Hans de Smet

Mijn Reden
Ideologie
Fotos
Contact
Forum


Web Developer
  Kristof Bayens
  0478/41.93.48
Nieuws

Mijn naam is Hans De Smet. Geboren, 28 januari 1972. Te Ninove.
Vader Edgard De Smet. Moeder Giselle Scruel.

Studies. College. Latijn-Wetenschappen en daarna 3 jaar Leuven. Alsook als normale ‘kotter’ ‘gelegerd’ in de J.P.Mickelerstraat 7 in Leuven.

Mijn herinneringen laat ik over aan mijn autobiografie. Dit gaat over mijn kijk op de plaatselijke en federale politiek.
Het is…..
Proberen aan te tonen dat er meer is. Men kan het doen, door simpelweg te geloven dat een mens zijn uiteindelijke behoeften zal dekken, door alles uit te buiten wat hij in zich heeft. Liberaal principe. (Een al te broos evenwicht tussen iemands persoonlijkheid en behoeften).Volledig akkoord met het liberaal principe tot op die hoogte…, maar er is bij sommigen sowieso al een gebrek aan materiële middelen. Dus de oplossing gaat ook niet komen door het zuiver in stand brengen van het principe…’iedereen gelijk’ (socialisme)…. Het kan en mag niet.
Het is te gemakkelijk, zeggen van ’Jamaar, hij/zij heeft meer dan ik’ Ja en waarschijnlijk zal hij/zij er serieus voor gewerkt hebben. Wie ervoor werkt mag er voor beloond worden. Het is al een risico. Je zaak moet nog aanslaan. De arbeider werkt toch ook hard. Daarvoor wordt hij/zij betaald. Doet die persoon dat niet, wordt hij/zij ontslagen. Maar als je niets doet en je wordt ontslagen, moet je dan ook niet zeggen, zie je wel; 'Ik heb een ongenoegen'... Komaan, zeg. Wees eens realistisch. Dat is zo simpel als bonjour.

En hier knelt hem het schoentje….Iedereen wilt alles.
Excuseer. Ook voor mij is dit onmogelijk. Maar, ik heb er me bij neergelegd.
En dat is wat de mensen niet meer kunnen. Liever jaloers zijn en 'ongenoeg uiten', dan aanvaarden wat men kan en/of niet kan. Maar dat mag je al niet meer zeggen.
Sorry. In tegenstelling tot de liberalen, geloof ik niet dat iedereen gelijk geboren is voor de wet. En dat je alles kunt bereiken wat je hartje verlangd.
Ik geloof niet in het ik-principe.
Anderzijds, geloof ik ook niet in het principe dat alles voor iedereen gelijk moet zijn (socialisme)
1) je komt ook al terecht in een soort ‘afgezwakte ideologie’.
2) alles en iedereen gelijk geeft niemand meer het voorbeeld om zich ‘proberen te verbeteren’.
3) zelfs afgezwakt, geeft dit beeld je de indruk dat er ‘wel voor je gezorgd zal worden.’ Zodoende, wat is de ander waard?
Nee...
Dat heet pragmatisme; En de mens is er gevoelig aan. ‘Doe datgene wat je moet doen en dat zo voordeel voor je oplevert en doe datgene niet wat nadeel voor je oplevert…’ . Politiek neemt die beslissingen voor ons….
Oke. Wat voor zin heeft het dan nog?
Wel, idealisme is een groot deel van de oplossing. Niet meer : hoe meer we hebben, hoe jaloerser men is op de buurman-principe…
En amok maken, is een verdere voedingsbodem voor zulks principe……

Moet je nu echt weten wat me drijft?
De ander (en ja, gehandicapten maken daar zeker een deel van uit)
(Sartre was een blaaskaak, toen hij zei…’L’enfer,c’est les autres’)
Ik zal iedereen en alles proberen te helpen…MAAR, ik zal steeds uitgaan van 1 principe. ’Eerst ik en dan de ander’
Wat is het tegenwoordig, eerst ik en daar blijft het bij?
Nee, iedereen behoeft dat ik ze help, maar ik ben niet van plan me in de shit te werken, opdat jullie het goed hebben.(Denk maar ook aan een brandweerman…Hij/zij zal zich nooit in een situatie brengen, als ze iemand redden, waar zijn/haar leven in gevaar is…..Wel, dit is net hetzelfde principe)

Ik verafschuw egoïsme het welke een tegenwoordige partij preekt.
‘als de vos de passie preekt, is het eigenbelang dat dan ook’?

Ik ben ook niet stupide. Ik weet ook wel dat ik veeeeeeel water in mijn wijn zal moeten doen (trouwens; Een huwelijk, of samenwonen is toch ook zo? Wel, ik sta in relatie met anderen ook, niet?)
Dus, je moet compromissen vinden. En daarbij steeds het principe huldigen. Voor iedereen kun je niet goeddoen.
Sorry. Er is me dikwijls genoeg gezegd geweest ’Wie zijn gat verbrand moet op de bladeren zitten’. Iedereen moet opofferingen doen. Net zoals ik ze graag gedaan heb. Ik zeg het jullie ook. Je moet je verantwoordelijkheid opnemen. Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf. Tot op zekere hoogte. En daar kom ik ook in tussen. Sommige mensen zijn niet in staat, om iets te doen.

Wel, voor iedereen wil ik er zijn, maar zeker voor hen….(Weet wel, ik zal alles doen voor die persoon, alhoewel 1 keer)…Ik ben geen lakei of iemand die je uitbuit. Trouwens. Er zijn er dan teveel. En POLITIEK STAAT NIET IN DIENST VAN ÉÉN IEMAND,MAAR VAN HET ALGEMEEN BELANG.
En ik zal zeggen of het onmogelijk is of niet.
Ik zal ook nooit iemands handje vastnemen. Eerst moet die persoon alle wegen al bewandeld hebben en dan zal ik ook zien.


Geld interesseert me maar matig. Nee, de ander, daar doe ik het voor. En ja, zelfs ik krijg nog dikwijls het deksel op de neus. Zelfs ik heb met mijn gezicht tegen de muur gelopen…
Wel, nu kan ik zeggen ’Daar en daar en daar moet je voor opletten...’

Geschikt voor politiek? Ik weet dat ik een enorm zwakke gezondheid heb...
En ja, ik heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren. En nee, ik verschuil er me niet achter, maar ik zal de roep van mijn lichaam zeker niet verloochenen. Toch zal ik alles geven. Je kan niet meer proberen, dan te proberen, niet?

Ik weet ook dat je alles kunt beargumenteren met slogans, haat, zeker met statistieken. Zo werkt het niet. Politiek is idealisme (of zou het moeten zijn)
En de verwezenlijking van dat idealisme gebeurt door realisme.

Dat iedereen maar klaagt.( We zijn Belgen. We moeten internationaal kunnen meespreken). Maar verdomme, heb dan ook de beleefdheid om iets te doen aan jullie situatie.

(Ja, ik weet het…Ik ben cru, hé)

Hans
Download in doc-formaat