1. De verbreding van de relativiteitstheorie van Einstein met als basis de lading i.p.v. de massa, laat toe om elektromagnetisme en gravitatie te verenigen. Men kan zelfs stellen dat alle “natuurkrachten” ontstaan uit de vervorming van de ruimte-tijd, waarbij het tijdsaspect zeer belangrijk is bij energieverplaatsingen of energieoverdrachten. In tegenstelling met wat gepostuleerd werd, zullen energetische processen sterk afhankelijk zijn van de vervorming van de lokale ruimte-tijd waar die processen plaats vinden. Een goed voorbeeld van zulk proces is een golf in de ruimte-tijd (bvb. lichtgolf), waarvan duidelijk is gebleken dat de golfsnelheid van een golffront in de nabijheid van de zon meer vertraagd wordt dan op grotere afstand, waardoor deze golf door de zon wordt omgebogen.
     
  2. De lading wordt dus het uitgangspunt om de vervorming van de ruimte-tijd te bestuderen, en massa is slechts een optelsom van ladingsinvloeden.
     
  3. Met deze bredere opvatting van de relativiteitstheorie wordt het inzicht in het ontstaan van krachten verruimd: het waarom van de kracht op een bewegend deeltje in een magnetisch veld blijkt slechts een combinatie te zijn van de relativiteitstheorie van Einstein en de golftheorie van Maxwell. Met deze verklaring wordt de studie van de elektrische stromen, dynamowerking en motorwerking een logisch verhaal zonder verwijzing naar kurkentrekkers of LH/RH-vuistregels.
     
  4. De ijverig gezochte zwaartekrachtgolven blijken zich te herleiden tot ruimte-tijd-golven zoals trouwens ook de elektromagnetische golven, enkel verschillend zijn in golflengte en energie-inhoud. (zoals ook gravitatie en EM-krachten een schaalverschil van 10 exp. (-36) vertonen).