Lijstjestijd: Muziek in 2006 (3)

De beste muzikale uitspattingen van 2006, naar mijn smaak dan toch.
Een verzameling van 30 muziekjes die mij het afgelopen jaar voor even of voor een lange tijd een YEAH- of Oooohgevoel hebben opgeleverd zullen hier verschijnen in 6 afleveringen, tussen 26 en 31 december 2006.
De liederkens staan niet genummerd dus kan u daar uit veronderstellen dat er geen hiërarchische volgorde bestaat. Dat heeft u dan juist verondersteld.

Lees verder voor de videoclips.

Juanes - La Camisa Negra

Hoort samen met Mas Que Nada van gisteren in soundtrack van deze zomer. Ik ben het lied nochtans enkel op tv tegengekomen. De zapper werd dan steeds even neergelegd. Is het de eenvoudige melodie of de verfrissende gitaarlijn die het doen? Hoe dan ook, van Juanes gaan we niet veel meer horen en van dit nummer ook niet, vrees ik. Ooit diept iemand het wel nog eens op voor een zomerhits van de jaren '00.

Tom Helsen - Sun In Her Eyes

De vrouw in de videoclip is een Oostenrijkse, dove globetrotter. Maar dat doet eigenlijk helemaal niet terzake. Laten we zeggen dat ze goed gecast is afgaande op de titel.
Alweer een zomers deuntje, maar dan eentje dat de tijd een stuk langer zal doorstaan. Ik wist niet dat ik Tom Helsen goed vond. Was dat niet zo een zaag uit de Joost Zwegers-rij?
Mensen denken te veel in hokjes; of in rijen, in mijn geval.

Sufjan Stevens - John Wayne Gacy, Jr

Hier heb ik even vals gespeeld. Het album Illinoise is van 2005. Sufjan Stevens is echter mijn ontdekking van 2006. Rijkelijk laat, zo blijkt, maar zo gaat dat toch met ontdekkingen, nietwaar?
John Wayne Gacy, Jr was een seriemoordenaar die in zijn omgeving vooral bekend stond voor zijn hilarische clownacts op kinderfeestjes. Fijn fijn. Hij begroef jongetjes onder zijn huis. Fijn fijn. Dat moet dan ergens in de staat Illinoise gebeurd zijn en dus maakt Sufjan daar een prachtig lieflijk lied over. Slik. Telkens weer slik.

The Sedan Vault - Like a scene from an Apocalyptic Film

De Belgische Mars Volta, zullen we maar zeggen, om er ons gemakkelijk van af te maken. Ze speelden ergens dit jaar in de Video. Ik had de gewoonte om groepen die in de Video speelden al eens intenetgewijs te ontdekken. Ik heb een paar vrienden kunnen overtuigen daarheen te trekken om uiteindelijk voor een veel te ver gevuld café te staan. Dan maar buiten wachten op de laatkomers om samen andere oorden op te zoeken. Dankzij het heel goed zijn in te laat komen van die vrienden heb ik buiten toch nog een half optreden kunnen meevolgen. Zelfs in die omstandigheden was ik onder de indruk. Of ze het gaan maken weet ik niet, maar probeer die naam toch te onthouden. Hun eerste album (Mardi Gras Of The Sisypha) ligt in de winkel.
De videoclip is trouwens het resultaat van een opdracht aan één of andere filmschool. Ik denk dat de bandleden er zelf niets mee te maken hebben. Mooi resultaat trouwens.
En wat zingen ze daar? Save me from Thom Yorke? Ik zal mijn mening moeten herzien, de dikke nekken.

Daan - The Player

Van de rest van de nieuwe, gelijknamige CD was ik niet overdonderd. Misschien na nog enkele beluisteringen, maar dan zal ik hem eerst eens moeten kopen, vrees ik.
Met Victory had Daan een paar stevige hits te pakken. Daan zou Daan niet zijn moest hij met zijn nieuwste album niet (gedeeltelijk) een andere weg op gaan. De mens blijft zichzelf heruitvinden. Ik vind dit een pracht van een nummer. Bijna bombastisch, tikkeltje tragisch, statig schoon.
Idem voor de videoclip trouwens.

Voila, ik zit zowaar al halfweg. Als er mensen zijn die beelden hebben van The Seven Laws of Woo, zouden die dat dan eens op YouTube willen zetten? Of het mij laten weten via contact?