Wat ik aanvankelijk als een klein werkje beschouwde, (zie Deel 5 Restauratie van mijn Super BWD-6) draaide uiteindelijk uit op meer werk dan ik had verwacht.

Eerst heb ik een aantal losse dingen gedemonteerd, zoals de schijven en het achterwiel. Vervolgens ben ik de ploeg zéér intens met de hoge-druk spuit te lijf gegaan om zoveel mogelijk loszittende roest en ander vuil te verwijderen. Dat gaf een bevredigend resultaat, want ik was een beetje bang om de ploeg te laten zandstralen. Daar ik op dat ogenblik nog niet wist in hoeverre ik de ploeg zou gedemonteerd krijgen, wilde ik niet dat er zandkorrels in lagers of scharnieren zou geraken die dan later niet meer open te krijgen zouden zijn. Een niet overbodige overweging zou later blijken.
 
 

Nadien was het de beurt aan een grondige inspectie van alle draaiende en scharnierende delen. Alle schijven werden volledig gedemonteerd, en daar viel een en ander al ferm tegen. De schijven draaiden rond lange bouten dwars door, en deze waren overal reeds zeer ver doorgesleten. Ook de kussens van de schijven bleken serieus ingesleten, en eenmaal alle versteend vet verwijderd bleek de speling toch wat buiten proporties te vallen.
Daarom heb ik drie nieuwe asjes gemaakt op Ø16, net iets groter dan de originele bouten, en alle schijflagers uitgeboord op dezelfde diameter, zodat de speling opnieuw binnen aanvaardbare grenzen viel.
Bleek ook dat 1 schijf gesprongen was, en dat eveneens het kussen ervan beschadigd was. De vorige eigenaar had toen het geheel maar aan elkaar gelast, waardoor de schijf behoorlijk was scheef getrokken. Hier kon ik niets meer aan doen, en zit ik derhalve nu met een schijf die een beetje "paraplu" draait.
Eigenlijk moet ik zeggen dat de gehele schijf in lamentale toestand is; waarschijnlijk is ze eens op een grote steen terecht gekomen, want ook de gietijzeren wentelbare schijfhouder is deels gesprongen, zelfs de gesmede ronde montagestang is licht geplooid en de klemmen op het chassis beschadigd. Eigenlijk zou ik een volledig nieuw schijf nodig hebben, vanaf de inklemming tot en met de schijf.

Vervolgens kwam het achterste wiel aan de beurt. Dit is een zwenkwiel, en dat zag er helemaal niet goed uit: De wielnaaf was vooraan het deksel kwijt, en bijgevolg kon de aarde zomaar de lagering binnen dringen. De gevolgen waren dan ook navenant: de as was een tiental milimeter diep ingesleten, en de binnenkant van de naaf ook een paar milimeter.
Ik heb daarom de as zo goed mogelijk opgelast en rond geslepen met de hand, want, gezien de eigenaardig gebogen vorm van de gesmede as, kon hij niet in een draaibank om hem op maat te brengen (Ø38.1 = 1"1/2). Een nieuwe maken zag ik ook niet zo direct zitten.
Om de speling in de naaf te compenseren heb ik deze uitgedraaid, en 2 bronzen bussen geperst voor en achter in de naaf. Vanzelfsprekend heb ik de naaf weer dicht gemaakt aan de voorkant, alsook het kanaal van de smeernippel opnieuw doorgeboord, want dat zat proppens vol met versteend vet, roest en aarde.
 
 

Ik wou eveneens 2 bronzen bussen monteren in de huls waarrond het wiel zwenkt, doch ik kreeg de grote kroonmoer bovenaan niet los, zelfs niet na duchtig opwarmen. Noodgedwongen moest ik dat dan maar laten, en mij beperken tot het uitboren van het kanaal voor de vetnippel, die trouwens er niet meer op zat.
Het achterwiel dient eveneens voor de heffing van de ploeg op de kopakkers. Hiertoe scharniert het geheel rond een bout die dwars op de zwenkhuls zit. Ook deze bout was duchtig doorgesleten, en zat bovendien vast in het zwenkwiel, waardoor de bout meedraaide in de 2 zijplaten waartussen het zwenkwiel zit gemonteerd. De gaten in die platen waren derhalve goed uitversleten, zodat ik daar kleine bussen heb moeten inlassen.
Ondermeer omdat het zwenken vrij stroef verliep waren de twee zijlaten behoorlijk getorst, zodat het wiel veel te scheef liep, en verder plooien van de platen nog in de hand werkte. De platen moesten derhalve gerecht worden.

Restten nu nog de voorste wielen. Het linkse wiel, waar ook het zogenaamde palkast-slot op zit, viel best mee. De speling viel nog binnen de perken, en de speling op het slot ook. Alléén had ik brute pech bij het losmaken van de stofkap op het wiel; dat zat behoorlijk vast, was van gietijzer en had bovendien nog linkse draad. Toen ik het wilde losmaken sprong het vrijwel onmiddellijk kapot, nog voor ik er echt kracht op had uitgeoefend. Zodoende heb ik daarvoor een andere moeten maken.
Het linkse voorwiel was er iets erger aan toe: daar zat merkelijk meer speling op. Om de stofkap los te maken, heb ik deze eerst opgewarmd; één breken was genoeg! Ze kwam nadien probleemloos los.
De naaf was behoorlijk ingesleten, de as was echter nog vrij intact. Zodoende heb ik de naaf plaatselijk nog wat verder uitgewerkt zodat ik ook daar een bronzen bus kon in monteren. Het wiel was te groot om te kunnen opnemen in een draaibank, zodat in het uitwerken van de naaf menig slijpsteentje en uurtjes zijn gekropen.

Technische gezien vond ik dat alles nu door de beugel kon, zodat ik kon beginnen aan de voorbereidende werken voor het schilderen. Gelukkig is het chassis in een soort smeedstaal gemaakt, wat eigenlijk niet zo goed roest, en bijzonder weinig schilferroest oplevert. Bovendien had de grondige beurt met de hoge-druk reiniger ook al veel loszittend roest verwijderd. Het opkuisen van de ploeg viel eigenlijk best mee. Het overgrote deel was zelfs goed bereikbaar met kleine schuurschijven, en op één dag tijd stond de volledige ploeg dan ook spuitklaar.
Wat mij echter opviel was dat er, naast overwegend rood, ook verdacht veel resten blauw te bespeuren was, doch ik kon daar geen rechte kant aan krijgen. Op de Franse site 'les Tracteurs Rouges' had ik in de rubriek 'Catalogues' wel gemerkt dat beide kleuren voor kwamen, doch de meeste ploegen waren rood, en allen hadden ze wielen in gebroken wit.
Ik heb dan ook maar de volledige ploeg in het rood geschilderd, met uitzondering van de wielen. Of dat nu de juiste combinatie is weet ik dus niet.
 
 

Eenmaal de ploeg volledig geschilderd, had ik ook nog een aanhangwagen nodig om de ploeg te transporteren, gezien de ijzeren wielen en de geringe hefhoogte. Hierbij wou ik komen tot een aanhangwagen die zowel achter de trekker kon als achter mijn personenwagen. Hiervoor was echter wel vereist dat kar en ploeg samen niet meer als 750 kg wogen, anders diende een speciale aanhangwagenplaat te worden aangevraagd en bijhorende taks en verzekering te worden betaald. Met wat zoeken en proberen ben ik daar dan ook in geslaagd; ik heb zelfs nog 10 kg reserve.
 
 

Wevelgem, 18/07/2004.