De Panne – 17 oktober
We gingen naar "t zeetje" op zondag 17
oktober en zijn 's morgens rond 7.30u vol goede moed vertrokken richting De
Panne. In Bray-Dunes werden we rond de middag verwacht voor de lunch.
Toen we wilden starten aan ons verzamelpunt, waren de
engeltjes serieus aan 't kuisen want de emmers water donderden naar beneden!
Dit is de eerste keer dat we in zulke slechte omstandigheden een wandeling zijn
begonnen. Reeds de zaterdag kregen we
telefoontjes om te vragen of het wel degelijk door ging.
Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn: weer of geen weer, de Flanders Beagle Club
gaat wandelen. Als je een wandelaar bent, weet je dat je je op alle
weersomstandigheden dient te voorzien in België!
Dus dan toch vertrokken na een beetje wachten tot dat
de regenbui wat minderde en dan via onze "Leopold" naar het strand.
Het lopen op het strand viel zwaarder uit dan andere jaren want het lag er
absoluut niet hard bij. Andere jaren liepen we echt boven op het strand, nu was
het toch wel even wegzakken in de drassige grond. De regen zal er zeker voor
iets tussen gezeten hebben. Onderweg naar Frankrijk kregen we nog regen te
verwerken en de wind zat op kop en dat maakte het er niet gemakkelijker op. Het
was echt duwen met momenten!
Rond 11.30u waren we aan onze lunchplaats en daar
stonden ze ons al op te wachten. Dezelfde scenario's van andere jaren, een
springende en lopende "garçon" die alle moeite deed om niet over
Beagles te vallen tijdens het opdienen.
De soepen, croque's en composé's waren binnen de
kortste keren bezorgd en iedereen liet het zich smaken.
Geen reclamaties of moeilijkheden alhoewel sommigen
hun beste Frans dienden boven te halen, maar als je wil, dan versta je mekaar
toch!
Rond 13 uur zijn we dan terug richting De Panne
vertrokken en werkelijk waar, de zon scheen en het was volledig uitgeklaard.
Dus vol goede moed op de terugweg.
De nodige kiekjes werden genomen en dan het strand
op!
Terug lol en leute voor de Beagles want ze konden
weer met volle teugen van hun vrijheid genieten. Van links naar rechts van voor
naar achter (Bart Kaëll zijn liedje werkt dus inderdaad inspirerend) zelf tot
in het water werd er gelopen. Eigenlijk leggen ze in afstand toch wel het
dubbele af van de baasjes.
De afstand was dezelfde maar we gingen er een
kwartier minder lang op, gewoon door het feit dat de wind veel minder was en we
nu de wind in de rug hadden. Er was toch niet veel reserve om met droge voeten
in De Panne te geraken, soms was het strand nog nauwelijks een drie meter breed
en kwam het water zienderogen dichterbij.Het was trouwens springtij en dan gaat
het nog wat vlugger naar hoger water toe.
Rond half drie waren we terug aan ons vertrekpunt en
is het grootste gedeelte van de deelnemers nog iets gaan drinken. Hier vernamen
we dan dat één van de honden was achtergebleven op het strand en de groep niet
gevolgd was. Het baasje was reeds zonder ons medeweten terug op zoek gegaan
naar zijn Beagle.
Gibsy is nochtans een Beagle die bijna altijd
losloopt en goed onder appél staat. Vermoedelijk is hij een eind van de groep
vandaan geraakt en is hij zo zijn baas uit het oog verloren.
Een telefoontje 's avonds gaf toch het goede nieuws
dat ze hem terug hadden gevonden.
Weer een ervaring rijker en voldaan van de trip zal
iedereen toch wel goed van zijn nachtrust genoten hebben, niet alleen onze
viervoeters maar de tweevoeters ook!