Het
volgend weekend heb ik mijn toevlucht
genomen tot de oude vertrouwde methode waarmee ik ook mijn velgen had
ontdaan
van de verf, namelijk met de kleine slijpschijfmachine en een
staalborstel
erop. Dat ging net iets vlugger, maar vooral, je zag mooi wanneer je
door de
verf zat. De verf sprong er ook zowat af net vóór je op
de plaat kwam, zodat je
niet moest schuren tot écht tegen de plaat. Verf houdt nu
eenmaal niet zo goed
op gegalvaniseerde plaat, en dat was nu wel een voordeel.
Het volstond daarna nog om even erover te gaan met de schuurmachine, en
je
bekwam een nette onbeschadigde blanke galvanisé-plaat, mooi
klaar op straks met
het spuitwerk te beginnen.
Een verzilverde cabine zou ook
niet misstaan, vind je niet?
Ik
was ook al zo begonnen op het dak van de
cabine, maar daar ging het niet zo goed; ik vond dat de staalborstel
teveel
krassen maakte. Ik zal het nog eens proberen, en zien wat er gebeurt
wanneer ik
de resterende verf, vooral blauw, wil verwijderen; de cabine is
blijkbaar eerst
in het blauw geschilderd geweest, en pas later in het rood. Dat rood
moet écht
later gespoten zijn, want hier en daar heeft men ook polyester gebruikt
om
beginnend roest en kleine deukjes weg te moffelen.
Na een bijna volledige dag had ik de rechter zijkant klaar en het
grootste
gedeelte van de voorkant. De resterende plekken zal ik later doen, want
de
vrachtwagen moet nog op de baan naar iemand die me zal bijstaan bij het
spuiten. Dan moeten daar ter plaatse alle lichten eruit, de deurkrukken
eraf,
de emblemen er ook af (want ik weet niet goed hoe ze gemonteerd
zitten), alsook
de spiegels, de grille vooraan en ook de bumper. De spatborden moeten
er ook
af, alsook de aangevezen polyester plaat achteraan de cabine, want die
moeten
los worden gespoten, net als de voettreden links en rechts.
Maar zover zijn we bijlange nog niet; er zullen zeker nog twee dagen
voorbereidend schuurwerk nodig zijn voor de vrachtwagen klaar is om bij
mijn
vriend volledig voorbereid te worden voor het eigenlijke spuitwerk.
