-- Deel 2 --
Het weekend erop ligt ook de krukas eruit. Bij een gespecialiseerde
firma blijkt dat hij niet gesprongen is, en dat hij kan herslepen worden,
doch, het grote probleem blijft het vinden van overmaatse lagers. Het werd
enkele weken bang afwachten, maar uiteindelijk werden niet-originele lagers
gevonden en aangepast.

Prompt werd de naakte blok van de waterpomp ontdaan, gereinigd
en naar de gespecialiseerde firma gebracht.
Bleek immers dat zij ook de goedkoopste waren voor het
leveren van zuigers, segmenten, drijfstangen en cilinderbussen, en voor
de prijs dat ik elders zou betalen voor ersatz-stukken, zouden zij, met
professionele hand, bovendien de zaak volledig monteren.

Dat was dus zowel financieel als qua werk een opsteker.
Alléén moest ik wat geduld uitoefenen om de nodige delen
te krijgen.

Nu ja, geduldig niksen tot ik de motor zou terug krijgen, dat was nu niet bepaald mijn bedoeling: de tractor was nu toch zo goed als volledig ontkleed, waarom er geen gebruik van maken om hem de herschilderen en op te kalefateren. Dus werd chassis en kopstuk terug gemonteerd, alle plaatwerk verwijderd en de hele tractor in zijn blootje gezet. Uren en dagen wrijf-, schuur- en klopwerk.

Toch praktisch, een tractor met chassis. En modern !!!
En verder geen cabine, geen hydrauliek, de elektrische
bekabeling in én keer afneembaar, spatborden los opgebouwd op de
achterbrug, en allemaal in één kleur, ... Wat een luxe! Ooit
al een moderne tractor in zijn blootje gezet of moeten demonteren voor
herstelling?... Ikke wel !
Een paar weken later, na wat doorgedreven weekend-werk, ligt alles er gespoten bij.

Ik heb gebruik gemaakt van twee-componentverf. De meest
roeste plaatsen werden bewerkt met roestomvormer als grondlaag.
Via internet ben ik ook te weten gekomen dat het ideale
kleur ligt ‘ergens’ tussen RAL-3002 en RAL-3003. Ik heb 75% RAL-3003 genomen,
gemengd met 25% RAL-3002, en dit lijkt mij bijzonder geslaagd.

Het eerstvolgend weekend daarop werd alles weer gemonteerd,
doch zonder de motor erin. Die was nog steeds niet terecht, en hij zou
nog een tijdje op zich laten wachten, ondermeer door de drukte in het bedrijf
net vóór het verlof.
Banden zijn gedemonteerd geweest, om de velgen ook langs
binnen te kunnen schilderen.
Dit was vooral nodig voor de voorwielen. Ik heb toen
de oude banden er terug opgelegd, doch gezien hun gezegende leeftijd hebben
de voorbanden het al bij de eerste proefrit laten afweten. De demontage
en her-montage ervan hebben daar zeker geen goed aan gedaan.

Toch maar een lege bedoening, een tractor zonder motor.
Wachten nu maar, tot het verlof begint (voor de anderen !)
Donderdag-avond, 11/07/2002:
Ik mag de motor afhalen, en nog diezelfde avond spuit
ik de motor nadat ik de cilinderkop en het kleppendeksel er voorlopig heb
opgelegd.

Zaterdagmorgen: de montage van achterplaat, vliegwiel
en koppeling.
De cilinderkop ligt er voorlopig nog los op.

Een niet zo evident monnikenwerk is het monteren van de achterste asafdichting van de krukas. Dit is een feutre-ring in 2 delen, en op het eerste zicht is die veel te groot. Het vraagt dan ook wat kunst- en vliegwerk om die op zijn plaats te krijgen.
Montage van voorplaat en distributietandwielen.

De brandstofpomp had ik niet losgemaakt van de plaat, om zodoende het aandrijftandwiel niet te moeten demonteren, en derhalve zeker te zijn van de timing van de pomp. Het is evenwel niet zo gemakkelijk om de plaat op die manier te verwijderen, daar er een bout vrijwel onbereikbaar achter het tandwiel zit, doch moeilijk gaat soms ook.

Distributiedeksel, motorpoulie, waterpomp, V-riemen en
thermostaathuis gemonteerd.
Bij de geleverde dichtingskit (voor de volledige motor)
zaten evenwel geen dichtingen voor distributiedeksel noch een asafdichting
voor de kant van de poulie. Het deksel heb ik derhalve met silicone gemonteerd,
en de asafdichting heb ik noodgedwongen moeten laten zitten. Gelukkig lekt
ze (voorlopig) niet.
De cilinderkop ligt er voorlopig nog steeds los op.
Zondagmorgen: tijd om de cilinderkop erop te leggen.

Eerste tegenslag: De gespecialiseerde firma had alle draadstangen
uit het blok verwijderd.
Hierbij was bij een van de draadstangen, links voor,
de inwendige draad zodanig beschadigd dat ik onmogelijk de draadstang kon
vast zetten in het blok: ik kon ze met de hand doordraaien, dus van montage
was er geen sprake meer. Wat nu gedaan ?
Doch, dit was nog niet alles: De eigenlijke cilinderkop
had ik tot dan toe vrijwel ongemoeid gelaten, en hij moest nog gereinigd
worden.
Plots stel ik een kleine barst vast tussen 2 kleppen
in. Van een tweede brute (en dure !) pech gesproken. Na wat bekomen te
zijn, meen ik mij te herinneren dat dit 26 jaar geleden, toen ik hem voor
het eerst open maakte, ook zo was. Dus besluit ik maar van hem er dan maar
zo op te leggen; we zullen wel zien.

Maar eerst nu nog een overmaatse draadstang. Die moet
ik uiteindelijk laten aanmaken, en dit was verre van gratis !
13 aug. 2002:
Hier staat hij dan (te draaien) in al zijn pracht en glorie. Hij heeft er al een 2-tal uren opzitten, en hij doet het bijzonder goed. Weinig of geen rook, tenzij onmiddellijk na het starten, oliedruk om en bij de 2.5 bar vanaf 1000 RPM en een gezonde rustige hartslag, zo typisch voor deze motor. Af en toe komen lichte luchtbelletjes naar boven in de radiator, maar zonder veel erg; de cilinderkop is waarschijnlijk toch lichtjes gebarsten.

Maar vóór het zover was zijn er toch nog
wat kosten bijgekomen:
Vooreerst de draadstang voor de cilinderkop: ik heb een
nieuwe moeten laten maken, met onderaan fijndraad M14 in plaats van G1/2”.
Ik moest dus ook in het slecht gat opnieuw draad trekken, en dat is wonderwel
gelukt.
Tijdens de demontage van de kop, is die, door een onvoorzichtigheid
van mij, ongelukkig ‘op zijn neus’ terecht gekomen. Gevolg: radiator stuk
+ een paar blutsen en verfschade.
Nu ja, de dure draadstang, en zelfs de reparatie van
de radiator en het nodige uitbuil- en schilderwerk waren vlug vergeten,
eenmaal de motor aan de start ging.

Ik heb nog geen minuut spijt van de gemaakte kosten: het plezier dat ik eraan heb is onbetaalbaar. De overige zaken, stickers en emblemen, instrumenten, verlichting, hoed luchtfilter, uitlaatpot, ... komen later, wanneer beurs en tijd dit toelaten.
Daar ik van deze trekker geen papieren had, (gekocht in 1976 als oud-ijzer, weet je nog wel?) heb ik nog zowat een maand mogen rondtoeren voor ik aan de nodige papperassen kwam voor een oldtimer-plaat. (Douane, invoerder, schouwing, verzekering, ... ) Ook een belevenis hoor, maar geef mij maar liever een oude nukkige trekker dan de lompe administratie van Vadertje Staat.
Misschien brengt Sinterklaas de nodige stukken, zodat
ik deze winter toch minstens de regelmentaire verlichting kan aanbrengen,
en er volgend seizoen mee op stap kan.
De mooie ronde bolhoed voor op de luchtfilter-inlaat
zal hij vast en zeker wel niet vinden, maar misschien kan iemand van jullie
daarbij helpen. Alvast dank bij voorbaat.
En zoals in elk mooi sprookje, hoop ik nu maar voor mijn
trekker en mezelf, ‘dat ze nog lang en gelukkig mogen leven’.
Carl DEVLIES, Wevelgem, oktober 2002.