Oren, wie heeft ze nodig?

Nog eens kappen op de Charlatan. 't Was lang geleden.

We zijn dit weekend nog maar eens naar de Charlatan gegaan. Die hebben een nieuwe zaal en dat moesten we toch eens bekijken. Je kon toch nooit weten dat de wc's gratis, de muziek goed en het volk interessant waren. Ijdele hoop.

De Charlatan heeft de neiging heel druk te zijn op vrijdagavond. Het is dan ook heel leuk dat je zowat iedereen die aanwezig is die avond moet tegenkomen om in de verste zaal te raken. Door het café, de eerste zaal helemaal diagonaal kruisen, langs een ruimte met bar en dan via een gat in de muur het doel bereiken.

Nog fijner is dat bejaarden en minder bedeelden op vlak van gehoorkwaliteit hun hoorapparaten mogen thuis laten. Echt niet nodig. En dat de wel nog horenden zo solidair zijn om zo snel mogelijk tot de eerste groep te behoren. Het kan wat aan mijn hoofdpijn gelegen hebben, maar het deed simpelweg pijn. Zo'n snijdende pijn van hoge tonen die door mijn hoofd jagen. Er wordt dan ook weinig gepraat in de Charlatan, aangezien praten gelijk staat met schreeuwen op een afstand van 1 cm van de andere zijn oor. Ik weet echt niet wat eenoog bezielt. "Ik een half zintuig kwijt, dus jullie ook!"?

En moest dat nu nog allemaal zijn om naar wat goede muziek te luisteren. Als ik op de eerste rij van een goed optreden sta en de boxen die ook de vijftigste rij van muziek moeten bedienen beschadigen mijn oren voor anderhalf uur, dan kan ik daar nog enigszins mee leven. Maar om alweer diezelfde RnB en reggae te aanhoren heb ik dat er echt niet voor over.

De televisieschermen met mooie visuals van de te dure menukaart, dat kon ik dan weer wel appreciëren.

En ouders van leerlingen tegenkomen is ook altijd heel aangenaam op een vrijdagnacht.

PS: De definitie van een charlatan volgens wikipedia:

Een charlatan is een speciaal soort oplichter die voorziet in zijn behoeften door systematisch mensen te bedriegen over zijn afkomst, vaardigheden, intenties of prestaties. Een charlatan maakt gebruik van zijn charme.

Uhuh.