Restauratie van oldtimer vrachtwagen
International Harvester Loadstar CO-1600
Chassisnummer D-04-521 - Bouwjaar: 1967.
-- Deel 20 --
Ik heb me deze maand bezig gehouden met de zijberten van mijn
laadbak. Ze waren behoorlijk aangetast door roest; vooral
het onderprofiel, een geplooide zwee van 30/30-3, was op verschillende
plaatsen doorgeroest en/of vervormd door de vorming van roest onder de
planken. De planken zelf waren ook niet meer zo best, en de schroeven
waren op verschillende plaatsen er bijna doorgetrokken.
Feitelijk was ik niet onmiddellijk van plan dit werk te doen,
maar toen ik een paar dagen nadat de vrachtwagen weer thuis was, een
klein beetje verf wou gebruiken om wat te retouchen aan de binnenkant
van het cabine-spatbord, zag ik dat het restant verf al bezig was met
in te dikken; als ik die nog een aantal maanden zou laten staan tot
volgende winter, dan is ze haast zeker verloren. En vermits ik
het ijzerwerk van die zijberten ook in dezelfde kleur wilde als van
mijn spatborden, nam ik me voor om maar onmiddellijk te beginnen aan
hun
herstelling, zodat ik die verf nog kon gebruiken voor het te laat was.
Ik schatte immers dat ik ongeveer genoeg verfoverschot had om ze te
spuiten.
Eerst werden nieuwe geplooide L-ijzers gekocht, 12 m in het totaal.
Daarna heb ik de oude eruit gescheven, en nieuwe geplaatst, dit terwijl
de planken er nog inzaten, zodat de scharnieren niet zouden veranderen
van plaats. Vervolgens heb ik de scharnieren vast gelast aan die
hoekprofielen, zodat ze opnieuw niet meer konden bewegen, en ik zeker
was dat
de zijberten er zonder problemen opnieuw in zouden kunnen nadat de
nieuwe planken waren toegekomen.
Eenmaal de oude planken eruit moest ik ook nog hier en daar de
profielijzers wat bijwerken en/of vlak richten, want er waren er wel
een paar bij die wat deuken hadden opgelopen, of een beetje scheef en
getorst waren. Vooral de achterdeur had blijkbaar al een en ander
meegemaakt; ik vemoed dat ze zelfs niet meer origineel is, want ze is
compleet anders en eenvoudiger gemaakt dan de rest van de berten.
Twee berten klemden ook nogal veel, zodat ik deze wat moest bijwerken
in de lengte.
Nu ja, daar kroop wel wat meer tijd in dan oorspronkelijk gedacht, doch
na enkele avonden en weekends werk kon ik eindelijk overgaan tot het
verven.
Je hebt daar wel wat plaats voor nodig, zodat het wat rommelen was in
mijn garage om ze erin te krijgen en toch nog voldoende bewegingsruimte
over te behouden om te kunnen spuiten. Het achterbert kon er niet meer
bij, en zou ik apart moeten onder handen nemen.
Als grondverf heb ik opnieuw epoxy gebruikt, omdat die toch wat beter
is dan gewone klassieke grondverf.
Een halve dag later was ook de lakverf gespoten, en kon de zaak voor de
rest van het weekend rustig drogen en beginnen uitharden. De planken
die ik netjes had uitgemeten - geen enkel bert was gelijk gemaakt - had
ik besteld, en zou daar nog 2 weken moeten op wachten. Maar goed ook,
want anders had ik ze gemonteerd en geboord terwijl de verf nog niet
voldoende was uitgehard, en zou ik wellicht weer verfschade hebben
veroorzaakt.
Na het weekend heb ik ze in de verande geplaatst, een beetje tegen de
zin van mijn vrouwtje in, maar zo kon ik mijn wagen opnieuw binnen
zetten, en bovendien was de temperatuur in de veranda beduidend beter
dan in mijn garage zodat de verf beter en sneller konden uitharden.
Uiteindelijk werden de beloofde 2 weken voor de planken ruim drie en
een halve week, zodat ik nog tot zaterdag laat in de namiddag heb
moeten werken om alle planken gemonteerd te krijgen zodat ik de zondag
erop naar de tractorwijding van 13 maart 2016 in Zwevezele kon met een
volledig afgewerkte laadbak.
Ondertussen had ik ook nog een technisch probleem op te lossen,
namelijk het ventiel van mijn handrem dat maar niet in werking kreeg (Zie deel 8). Van de vorige eigenaar had ik
echter een ander ventiel gekregen, dat oorspronkelijk ook niet meer
marcheerde, maar dat na een grondige reiniging het dan toch weer wilde
doen. Er is wel wat luchtverlies, maar het valt binnen de perken; toch
een beetje ambetant, want na een half uur stilstaan ben ik al de helft
van mijn luchtdruk op de ketels kwijt, terwijl dit met mijn voorlopig
3-weg ventiel niet het geval was.
Nu ja, als je het origineel wil behouden, dan moet je er iets voor over
hebben...
Nu nog wachten op mijn deurkrukken en emblemen die ik nog altijd niet
terug heb gekregen van het verchroom-bedrijf.
Wevelgem, 15 maart 2016.
Terug...
