Rasbeschrijving: de vacht en zijn kleuren

De vacht van een Ierse Wolfshond bestaat uit twee lagen, de ondervacht en de topvacht.

De ondervacht bestaat uit dicht opeengepakt pluizig haar, en dient als thermische isolatie. Deze laag wordt dan ook een paar maal per jaar gewisseld, één maal als het kouder wordt en éénmaal als het weer warmer wordt. De wintervacht is langer dan de zomervacht. Een bepaalde lengte voorschrijven is dan ook niet mogelijk, honden die in een kouder klimaat leven zullen automatisch een langere ondervacht hebben dan honden die in een warm klimaat leven. Ook de densiteit van de beharing zal dan geringer zijn.

De topvacht bestaat uit lange, ruwe haren, ook weer dicht opeen gepakt, die bij een gezonde hond zijdeachtig glanzen. De topvacht beschermt de hond tegen modder, regen, doornen en andere invloeden van buiten af. Ook deze vacht wordt gewisseld, maar dan slechts éénmaal per jaar. Het tijdstip waarop dat gebeurt kan variëren en wordt niet bepaalt door weersinvloeden. De lengte van deze topharen kan ook nogal verschillen, sommige honden krijgen een topvacht van 8 tot 12cm, terwijl andere honden nooit verder komen dan 3cm. Een dikke vacht van ongeveer 7cm is ideaal.

De standaard beschrijft de vacht als ruw en hard op het lichaam de benen en het hoofd. Vooral lang en warrig boven de ogen en op de onderkaak. In de praktijk zal het haar op het hoofd, de borst en de buik altijd veel zachter zijn.

Wat de kleuren betreft omschrijft de standaard de volgende kleuren: grijs, gestroomd, zwart, effen wit, rood, reekleurig en elke kleur die bij de Deerhound voorkomt. In de kantlijn wordt ook bepaald dat de oogleden niet roze of leverkleurig mogen zijn en dat de neus verplicht zwart is. Bij de Ierse Wolfshond komen vooral de verschillende gestroomde en de rood reekleurige variëteiten voor, andere kleurstellingen zijn uitzonderlijk. Witte borstvlekken en tenen komen vaak voor in elke variëteit.

voorbeeld van de meest voorkomende kleuren bij Ierse Wolfshonden Gestroomd wordt meestal omschreven als Brindle. Deze kleur bestaat uit een achtergrond die kan bestaan uit rood tot goud tot crèmekleurig, waar zwarte, grijze tot zilverkleurige strepen doorheen lopen. De diverse kleurstellingen verschillen dus enorm. Ook de hoeveelheid strepen verschilt enorm, gaande van een hond die zo zwaar gestreept is dat hij volledig zwart of grijs lijkt, met uitzondering van enkele lijnen rood of goud (de erg gewilde Black Brindle variëteit), tot een hond met één minuscuul lijntje, die hem toch bij de Brindles indeelt. De strepen komen zowel in de ondervacht als de topvacht voor, en wel in exact dezelfde positie en patroon. De Brindle heeft nog een bijzonderheid: bij deze kleur wordt de topvacht na verloop van tijd donkerder. Een crèmekleurige, grijsgestroomde hond van een jaar oud zal na een paar jaar een volledig grijze topvacht hebben. De ondervacht echter zal zijn originele kleurenpatroon behouden.
Wetenswaardig is dat de meeste grijze Ierse Wolfshonden (en dat is het grootste deel van de populatie) eigenlijk Brindles zijn.

Rood reekleurig wordt meestal omschreven als Red Fawn. Deze groep omvat elke variatie in kleur gaande van bijna wit, crème, via alle tarwetinten, goud, tot het donkerste gemberrood, waarbij geen enkel spoor is van strepen. Fawns delen ook niet de bijzondere eigenschap van Brindles waarbij de topvacht verdonkert. De Fawns behouden gedurende heel hun leven dezelfde kleur.

Andere kleuren zijn uitzonderlijk. Kompleet zwarte honden zijn hier, in tegenstelling tot in de Verenigde Staten, eerder zeldzaam en dus ook zeer gewild. Andere zeldzame kleuren zijn: wolfkleurig zoals de verschillende sledehonden en "Black and tans" zoals veel Dobermannen en Rottweilers.

Klik op één van onderstaande links om rechtstreeks naar een volgend onderwerp te gaan:

Bouw - Beweging - Karakter