Palingpad – Mariekerke – 26/02/06

Brrrr, koud!! Dit was de eerste indruk die je kreeg als je neus boven de dekens stak.

Toch maar vlug uit de veren en tegen de middag de baan op naar Mariekerke!

Het was intussen toch al bijna 3 maanden geleden, op de Sinterklaaswandeling, dat we elkaar zagen.

We werden prima ontvangen in zaal “Roxy” in Mariekerke, waar we een gedeelte van de biljartzaal ter beschikking kregen. Het was voor iedereen daar verzamelen geblazen tegen 13.30u, uur van afspraak. Spijtig genoeg moesten we om 13.50u vaststellen dat er 11 personen ontbraken, die geen teken van leven gaven of ons verwittigden dat ze om één of andere reden niet kwamen. Omwille van deze mensen, moest er een groep enthousiaste deelnemers, tevergeefs wachten. Zij hadden allemaal de kou getrotseerd en wilden dan ook niet liever dan op tijd starten met de wandeling.

Er werd dan toch maar beslist om te vertrekken zonder hen. Wij hadden de eigenaar van de zaal verwittigd dat, mochten er nog deelnemers komen, ze konden zeggen dat we vertrokken waren.

Enige tijd werd de bebouwde kom onveilig gemaakt door onze Beagles, om dan uiteindelijk terecht te komen op de Scheldedijk. Hier was de noordoostenwind snijdend,alhoewel de Beagles er zich weinig van aantrokken. Zij wilden wandelen en dat was alles.

Bij het verlaten van de drukkere bebouwde kom kwamen we terecht in het Broek, een prachtig natuurgebied dat, na een poos wandelen ons verplichtte om van het wandelpad af te wijken. Door de regen van de voorbije weken was er een groot gedeelte ondergelopen, en konden we niet meer verder. We keerden terug op onze stappen, geholpen door mensen uit de buurt die ons kwamen verwittigen dat we niet via het normale pad weg konden.

Even afwijken en een alternatieve route volgen zodat we terug op het normale wandelpad uitkwamen en daar onze weg konden verder zetten zonder meer problemen.

Er waren enkele nieuwe Beagle pupjes bij die het ganse parcours toch goed hebben overleefd en nog heel enthousiast waren toen we, na bijna 2 uur wandelen, terug toekwamen aan de start.

De meesten keerden nog even terug naar de “Roxy” om zich even te verwarmen aan een warme chocomelk of een koffie. Iets wat ze toch wel verdiend hadden na de wandeling.

Ria