In zijn jeugd had JP namelijk een persoonlijk 3-punten plan, wat in feite neerkwam op het verkennen van de wereld .. 'te land, te water en in de lucht'.

Te land heb ik jarenlang getoerd op een zware motor, eerst als lone rider maar al vlug bij de MTC. Treffens, zondagsritten. Met het tentje naar Frankrijk, Spanje, Duitsland, Italië, Slovenië, Oostenrijk.. Een hele mooie tijd.

Te water dus, in een .. duikpak. Van jongsafaan al willen doen, allemaal de schuld van die dekselse kapitein Cousteau. Na de zoveelste vakantiesnorkel toch maar eens een keertje aan het echte werk begonnen, en meteen de microbe stevig te pakken. Eerst met een vriend een tweetal PADI brevetjes gehaald, daarna overgestapt naar het NELOS.
Duiken in de Schelde of in een Belgische put, duiken in Spanje, en uiteraard ook de Rode Zee.

Het zwerk zou JP gaan veroveren met een parapente. Hangen aan zo'n vliegende matras met een grasmaaiermotor op je rug leek me het toppunt van vrijheid.

Helaas was op dat ogenblik de vrijheid te duur ... En dan verscheen mevrouw Kronkel ten tonele, stak resoluut een stokje voor JP's jeugddromen en een gouden ringetje aan zijn hand. Toen was de avonturenfilm uit, en het licht ging weer aan in de zaal ..

Het verhaal dat je nu gaat lezen is eigenlijk het dagboek van mijn eerste duikvakantie naar Hurghada, Egypte. Met enkele vrienden uit het ter zielen gegane PADI clubje hadden we een duiksafari georganiseerd. De dagtrips varen namelijk elke avond weer binnen, maar met de cruises kom je echt op de mooiste plekken van de Rode Zee. En met zes vrienden een hele week je eigen charterboot, het is toch weer wat anders dan met de hele club op een goedkoop hotel.
Ik was in die periode net overgestapt naar mijn NELOS club, en dit verhaal is toen verschenen in het clubblad 'Hydro' van mei '97. 

Omdat het verhaal geschreven is door en voor duikers, is het misschien bij sommige stukken te duik-technisch of gebruikt het te veel jargon.Ik kan me indenken dat zoiets voor niet-duikers echt vervelend wordt. Ik heb het uiteindelijk hier nu toch gepubliceerd. Opgesmukt met nog meer eigen foto's en verzameld materiaal, en doorspekt met hyperlinks (tip: ga maar eens met je muis over de tekst) zodat het toch nog een informatieve waarde heeft.

Ik hoop in elk geval dat je er, ook als niet-duiker, een beetje plezier aan beleeft.
En bij enige twijfel, bedenk ... you had to be there!

JP.Kronkel