verboden te lezen

een blog zoals een ander

MOORD



Ik zou dat eigenlijk niet mogen doen, zo piekendief, maar ik wou er al 24 uur lang iets over schrijven en ik kan het niet beter verwoorden dan dat Els het doet. (Ik had bij de veroordeling wel al een klein bericht geschreven.)
Dus bij deze een hele lange quote:

De executie van Saddam Hoessein

Weet u wat de mensen gingen doen na de terechtstelling van de nazi’s na Nürnberg en de aanverwante processen? Wel zie, de mensen kwamen op straat. Ook de linkse mensen. De mensen die heel goed wisten welke walgelijke gruweldaden de nazi’s op hun geweten hadden. Ze deden dit, omdat ze boos waren op het bestaan van nationale rechtbanken die oorlogsmisdaden gingen berechten. En meer nog, omdat ze tegen de doodstraf waren, altijd, overal, eender in welk geval.

Verwarrende boosheid. Want dat iedereen (behalve een paar kluivers die tot op heden opperen dat er eigenlijk nooit iets gebeurd was) wist dat de oorlogsmisdadigers wel degelijk moesten berecht worden, was duidelijk.Om dat soort verwarrende toestanden te voorkomen werd later dan ook een internationale rechtbank opgericht.
Vlak bij de deur, in Den Haag.

Het proces van Saddam Hoessein werd niet gevoerd voor het gerechtshof van Den Haag, maar wel voor een soort Nürnberg van de 21ste eeuw. ‘Omdat dit symbolisch beter zou zijn voor de mensen’. Lees: om de waarschijnlijke zekerheid te vergroten dat Barbertje binnen de kortst mogelijke tijd zou hangen. De Voorzitter van de rechtbank die instond voor de berechting van Hoessein werd verschillende keren vervangen. Dit gebeurde door toedoen van de Iraakse regering , telkens als zo’n rechter voorzichtig liet horen dat Saddam misschien toch niet echt een alleen heersende dictator was. Anonieme getuigen met vervormde stemmen en twintig minuten verschil tussen de opnames en de uitzending waren ook niet van dien aard om dat proces veel geloofwaardigheid te bieden.

Zelfs Karel De Gucht, die ik zo waardeer omdat hij zonder nuances durft spreken, stelt vandaag dat de ‘executie’ van Saddam een ’streep’ trekt onder zijn regime. Neen jong. Het rijk van Saddam is al lang uit, en opknoping betekent gewoon een streep door een mensenleven. Punt, Karel, punt. En het idee dat hij groter en gevaarlijker zou terugkomen (zo sprak een dame uit de US die er zeer bang uit zag), is wellicht gebaseerd op de figuur van Voldemort, of andere klassieke maar geheel fictieve slechtigaards. De realiteit zit zo niet in elkaar.Geen zorg dus, Saddam komt niet terug, doch niets is veranderd, want in Irak heerst momenteel een duister regime dat fan is van de doodstraf, rare processen opvoert en flirt met de US, dat eigenlijk de echte macht in handen heeft. Wat niemand leuk schijnt te vinden, behalve de Amerikaanse regering. Al dat volk ginds loopt mekaar voor de voeten zodat mensen de dagen doorkomen met het verzinnen van talloze manieren om elkander uit de weg te ruimen.

Geen nood dus, Saddam is dood en netjes staat opgeruimd, maar op dit moment zijn alweer de eerste doden gevallen naar aanleiding van de executie van Saddam. Wedden?

U weet wel, soms wordt wel eens geopperd dat het geen goed idee is van mensen martelaars te maken. Daarom getuigt Saddams laatste wens, om te mogen sterven zonder hoofdkap van de bijzonder grote intelligentie die hem ook toegedicht werd. Zag u de beelden? Of uw kinderen? Een oude,droeve bleke man met een dikke witte strop rond zijn hals. Kunt u zich voorstellen wat dit beeld oproept bij de aanhangers van deze man? Saddam besefte heel goed wat perceptie is. En heel goed wat een martelarendood teweeg kan brengen. Zo net voor het Offerfeest dan nog. Maar dat is allemaal wat het is. Het punt is dat niemand écht een vinger bewogen heeft om deze moord tegen te gaan. Deze voorspelbare, uitgetekende dood. Geen enkel land. Mensenrechten? Huh? Net zoals - bij uitbreiding - eigenlijk geen enkele natie een kik geeft bij het feit dat in de US nog dagelijkse executies uitgevoerd worden. Medeplichtigheid is cool in dat soort zaken. Ik krijg koude rillingen als ik mensen - ook van linkse signatuur - hoor zeggen dat de doodstraf misschien soms toch de beste oplossing is. Als een rechtse rakker dat oppert wil ik nog wel eens in discussie treden. Maar in elk ander geval. H’llow? Waar zij we mee bezig? Wat is de volgende stap? Deurtjes op kiertjes zetten. Naar het verleden, naar toestanden waarvoor mensen jaren gevochten hebben om ze uit de wereld te hebben.

Bof, bij deze wens ik eerst en vooral de internationale gemeenschap, onbehaaglijke eindejaarsdagen toe, ten gevolge van schuldgevoel veroorzaakt door het ondernemen van niets tegen de uitvoering van de executie van Saddam Hoessein. Of door het ondernemen van ook alweer ‘niets’ tegen zogenaamde wettige executies in de VS.

Daarna volgt nog iets over Hillary Clinton. Dat kan ik niet onderschrijven aangezien ik daarvoor eerst de Amerikaanse politiek een beetje zou moeten uitpluizen. Ik weet er te weinig over.

PS: Voor al die mensen die op zoek zijn naar de videoclip over Saddam, bedenk eerst eens wààrom je hem wil zien en ga dan maar bij Michel, die heeft hem staan.

Labels:

1 reacties:

Anonymous EVE zei...

Ik vind dat niet erg, hoor. Wat Hilary betreft, ik wil dat eigenlijk zelf ook wat beter uitpluizen.

31 december 2006 19:21  

Een reactie plaatsen

Links naar dit bericht:

Een koppeling maken

<< Startpagina