensen “genieten” … nu ja, ze zijn niet anders gewoon dan de armoede die er heerst, maar toch zien ze die paar rijken leven en profiteren. Hun “genot” is dus te vinden in de kleine dingen, dingen die wij al lang niet meer naar waarde kunnen schatten …

Wij kunnen hier al heel veel doen voor een betere wereld, maar ’t is ons al teveel gevraagd om te voet naar de bakker te gaan, om de vaat met de hand te doen, … Wij zijn alleen maar verwonderd als het donker blijft als we op de lichtschakelaar duwen, terwijl het eigenlijk wel redelijk machtig is dat we door zo’n simpele inspanning zo’n lichtenergie kunnen verkrijgen.

Maar goed, we betalen er ook voor, he. Al eens bij stilgestaan vanwaar dat geld eigenlijk komt? Niemand weet het, of wil het weten. Dus laat dat dan maar een open vraag zijn.

Even terug naar Guatemala nu, ’t is maar een sprongske met de moderne technologie.

De armoede ginder noodzaakt vele kinderen om (samen met aas –en roofdieren) te zwerven op vuilnisbelten, om te bedelen in de stad (met alle onmenselijk risico’s vandien), om in te gaan op loze beloften, … Als de kinderen er geen toekomst hebben, zullen hun kinderen dan een toekomst hebben? Ik denk dat deze vraag niet zo “open” is, ze is eerder retorisch.

Nu, als we ons gewoon bezig houden met er ons vragen over te stellen en eventueel, als we er eens de zin en voldoende licht voor hebben, op te antwoorden, dan verandert daar niets. Dit antwoord wetende, knaagt er toch wel iets bij mij en zolang het maar bij enkelen knaagt, zal er ook niets veranderen. Maar als dat die weinigen zou tegenhouden, zijn we dan op de goede weg? Mijn weg is mijn weg … weg … ver?

Klik op de foto om meer foto’s te zien

[Home] ['t KiP] [Hobby's] [Grabbelpas] [Links] [Contact] [GUATEMALA] [School]