Donderdag 12 oktober 2006.

Het verhaal van Kathleen

Het was een gewone wekelijkse donderdag waarop ik 's avonds ging lesgeven in de manège.

André vroeg me of ik na de les de piste zo snel mogelijk kon vrijmaken. Hij moest ze namelijk nog snel goed leggen voor het springen begon.

Dus deed ik wat André me vroeg en plots komt Gène in de piste gelopen en zegt: "Ik zal de poort wel open doen, blijf jij maar hier" Ik had niets in de gaten en liet hem doen.

Toen ik de bar wou binnen gaan werd ik tegen gehouden door Daphné, Katrien en Myriam die me rare vragen begonnen te stellen. En ik dacht: "Wat gebeurt er hier?"

Plots zag ik mijn vader in de bar??? Hij komt anders nooit naar de manège!

Toen wist ik dat er iets ging gebeuren en nam Anneke me mee naar de piste en las dit gedichtje voor:

Lieve, lieve, lieve Kathleen

Wij zijn hier met z'n allen bijeen.

Want dit wilde niemand missen

Ja, begin maar al te gissen.

Mag ik je vragen

Enkele passen naar het midden te wagen

En je nog even om te draaien

Wij zullen zeggen wanneer je mag kijken

Dan zal voor jou alles duidelijk blijken.

Kathleen, sluit je ogen

We maken het even stil

SSSSSSSSSSSSTTT!

Wat er dan volgde was mijn grootste wens.

Kijk maar mee

Iedereen nen dikke merci!!

Het was één van de mooiste dagen van mijn leven!