AUTEUR: René Slegers (04/08/1942)


Tijdens zijn studies als industrieel ingenieur (Geel 1964) en later ook als burgerlijk Elektromechanica (Leuven 1967) was hem opgevallen dat sommige onderwerpen zonder diepgang werden behandeld, waaronder:
  • Het magnetisme dat louter bestudeerd werd met zijn experimentele wetten zonder veel cohesie en wisselwerking.
  • Het transport van energie over hoogspanningslijnen waarbij cos phi en reactieve energie werden gehanteerd op basis van metingen zonder een duidelijke psychische achtergrond.
  • De elektromagnetische golven in een schimmige cursus van Prof. Van Itterbeek die geen grondslag kon leggen voor een beter begrip van dit raadselachtige fenomeen.
Na zijn studies trok hij naar Nederland om er als ontwerpingenieur aan de slag te gaan in een transformatorenfabriek. Het technisch toepassen van magnetische ervaringsregels werd een dagelijkse klus, waaruit ook duidelijk bleek dat een succesvol ontwerp niet gehinderd werd door het ontbreken van fundamentele kennis over het magnetisme.
In 1970 trad hij in dienst van een Belgische energieoperator als exploitatie-ingenieur van een hoogspanningsnet en later als onderhoudsingenieur van de gebruikte hoogspanningsapparatuur. De aspecten “ruimte” en “tijd” van de elektromagnetische energie bleven hem boeien en de invloed van een bewegende elektrische lading op een energietransport liet hem niet los.
In 2003 sloot hij zijn professionele carrière af en stortte hij zich voluit in de fundamentele problemen rond lading en massa, om onmiddellijk te verzeilen in vragen rond energie, ruimte en tijd waar Einstein en Schrödinger de weg gemarkeerd hadden met relativiteit en kwanta. Na eindeloos toetsen van zijn inzichten aan de beschikbare experimentele gegevens, ontstond voor hem een nieuw beeld van de elektrische lading dat meteen ook de begrippen massa, energie, ruimte en tijd een diepere inhoud gaf. De lading is voor hem de universele actor achter de gravitatie en het elektromagnetisme. Vanuit dit perspectief lijkt er ook een doorbraak naar eenheid tussen de relativiteitstheorie en de kwantummechanica mogelijk.

In zijn boek “Naar de bronnen van de fysica” en op zijn website “Bronnen_Fysica” beschrijft hij zijn verworven inzichten vanuit een gewijzigd perspectief, maar zonder afbreuk te doen aan de experimentele resultaten van de klassieke en moderne fysica.