Restauratie van oldtimer vrachtwagen
International Harvester Loadstar CO-1600
Chassisnummer D-04-521 - Bouwjaar: 1967.
-- Deel 12 --
Op 12/08/2014 ben ik dus naar de Keuring geweest, en 's anderdaags
ben ik dan naar Oostende gereden, in de hoop daar onmiddellijk mijn
nummerplaat te krijgen, doch de wachtzaal zat barstens vol, en ik werd
pas na de middag toegelaten, maar men deelde dan geen nummerplaten meer
uit. Ze zou mij de volgende dag worden toegestuurd...
's Namiddags heb ik mijn Super BWD-6 op de laadbak gereden, en dit met
behulp van de vrachtwagen van de firma Vanck waar ik mijn kiekekot heb.
Ik heb nog geen oprijplaten, dus moest hij eerst op zijn vrachtwagen,
waarna ik de tractor dan overreed naar de mijne. Hij moest er
persé op, want ik moest nog kettingen, haken en spanners bepalen
en kopen om mijn tractor stevig en reglementair vast te kunnen leggen.
Deze waren op voorraad, en heb ik zeer vlot gekregen, zodat ik in het
weekend erop alles kon op maat aanpassen en mijn tractor vast leggen.
Klaar
voor de eerste
testrit met mijn Super BW D-6 erop.
Een combinatie waarmee je mij hopelijk
nog lange
tijd wel eens zou kunnen tegen komen.
Ik heb ook nog de kapotte koplampen in de cabine uitgehaald en
vervangen door de twee nieuwe die ik met wat geluk nog heb kunnen op de
kop tikken begin dit jaar. Het blijken dezelfde te zijn van de
allereerste Lada's die in Europa werden gelanceerd, en er waren er maar
6 meer beschikbaar in Rusland. Omdat er al koplamen zitten in de
bumpers zal ik deze alleen gebruiken als grootlichten, wat mij toelaat
om dan tezelfdertijd deze in de bumper te gebruiken als dimlicht. Met
de 4 lichten aan heb je wel een goed zicht voor je!
Er bleven mij nog een paar uurtjes over, en dat was goed voor eerst een
kort testritje in de voormiddag, en daarna een wat uitgebreidere
testrit in de namiddag, waarbij ik eens een tussenstop wou maken bij
Dany en Bart Staessen in Ieper, beide ook grote liefhebbers en
verzamelaars van het merk International Harvester.
Op
visite bij Dany en
Bart Staessen in Ieper.
Tijdens die wat langere testrit stelde ik vast dat de wielnaven
van de achterwielen wat te warm kwamen. Dat verontruste mij behoorlijk,
en dat moest dus onderzocht worden. Ik vermoedde dat ik de conische
lagers wat teveel voorspanning heb gegeven, en dat zou ik zondagmorgen
eens van dichterbij bekijken. Voor de rest waren er geen problemen.
Zondagmorgen begon ik aan die wielnaven achteraan, eerst links. Toen ik
een uurtje later ook rechts wou beginnen zag ik plots dat het
buitenwiel daar volledig plat staat. Ik had het niet onmiddellijk
gezien, want het binnenwiel hield de zaak behoorlijk op hoogte. Bij
nader toezien bleek de buitenste band volledig opengesprongen te zijn,
een scheur van zeker 20 cm!!!. Blijkbaar moet die band het begeven
hebben gedurende de nacht. Wat een geluk dat dit niet gebeurd was
tijdens mijn testrit naar Ieper.
Onmiddellijk weer een groot probleem: banden 8.25-20 worden in Europa
niet meer gemaakt, en nog uiterst zelden verkocht. Op het reservewiel
moest ik ook niet meer rekenen, want dat was er nog veel erger aan toe.
Het buitenste wiel aan de linker kant vertoonde ook al wat scheurtjes,
en gezien het avontuur met de band rechts wilde ik mij niet meer op de
weg riskeren met zo'n band.
Na wat rondbellen vond ik uiteindelijk toch 2 nieuwe banden bij Forrez
in Zillebeke, doch het waren er wel van die 'Made in
Russia'-banden met een afschuwelijk profiel, en bij nader toezien ook
nog ietsjes groter dan de overige banden. Bij gebrek aan beter moest ik
me daar wel tevreden mee stellen.
Na een zeer drukke werkweek had ik enkel een paar uurtjes vrij op
vrijdagnamiddag, en ik heb die hele namiddag dan ook zwaar moeten
sleuren met wielen. Eerst het reservewiel eruit halen; een leuke
bezigheid. Daarna het wiel met de gesprongen band demonteren, en
vervolgens met die twee naar de bandencentrale om daar de nieuwe banden
op te laten trekken. Ik heb ginds ter plaatse wel nog eerst duchtig
moeten kuisen aan de velgen, want deze zaten vol met roestschilfers, en
aangezien het velgen zijn met ringen moeten die velgen behoorlijk
proper zijn wil je voorkomen dat zo'n ring er terug uit springt.
Terug thuis moest ik eerst één van de voorwielen los
schroeven om dat te monteren als buitenwiel achteraan, maar gezien de
buitenboord van de laadbak die over de wielen heen komt, en ook het
feit dat mijn tractor er nog altijd op stond (veren dus toch enkele
centimeters ingeduwd) verliep dat niet zeer vlot. Alléén
ging het niet; ik heb moeten hulp bijvragen, want je moet het wiel er
echt in wringen.
Daarna kon een nieuwe band op de vooras, en moest ik vervolgens het
andere voorwiel ook weer achteraan monteren, zodat ik het originele
buitenwiel links, dat lichte scheurtjes vertoont, nog kon gebruiken als
reservewiel. Opnieuw het nodige geknoei om de buitenwiel te monteren,
en nog veel meer om het reservewiel onder het chassis te monteren. Ik
hoop van ganser harte dat ik dat nooit moet doen langs de weg...
Intussen is, met al dat gewissel van wielen, het mooie schilderwerk aan
mijn velgen al wel voor een groot stuk naar de knoppen.
Enfin, het werd een lange avond, tot rond 22:00 uur, want ik moest
doorbijten daar ik persé 's anderendaags naar
Bonne-Espérance wilde rijden.
Tegen het eind van de week was echter nog een ander probleem opgedoken:
Ik had van de DIV mijn aanvraag voor een nummerplaat terug gekregen,
met een lange brief erbij waaruit ik, na 3 maal lezen, kon opmaken dat
men blijkbaar de oude originele nummerplaat vroeg...
Waar moest ik die halen? De vorige eigenaar heeft hem nooit in het
verkeer gebracht, en de eigenaar daarvoor, die als enige ooit met die
vrachtwagen heeft gereden, is al enkele jaren overleden.
Nu ja, ik wilde naar Bonne-Espérance, en dat kon van de
verzekeraar, want de vrachtwagen was voorlopig verzekerd op het
chassisnummer. Ik mocht dus van hem met de nummerplaten rijden die ik
gebruikt had om naar de Keuring te rijden, maar dat zou de politie dan
weer minder vinden, mochten ze me tegen houden. Dat was voor mij
voldoende om mij toch naar daar te begeven, zowat 110 km enkele
reis.
De reis verliep naar wens, en de vrachtwagen trok zich aardig uit de
slag, ook in het wat heuvelachtig landschap aldaar, ondanks de kleine
motor, de D-310 (IH-946) van 117 pk, terwijl iedere catalogus die ik
tot nutoe gezien heb de D-358 (IH-1046) vermeldt, die 130 pk heeft. Het
enige probleem dat ik nog heb is dat de linker wielnaaf achteraan nog
steeds wat te warm wordt. Ik zal de voorspanning van de lagers daar nog
wat
moeten verminderen.
De maandag na Bonne-Espérance ben ik terug naar de DIV in
Oostende getrokken, en heb daar na een paar uur wachten vernomen dat
men eigenlijk het oorspronkelijk inschrijvingbewijs met de oude
nummerplaat [M-1340] moest hebben. De wagen en zijn nummerplaat waren
al meer dan 20 jaar uit circulatie, en men beschikte bij de DIV
blijkbaar niet meer over de nodige informatie (daar waar men bij de
Keuring deze wél had).
Enfin, men heeft mij nu andermaal mijn nummerplaat beloofd voor binnen
een paar dagen... Afwachten nu maar... Hoop doet leven zegt men...
Carl DEVLIES,
Wevelgem, 25 augustus 2014.
Een paar dagen later is de nummerplaat dan toch afgeleverd geweest
met een aangetekende zending van de post. Dit keer is hun belofte dan
toch uitgekomen. Dank u wel daarvoor.
Wevelgem, 27 augustus 2014.
Terug...
