Kruishoutem 24 juli 2005.

Een drietal jaren terug waren we ook al eens van de partij op die lokatie en de omgeving is ons toen zo bevallen dat we graag weerkeerden.

Onze gids daar ter plaatse heeft zelf een Beagle en is sinds dertig jaar natuurgids bij “ De Wielewaal” en kent de streek door en door. Daarom hadden we hem terug aangesproken en hij was bereid ons te “gidsen”

Om alles voor te bereiden arriveerden we daar rond 10 uur in het parochiecentrum “della Faille d’Huyse” waar we ook voor de tweede maal ons vertrekpunt hadden.

Gelukkig waren we zo vroeg aanwezig want er bleek ook hier het één en ander fout te lopen!

We trokken de ijskast open om de drank op te bergen en stonden gelijk met onze voeten in ’t water. Bleek dat ook de kleine diepvries erboven volledig ontdooid was en dat water was al tot in de ijskast terecht gekomen.

Onmiddellijk de conciërge gebeld en hem het probleem verteld, de man kwam kijken en er bleek geen stroom te zitten op alle stopcontacten in de nieuw aangebouwde keuken. Na wat meten en kijken in de elektriciteitskast bleek de differentieel uitgevallen te zijn. Deze terug ingeschakeld, maar niets baatte, de stopcontacten bleven zonder stroom. Geprobeerd om de verantwoordelijke elektricien te bellen maar ja, juli, verlofperiode, dus hopeloos.

We zijn dan op zoek gegaan naar een ander stopcontact dat wel stroom had en dat vonden we in de oude keuken, die gelukkig nog niet was afgebroken! Het gevolg was wel dat er die dag menig kilometer over en waar gelopen is om warm water te zetten en de afwas te doen nadien.

Al bij al was dit nog niet het enige, ook enkele stortvlagen kwamen het wandelplezier bederven. Het uur van vertrek diende al even verlaat te worden omdat het water met bakken uit de hemel viel.

Uiteindelijk dan toch vertrokken naar het bos en ook onderweg kregen we nog heel wat nattigheid te verwerken. Qua weer was dit toch wel één van de slechtste wandeldagen. Enkele van de wandelaars hebben het dan ook vroeger opgegeven en kwamen terug naar de zaal. Denk dat ook hier de baasjes meer last hadden van de regen dan de honden want die gaan zo’n regenbui niet uit de weg als er te wandelen valt.

Een tweetal uren na de start kwam de grote groep wandelaars dan terug onder een blakende zon, want intussen was die dan toch gaan schijnen!

Iedereen leek tevreden en hopelijk kunnen we één van de volgende jaren nog een keer terug naar de streek!

Ria