Cadzand 25 april 2004.

 

 

Al prima weer voorspeld door de weerman, en inderdaad het was prachtig.

Volop zon en na de middag een fris noordzeebriesje.

 

Niemand afgebeld dus verzameld voor de taverne om elf uur en dan richting duinen.

Onze Beagles wisten blijkbaar heel goed wat er gaande was, en konden niet snel genoeg van start gaan naar hun geliefkoosde plek, “het strand”.

 

Na een half uurtje duinen, naar beneden en het strand op, nog even bij mekaar voor het fameuze kiekje, en dan los en rennen van voor naar achter, van links naar rechts, zoals in het bekende liedje van Bart Kaël.

 

Eigenlijk leggen onze Beagles in afstand het dubbele af van hun baasjes.

Enkele geinteresseerden kwamen vandaag voor de eerste maal kennis maken en ook enkele kersverse leden waren van de partij.  Iedereen ging met iedereen aan de praat en Beagleverhalen werden druk uitgewisseld.  Er waren ook twee personen bij die zinnens waren een Beagle aan te schaffen, waar konden zij beter terecht dan bij baasjes die al ruime ervaring hadden met het ras.  Het was dan ook op ons aanraden dat ze mee zijn komen wandelen.

Van hen kregen we zelfs na de wandeling nog een bedanking, dat doet soms goed!

 

Tegen de middag was er een lunch voorzien in “Il Gabiano” waar we intussen al kinderen aan huis zijn. Ik meen te weten dat het de vijfde maal is dat we daar samen komen. De eigenaar weet zelf al onmiddellijk, als we bellen om de datum vast te leggen, over welke honden het gaat. De service is er fantastisch en het weer was zo goed dat we zelfs buiten op het terras hebben kunnen eten.

 

Na de middag zijn er nog enkele leden ons komen vervoegen, die ’s morgens benomen waren, en tegelijkertijd hebben er enkele afgehaakt die na de middag nog een andere afspraak hadden.  Rond 13.45u zijn we dan terug met de groep richting strand getrokken, deze keer richting Knokke, “Het Zwin”.  Als we daar het strand verlaten kunnen we nog een heel rustig weggetje volgen langs het natuurgebied en zo nog volop genieten van de vogeltjes die zaten te fluiten.  Eén verlaten koe, de naam van het ras ontsnapt mij, stond kort tegen de bedrading maar heeft gelukkig onze viervoeters niet opgemerkt en omgekeerd ook niet.  Allemaal liepen ze rustig voorbij het koebeest.

 

Rond 15 uur waren we terug aan onze startplaats, nog vlug even iets gedronken en daarna huiswaarts.

 

Onze viervoeters spraken al af voor 23 mei!

 

                                                                                                                        Ria