Home | Voorwoord | Rasbeschrijving | Verzorging | Aanschaf | Opgroeiende Pup | Opvoeding | Gezondheid | Verhalen & Anekdotes | Foto's | Clubs | Links | Contact |
Klik op één van onderstaande links om rechtstreeks naar het onderwerp te gaan:
Voeding - Tanden - Gezondheidszorg - Slaap - Beweging - Groeigrafieken - Socialisatie - Puberteit
Een Ierse Wolfshond is laat volwassen. Wat gedrag betreft kan gesteld worden dat ze op hun tweede jaar volwassenheid hebben bereikt. Wat niet wegneemt dat ze daarna nog kunnen dollen als reusachtige puppies. De teef zal lichamelijk volwassen zijn als ze ongeveer twee jaar en een half is, reuen zullen vaak doorgroeien in diepte en breedte tot hun derde of vierde jaar.
Klik op deze links om een grafiek te zien: Gewichtsverloop - Hoogteverloop
Vraag de fokker welk eten de pup bij hem heeft gekregen, alsook de tijdstippen waarop hij gevoederd werd. Het is verstandig je daar in het begin aan te houden. Later kan je heel geleidelijk afwijken van dat dieet. Het blijft wel belangrijk de pup tot zijn zes maanden vier maal daags te voeren, daarna kan dat afgebouwd worden naar drie maaltijden per dag en vanaf de tiende levensmaand naar twee per dag. Ook de voeding zelf kan geleidelijk veranderd worden in bijvoorbeeld een ander merk. Let er wel op dat je hoogwaardig voer koopt. Dit mag zeker geen hoog gehalte aan proteďnen bevatten. De pup groeit namelijk enorm hard, vooral tussen de derde en de zesde maand kan die groei wel oplopen van twee tot vier centimeter per dag! Aangezien een snel groeiend bot broos en dunwandig zal zijn moet de groei zo veel mogelijk beperkt worden. Normaal puppyvoer bevat dus te hoge concentraties proteďnen en eiwitten. Vraag naar puppyvoer voor grote rassen. Probeer de pup ook te voeren in een kom die bij hem op ellebooghoogte staat, dat is niet alleen gemakkelijker om te slikken, het zorgt er ook voor dat de pup zijn voorste ledematen niet overmatig belast. Aangezien de hond erg snel groeit kan het handig zijn om een verstelbare voederbaksteun aan te kopen. Zorg ook steeds voor vers drinkwater. Let er in ieder geval ook op dat de pup de eerste uren na zijn maaltijd rustig blijft om een maagtorsie te voorkomen. In het begin zal een pup haast onmiddellijk in slaap vallen, maar vanaf een maand of negen zal de pup minder energie nodig hebben om te groeien en dus meer energie overhebben om te spelen.
Net als bij de mens heeft een pup eerst melktanden, deze zullen gewisseld worden door het definitieve stel vanaf ongeveer drie maanden, hoewel sommige pups vroeger of later zijn, te beginnen met de snijtanden daarna naar achter tot de kiezen. Als zo'n melktand uitvalt kan dat met bloedverlies gepaard gaan. Ook komt het voor dat de melktand blijft hangen terwijl de definitieve tand er al onder groeit. Dit kan meestal geen kwaad tenzij de melktand de goede tand duidelijk in een verkeerde richting duwt. Anders zal de melktand alsnog uitvallen eens de goede tand volgroeid is. De pup zal in een poging de pijn te verzachten iets opzoeken om op te bijten. Geef hem daarom enkele kauwspeeltjes. Let er wel op dat je niets geeft waar stukjes kunnen van gebeten worden! Menige pup, en ook volwassen honden, zijn al onder het mes geweest om vreemde voorwerpen uit de ingewanden te verwijderen! Zacht rubber, tennisballen waar ze de huid afstropen, pluchen knuffels, touwen, splinterend bot en dergelijke zijn dus geen goed speelgoed. De gevolgen kunnen zeer ernstig zijn: onlangs hoorde ik het verhaal van een 10 maanden oude pup die als gevolg van het inslikken van een hondenbijtring gestorven is. Je kan dit verhaal hier lezen. Dus oppassen geblazen!
Normaal zou de pup bij de fokker al een paar maal moeten ontwormd zijn tegen dat je hem afhaalt. Verdere opvolging doe je na overleg met de dierenarts. Je zal je hond minstens twee maal per jaar moeten ontwormen, zeker als hij met de uitwerpselen van vreemde andere dieren in kontakt kan komen. Normaal gezien heeft de pup ook minstens één vaccinatie gehad voor je hem haalde, raadpleeg de dierenarts om de rest van de vaccinaties in orde te brengen. Omdat een pup op jonge leeftijd nog niet meteen beschermd is door de vaccins, is het verstandig hem de eerste twee weken zoveel mogelijk af te schermen van andere, vreemde dieren en hun uitwerpselen.
De Ierse Wolfshondpup steekt een enorme hoeveelheid energie in zijn groei. Hij zal dan ook, zeker tot zijn zesde maand, ongelooflijk veel slapen, sommige zelfs 20 uur per dag. Laat ze met rust, ze hebben de slaap hard nodig. Een slapende pup loopt ook geen kans om gewrichten of botten te beschadigen. Een kalme, veel slapende pup heeft meer kans om een gezonde goed gebouwde volwassene te worden.
Om dezelfde reden moeten wandelingen en andere oefeningen beperkt worden. Een pup heeft uiterst kwetsbare groeiplaten op zijn botten. Deze verdwijnen pas rond de veertiende maand als de hond volgroeid is. Tot dan is het opletten! De combinatie van deze fragiele groeiplaten en het grote gewicht van een pup zorgen ervoor dat we de Ierse Wolfshondpup moeten behandelen als een porseleinkast. Lange wandelingen, springen en andere bruuske bewegingen moeten vermeden worden omdat daarmee deze groeiplaten kunnen beschadigd worden, wat dan weer aanleiding geeft tot een verkeerd groeien van het bot, met soms ernstige gevolgen! Daarom mag het een pup niet toegestaan worden te springen, tegen je op te staan, trappen te beklimmen of af te dalen, bruusk te stoppen of wendingen te maken, uit de auto te springen en zo meer. Het is ook af te raden je pup met een volwassen hond te laten spelen, zelfs als deze kleiner is dan hijzelf, omdat een volwassen hond veel sneller kan wenden en stoppen. De pup zal dat proberen bij te houden met alle nefaste gevolgen van dien.
Om dezelfde reden is het nodig je voorzorgen te nemen tegen valpartijen. De vloer binnenshuis mag bijvoorbeeld zowel droog als nat niet glad zijn. Ook in de tuin kan het nuttig zijn te controleren op schuivende stukken als ijsplekken, natte tegels, enz. Natuurlijk moet een pup kunnen spelen om zich te ontwikkelen. Het gaat er alleen om dat je goed oppast dat hij zich niet met te bruuske bewegingen vermaakt en dat hij zichzelf niet uitput. Een pup houdt niet op als hij genoeg heeft, hij gaat zolang mogelijk door met zijn spelletjes tot er misschien schade ontstaat.
Ook weer om dezelfde reden wordt ten zeerste afgeraden met een pup te gaan wandelen. Een wandelingetje van 5 minuten doet een pup geen kwaad en is soms nodig om ook aan socialisatie te kunnen doen, let er dan wel op dat hij niet aan de lijn trekt, omdat dat zijn schouders weer foutief belast. Pas vanaf de tiende maand kan geleidelijk aan begonnen worden met wat langere wandelingen, die echter nog steeds moeten beperkt worden tot een minuut of twintig per dag. Een kleine teef zal meer kunnen verdragen dan een reus van een jonge reu op stelten. Pas als de groeiplaten volledig gesloten zijn en de hond dus volledig volgroeid is zal dat geleidelijk opgebouwd mogen worden tot een kilometer of zeven, bij voorkeur afgewisseld met vrije galop in het veld. Bij de meeste pups is dit rond de dertiende maand.
Het kan interessant zijn om de groei van uw pup wekelijks op te meten. Plotse afwijkingen in het patroon kunnen erop wijzen dat er iets mis is. Het is ook leuk om te weten wat er met al dat voer gebeurt dat je hen geeft. Het leukste is om zijn groei op de muur te markeren, zodat je op elk ogenblik een overzicht hebt. Om zijn hoogte te bepalen, zorg je dat hij normaal op zijn vier voeten staat waarbij het hoofd natuurlijk geheven is. Meet dan vanaf de grond in een rechte lijn tot de bovenkant van zijn schouders of wervels. Dit is de schofthoogte. Om hem te wegen is het eenvoudigst hem op te pakken en dan samen met hem op de weegschaal te gaan staan. Trek daarna je eigen gewicht van het totaalgewicht af. Op den duur zal de hond te zwaar worden om hem op te pakken. Dan is het enige alternatief een grote weegschaal bij de dierenarts, waarop je de hond het best kan laten zitten omdat hij daar anders ook niet op zal blijven passen.
Het is erg belangrijk voor elke hond dat hij vroeg in zijn leven gesocialiseerd wordt. Tussen de zesde en twaalfde week is de pup het meest ontvankelijk voor indrukken van buiten af. Dat is dan ook de ideale periode om je hond aan van alles te laten wennen, zoals andere honden, verkeer, kinderen, stofzuigers, wasmachines, knallen, andere mensen,...
Het is wel belangrijk dat deze kennismakingen in een relaxte sfeer verlopen. Geef je pup de tijd om ergens aan te wennen en forceer hem niet. Dit zal het tegenovergestelde effect hebben dan wat je voor ogen hebt. Ga heel geleidelijk te werk en stel de pup voortdurend gerust en prijs hem de hemel in als hij goed reageert. Bestook hem ook niet met indrukken, elke keer ééntje is al bijna meer dan een pup aankan. Het is aan u om te zien wanneer een pup genoeg heeft: grijp in voordat er paniek kan ontstaan want als een pup eenmaal ergens erg bang voor is, zal hij die angst waarschijnlijk voor de rest van zijn leven bij zich dragen. Een goede fokker heeft in dit proces al aardig wat tijd gestoken, aangezien je een pup ten vroegste op 8 weken kunt afhalen. Pups van zo'n fokker zijn dan ook te prefereren boven andere, aangezien juist een pup van die leeftijd kwetsbaar is voor ziekten omdat alle vaccins nog niet zijn toegediend of werkzaam zijn.
Het klinkt misschien gek, maar ook uw Ierse Wolfshond zal door een gelijksoortige periode in zijn leven worstelen, en ze zullen dan net als tieners geduldig begrijpend maar tegelijkertijd ook strikt en consequent begeleid moeten worden.
Deze periode begint rond de twaalfde, dertiende maand, en eindigt rond de twintigste maand of ouder. Teven hebben hier meestal beduidend minder last van dan reuen en zijn er ook sneller doorheen. Ze zijn erg sterk en zullen uw autoriteit meer dan eens in vraag stellen. Op zo'n moment moet ingegrepen worden, het moet duidelijk zijn dat jij de leider van de roedel bent en dat de hond zijn plaats ónder jou is in de rangorde. Laat hem dan ook niet toe een bevel waarvan je zeker weet dat hij het kent, te negeren. Laat hem plaats maken als jij in de sofa wilt, laat hem niet toe je voorbij te glippen als je de deur opent maar laat hem achter je aan lopen, laat hem niet toe naar je te grommen, ook niet als je zijn etensbak afneemt. Corrigeer hem streng zonder zijn ego de grond in te boren. Ook machogedrag mag niet getolereerd worden. Weerhoud hem ervan dominant te doen naar andere honden of zelfs mensen. Een hooggeheven staart, een loopje met stijve poten, opengesperde ogen in een erg hooggeheven hoofd zijn daar tekenen van. Deze houding kan voorbijgangers en andere honden de stuipen op het lijf jagen. Reuen kunnen soms ook om onverklaarbare reden kinderachtig bang worden voor de gekste dingen zoals bijvoorbeeld een lantaarnpaal, een gloeilamp of andere schijnbaar onschuldige dingen. Daar moet ook weer positief op gereageerd worden. Versterk zijn angst niet door hem de huid vol te schelden, ga hem ook niet betuttelen want ook dat versterkt zijn vermoeden dat hij terecht bang is. Wees vrolijk en overhaal hem te geloven dat alles in orde is en dat hij zich kan ontspannen. Geduld en misschien omkoping met een snoepje kunnen daarbij helpen. Forceer een hond met angstaanval nooit, je zal het alleen erger maken. Bijzonder bij gladde vloeren moet je behoedzaam tewerk gaan. Als een hond bang is en je dwingt hem toch op zo'n vloer, is de kans groot dat hij inderdaad zal uitschuiven, wat resulteert in een hond die je de rest van zijn leven nooit meer op een gladde vloer zult krijgen.
Bovenal, wat je hond in deze periode ook mag uitspoken, verzeker je ervan dat hij of zij weet dat je nog altijd van ze houdt en dat hij of zij een geweldige hond is. Op deze manier krijg je een rustige, betrouwbare volwassen hond.