François D'Argent (1897-1949)

Welkom

François D'Argent een strijder van beide grote oorlogen.

Geboren in december 1897 is François D'Argent niet eens 17-jaar als de Duitse troepen voor Gent staan. Hij meldt zich als oorlogsvrijwilliger en volgt de duizenden andere vrijwillgers richting Frankrijk. Hij krijgt er een basisopleiding in Auvours en wordt infanteriesoldaat in de IVde legerdivisie, eerst in het 8ste daarna in het 18de linieregiment. François presteert tussen 1914 en 1918 drie jaar, negen maanden en elf dagen frontdienst, waarvan 31 maanden in zogenaamde vuurkracht eenheden. Hij krijgt hiervoor zes frontstrepen toegekend op 22/04/1921. Hij blijft gedurende de volle termijn gewoon soldaat 2de klasse.

In deze periode wordt François tweemaal wegens ziekte in Belgische hospitalen in Frankrijk opgenomen en komt na revalidatie- en (her)opleidingsperiodes terug aan het front. Zo reist de jongeman doorheen een groot deel van Frankrijk. Tijdens het eindoffensief (september 1918) vertrekt hij uit de loopgrachten van Diksmuide om uiteindelijk te Merendree aan het Schipdonkkanaal gewond te geraken. Na zijn herstel neemt hij deel aan de bezetting van Duitsland.

Na de demobilisatie komt François D'Argent zoals zoveel oudstrijders in "den ijzerweg" terecht. Hij laat zich vanaf nu Frans noemen, trouwt en krijgt 3 kinderen (de tweeling Marie-Antoinette en Marie-José en Etienne). Zijn werk bij de spoorwegen zorgt er voor dat hij verhuist van Gent naar Kortrijk. Als de Duitsers in 1940 België opnieuw binnenvallen, neemt hij andermaal de wapens op, en vervoegt hij het (gewapend) verzet. Hij vecht mee bij de bevrijding van Kortrijk. Op 3 augustus 1949 pleegt hij (verbitterd) zelfmoord.

Waarom deze site?

Zijn zelfmoord werd in het katholieke Kortrijk van 1949 door z'n familie als een schande ervaren. Er was geen eredienst, alleen een korte plechtigheid in het portaal van de kerk. Hij kreeg geen officiele begraafplaats, zijn medailles werden weggegooid,... Zijn familie wiste alle sporen van zijn bestaan uit. Naar zijn kleinkinderen werd zijn bestaan en z'n moed verzwegen. Twee foto's van een schriele jonge man is alles wat er overgebleven is.

Wij, zijn kleinkinderen Franky en Filip D'Argent gingen op zoek naar wie hij was en wat hij meemaakte. Na veel moeite konden we zijn levensloop reconstrueren en vonden we dat er een eerbetoon moest komen.