verboden te lezen

een blog zoals een ander

Byby Thunderbird, leve Google Reader.



Ik weet dat sommige mensen de laatste tijd hard aan het zagen zijn over het monopolie van Google en dat ze te veel over ons weten en dat onze allerintiemste geheimen 'den Amerikaan' wel eens aan de oren zouden durven komen onder het voorwendsel van 'thuisland beveiliging'.
En ik weet ook dat veel mensen vol lof spreken over Mozilla en zijn producten.

Maar.

Tot voor kort gebruikte ik Thunderbird, het e-mailprogramma van Mozilla, om mijn rss-feeds te lezen. Aangezien ik maar op één computer het internet doorkruis, was dat geen probleem. Ik vond het bijzonder handig om webartikels en e-mails in één moeite te kunnen lezen en het stond daar allemaal zo mooi in drie schermpjes bij elkaar, eentje voor de weblogs, eentje met de titels van de artikels en eentje met de inhoud van het artikel, net zoals bij mails. Zo duidde Thunderbird ook geen artikels als gelezen aan als ik ze nog niet effectief gelezen had.
Verder had ik al mooi mijn eigen internetarchiefje op de harde schijf staan, wat bijzonder handig was om te doorzoeken aangezien ik meestal wel nog weet dat ik iets interessants gelezen heb een paar dagen geleden, maar meestal niet meer weet wie het geschreven heeft. En begin dan maar eens te zoeken op het WWW.
De laatste dagen viel mij echter op dat een aantal feeds geen nieuwe resultaten meer opleverden terwijl andere blogs wel verwezen naar mij onbekende nieuwe artikels. Ik merkte ook dat het mij wel lukte al deze artikels binnen te halen als ik elke feed afzonderlijk aanklikte en vroeg om te controleren op nieuwe artikels. Daar was natuurlijk geen werken meer aan en op het helpforum kwam ik ook al geen stap vooruit.
Dus zocht ik naar nieuwe mogelijkheden. Na een paar extensies van Firefox uitgeprobeerd te hebben, ben ik dan op Google Reader gebotst. Mooie, eenvoudige lay-out (Maar wat konden we ander verwachten?), gemakkelijke indeling in categorieën (vanaf nu heb ik a-list blogs en b-list blogs, maar wie is wat? héhéhé), mooie overzichtjes van nieuwe posts, een intuïtieve manier om posts als gelezen te markeren (als je er over scrolled) en mogelijkheden om heel die boel te delen met anderen, waar ik nog eens het fijne van moet weten.
Het belangrijkste voordeel aan Google Reader is voor mij echter - en het is echt zo stom als het klein is, maar zo simpel en handig - de "next"-functie. Ik weet niet of dat bij andere online lezers ook bestaat, maar ik vind het een pracht van een functie. Je klikt gewoon door al je ongelezen posts met een knopje in de werkbalk van je browser, en zo kom ik terug op de sites waar die posts thuishoren. Zo geniet ik tenminste terug van die prachtige lay-outs; zie ik weer welke foto's het laatst getrokken zijn; welke artikels veel reactie uitlokken; of ik in de blogroll sta; enzovoort. Ik zit niet meer op een kwart van mijn scherm naar zwart op witte tekst te kijken.
Een verademing.

ps: O ja, en als de nieuwe artikels op zijn kom je niet op een reclamepagina van Google uit, maar wel hier. Ik had ooit al eens gehoord van die pagina en elke keer komt er weer een glimlach op mijn gezicht om die stomme zelfde grap.
Categorieën:

Labels:

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Links naar dit bericht:

Een koppeling maken

<< Startpagina