Home | Voorwoord | Rasbeschrijving | Verzorging | Aanschaf | Opgroeiende Pup | Opvoeding | Gezondheid | Verhalen & Anekdotes | Foto's | Clubs | Links | Contact |
Klik op één van onderstaande links om rechtstreeks naar het onderwerp te gaan:
Kanker - Hartaandoeningen - Bloat of maagtorsie - Levershunt - Anesthesie of verdoving - Heupdysplasie - Enkele raadgevingen
Zoals elk hondenras heeft de Ierse Wolfshond zijn eigen erfelijke aandoeningen. Over het algemeen wordt ook aangenomen dat de levensduur van een hond in verhouding staat met zijn grootte, hoe groter de hond hoe minder oud hij wordt. Aangezien de Ierse Wolfshond het allergrootste hondenras is, is zijn gemiddelde levensduur dan ook beperkt tot 7 jaar. Op onderstaande grafiek is de gehaalde leeftijd van 134 in een onderzoek gevolgde honden weergegeven.
De volgende grafiek leert ons dat ongeveer één derde van de honden sterft door ouderdom. Bijna evenveel moeten het afleggen tegen een of andere kanker. Hartproblemen zijn een andere belangrijke doodsoorzaak. Ook maagtorsie, levershunt en zelfs verdoving voor een of andere operatie zorgen voor vroegtijdige slachtoffers.
Houd rekening met het trotse en harde karakter van de "Ier", ze zullen zelden pijn of ongemak laten zien. Er is mij een geval bekend van een hond die een dijbeenbreuk had opgelopen maar daar niets van liet merken tot hij een aantal dagen later meer dood dan levend was. De kleinste verandering in gedrag, eetgewoonten, beweeglijkheid, vitaliteit,... moet dus een alarmbelletje laten rinkelen. Beter onnodige ongerustheid dan een dooie hond!
Het is mijn bedoeling niet om hier een volledig medisch verslag neer te zetten van alles waar je hond mee te maken kan krijgen, noch om de dierenarts te vervangen. Wel wil ik hier een korte beschrijving geven van belangrijke aandoeningen waar een Ierse Wolfshond aan kan lijden. Ik wil er op wijzen dat sommige hiervan het optreden vereisen van een dierenarts die vertrouwd is met het ras. Je doet er goed aan een dierenarts uit te zoeken die de moeite wil nemen zich te verdiepen in de specifieke problemen van het ras. Een dierenarts die denkt het allemaal wel te weten, zal misschien niet voldoende kennis van het ras en zijn problemen hebben en soms onbedoeld onnodige, verkeerde of levensbedreigende behandelingen starten. Een dierenarts die er voor uitkomt dat hij iets zal moeten opzoeken, is beter dan een die het allemaal wel denkt te weten omdat een hond een hond is. Vraag de fokker welke dierenarts hij consulteert, deze dierenarts kan je meestal doorverwijzen naar een geschikte dierenarts met Ierse Wolfshondenervaring dichter bij huis.
Kanker eist veel slachtoffers bij de Ierse Wolfshonden, waarbij botkanker de meest voorkomende variant is. De ziekte treedt meestal op bij honden tussen 5 en 7 jaar. Bij oudere honden wordt zelden een behandeling gestart omdat de kanker meestal pas in een vergevorderd stadium ontdekt wordt. Als een kanker in een erg vroeg stadium ontdekt wordt kan er nog succesvol behandeld worden. Botkanker treedt het vaakst op in de botten van de poten, vooral ter hoogte van de groeiplaten, vlak bij gewrichten, maar ook in de schedel, de onderkaak, wervelkolom en het bekken. Het is herkenbaar als een plaatselijke harde verdikking van het bot.
Hartaandoeningen zijn een belangrijke doodsoorzaak bij Ierse Wolfshonden. Ze kunnen lijden aan hartritmestoornissen. Hierbij wordt het ritme waarbij hartkamers samentrekken verstoord, waardoor het vermogen van het hart om bloed rond te pompen met 15 tot 20 percent verminderd wordt. Fibrillatie is de ergste soort, waarbij het hart werkelijk op hol slaat en eigenlijk niet meer klopt en alleen maar zeer snel trilt. Bij de meeste rassen leidt dit meestal tot een snelle dood, de Ierse Wolfshond vormt hierop een uitzondering. Een "Ier" waarvan de normale hartslag rond de 140 slagen per minuut of minder bedraagt, kan vaak nog jaren leven. Dit is echter niet altijd waar!
Een andere, ergere stoornis kreeg de naam "dilateerde cardiomyopathie". Bij deze ziekte wordt het hart geleidelijk zwakker, om dit te compenseren zal het hart groeien in een poging toch voldoende bloed rond te krijgen, vaak zal de wanddikte van het hart hierdoor afnemen, waardoor het hart weer zwakker wordt. Naarmate de ziekte erger wordt zal zich ook lichaamsvocht ophopen in de buik en rond hart en longen waardoor de bloedcirculatie nog meer gehinderd wordt. Typische symptomen zijn kortademigheid, een lichte hoest een opgezette waterbuik, gewichtverlies, lusteloosheid, slechte doorbloeding van het gehemelte, polsslag niet synchroon met hartslag en een snelle, zwakke hartslag. Tegenwoordig kan de hond behandeld worden met medicijnen, die het leven kunnen verlengen. Genezing is echter uitgesloten.
Een jaarlijks bezoekje aan een uitgeruste dierenarts, waarbij een ECG of zogenaamd "hartfilmpje" wordt gemaakt, helpt beide stoornissen vroeg op te sporen. Waardoor de kansen op een succesvolle behandeling hoger worden.
Ook hier zijn al heel wat honden aan bezweken. Wederom zijn er twee verschillende varianten. De eerste is de mechanische torsie, waarbij de maag loskomt en om zijn as draait en daarbij de ingang en/of de uitgang blokkeert. Ook de bloedcirculatie wordt onderbroken waardoor andere lichaamsfuncties in het gedrang komen. De mechanische torsie kan veroorzaakt worden door hevige bewegingen met een volle maag. Dit komt gelukkig relatief weinig voor bij de Ierse Wolfshond, daar de kans op tijdige ontdekking bijzonder klein is en de operatieve behandeling kansarm is. Een andere vorm wordt veroorzaakt door spijsverteringsstoornissen, waardoor de maag zich met gas vult. Ook een overvolle maag kan de oorzaak zijn. Door de vorm van de buik en de ribbenkast van Ierse Wolfshonden, zal de opzwellende maag ook gaan draaien in de buik. Symptomen zijn ongewone rusteloosheid, dorst, niet succesvolle pogingen om te boeren of te braken maar bovenal en in eerste instantie een opzwellende maag, variërend van een opgezette buik tot de verdikking van een basketbal of groter! Heel het proces van opzwelen duurt soms maar een kwartiertje, Zelfs bij een licht opgezwollen maag zal deze hol klinken als daar zachtjes tegenaan getikt wordt. Snelheid is in beide gevallen geboden! Als mechanische torsie vermoed wordt moet onmiddellijk een dierenarts ingeschakeld worden! Bij een gastorsie kan je zelf al veel doen, al is het maar als voorbereiding op het dierenartsbezoek. Deze handelingen gaan van plaatselijke massage tot het inbrengen van een flexibele buis in de maag om het gas te laten ontsnappen. Deze methoden uit de doeken doen zou te ver gaan, raadpleeg dan ook de vakliteratuur en de dierenarts om ze aan te leren. Kennis van de methoden kan wel het verschil uitmaken tussen leven en dood van je teergeliefde hond!
Levershunt is een gevaarlijke ziekte die kan voorkomen bij pups. De lever is een orgaan dat giftige en schadelijke bestanddelen uit het bloed haalt. Zolang de pups in de baarmoeder zitten wordt het bloed rond de lever geleid door een bloedvat omdat de lever van de moeder de taak op zich neemt. Als ze geboren worden zal dit bloedvat onderbroken worden. Bij levershunt gebeurt deze onderbreking niet of onvoldoende, waardoor het ongezuiverde bloed toch in de bloedbaan terechtkomt. Het komt erop neer dat de pup zichzelf vergiftigt. Shunt kan opgespoord worden met een test die het ammoniakgehalte in het bloed van de pup opspoort. Vergewis U er dan ook van dat de fokker deze test met goed gevolg heeft laten uitvoeren. Aangezien een door shunt aangetaste pup niet lang zal leven, is het eigenlijk meer een fokkersprobleem, vooropgesteld dat er een garantieclausule is opgesteld. Het is echter nooit fijn je pup te zien sterven.
Als je hond om een of andere reden moet verdoofd worden is het van het allergrootste belang dat uw behandelend dierenarts kennis heeft van het ras. Ierse Wolfshonden zijn namelijk nogal gevoelig voor de procedure en menige "Ier" is nooit meer wakker geworden door het verkeerde middel of overdosering. De hardheid van het ras indachtig, blijkt de "Ier" zich lang tegen verdoving te kunnen verzetten, door ongeduld kan het zijn dat de arts de dosis verhoogd, met soms fatale gevolgen.
H.D. komt bij grote en middelgrote honden vaak voor bij grote rassen, met uitzondering van de Ierse Wolfshond. Af en toe steekt het echter toch de kop op en dan is dat meestal in een erge vorm. Heupdysplasie houdt in dat de gewrichtsknop van het dijbeen slecht past in de kom van het bekken.
Ga naar en dierenarts die kennis heeft van het ras. Laat jaarlijks een hartfilmpje maken. Leer de technieken aan waarmee je gastorsie van de maag kunt herkennen en (voor)behandelen. Vraag voor de operatie of de dierenarts op de hoogte is dat verdoving van een Ierse Wolfshond problemen kan geven. Verleng het leven van je hond alleen op een humane manier, lijdt je hond veel en is hij terminaal, neem dan de juiste, zij het harde, beslissing en verlos hem.