Dokterspraktijk Krombeke

Dokterspraktijk Krombeke


KLIERKOORTS : ZIEKTE VAN PFEIFFER


Klachten en verschijnselen
• Koorts.
• Pijnlijke keel.
• Verlies van eetlust, moeheid en zwakte, pijnlijke spieren.
• Gezwollen Lymfklieren.
• Pijn in de linker bovenzijde van de buik.

De ziekte van Pfeiffer wordt ook wel mononucleosis infectiosa of klierkoorts genoemd en wordt veroorzaakt door het Epstein Barr virus.
Dit virus kan iedereen besmetten, maar besmetting treedt meestal op bij mensen tussen de 10 en 35 jaar, met name tieners.

Het kan optreden als een epidemie of als een alleenstaand geval; de besmetting treedt op via besmettelijk speeksel.
De incubatietijd van de ziekte is ongeveer zeven tot veertien dagen bij kinderen en jongeren (de incubatietijd is de tijd tussen het moment van besmetting en het moment waarop de ziekteverschijnselen optreden).
Bij volwassenen is de incubatietijd langer, soms wel dertig tot vijftig dagen.

Diagnose.

De ziekte van Pfeiffer wordt gekenmerkt door een grote verscheidenheid aan symptomen.
De ziekte kan zich uiten in koorts, een pijnlijke keel, gezwollen Iymfklieren of in zeldzame gevallen in een vergrote milt.

Misselijkheid, hepatitis, geelzucht, hoofdpijn, stijfheid, overgevoeligheid voor licht, pijn in de borst, hoesten, een bemoeilijkte ademhaling, tachycardie (een snelle hartslag) en aritmieën (onregelmatige hartslag) kunnen ook door het virus worden veroorzaakt.

Verminderde eetlust, spierpijn, moeheid en zwakte zijn meestal aanwezig en bij sommigen is er een rode huiduitslag. Deze verscheidenheid aan symptomen kan de diagnose bemoeilijken.

Als er een verdenking op de ziekte van Pfeiffer bestaat, kan de huisarts een bloedonderzoek uitvoeren om de aanwezigheid van het virus in het bloed aan te tonen.

Hoe ernstig is de ziekte van Pfeiffer?

De ziekte van Pfeiffer is een onschuldige ziekte, behalve in zeer zeldzame gevallen waarbij de milt sterk vergroot is en scheurt of wanneer andere vitale organen als hersenen en hart besmet zijn.
Personen met de ziekte van Pfeiffer hebben steun en begrip nodig omdat, hoewel de meeste symptomen op zich niet ernstig zijn, de ziekte enige tijd moeheid en zwakheid kan veroorzaken.
In de meeste gevallen verdwijnen de koorts, de gezwollen Iymfklieren en de milt vergroting na tien dagen; toch kan het wel enkele weken duren voordat u zich weer de oude voelt.

Behandeling.

Er bestaat geen specifieke antivirale behandeling tegen de ziekte van Pfeiffer.

Bedrust als u nog koorts hebt en u ziek voelt is het eerste advies.
Verwacht over het algemeen niet het normale leven eerder dan na twee weken te kunnen hervatten.
Veel water en vruchtesappen drinken geeft verlichting van de koorts en de pijnlijke keel en zorgt ervoor dat u niet uitdroogt.

Aspirine en enkele keren per dag gorgelen (een halve theelepel zout oplossen in een glas warm water) tegen een pijnlijke keel zijn veel gegeven adviezen.

De pijnlijke keel bij de ziekte van Pfeiffer kan erger worden door een bijkomende streptococceninfectie die met antibiotica moet worden bestreden.

Complicaties bij de ziekte van Pfeiffer zijn zeer zeldzaam. Bij hevige buikpijn moet u uw huisarts raadplegen.