verboden te lezen

een blog zoals een ander

Liederkens in 't Engels

Aargh, ik ben slecht in Engels. Ik kan mij daar niet in uitdrukken. En ik heb een voorliefde voor goede Nederlandstalige liedteksten, maar het klinkt toch allemaal een stuk minder vlot dan in dat overzees taaltje. Proza, allemaal geen probleem in't Nederlands, maar als het de poëtische kant op moet...

Nu, ik ben met L. wat aan het repeteren. Zo maar wat ideeën uitproberen en we zien wel of er iets van komt. Ik denk dat we sinds augustus al drie keer zijn samengekomen. Vanavond gaat het weer niet door. Dus dat gaat behoorlijk goed vooruit, kan je je wel indenken. En als ge muziek maakt, dan moet ge liedjesteksten hebben. Teksten stelen van lang geleden gestorven mensen, zoals Carla Bruni doet, is een optie, maar we doen het toch liever zelf. De bedoeling is om zo depressief mogelijk te klinken, maar dan met een kwinkslag.

Zie hier het resultaat van mijn eerste pennenstreken. Met een beetje geluk wordt het ooit een 'conceptplaat'. Met een doorlopende verhaallijn en zo. Ik ben er hoegenaamd niet tevreden van, veel te typisch en te oppervlakkig allemaal. Aan u om dat te bevestigen of te ontkennen. En haal er ook meteen alle taalfouten uit, wilt ge? (Ah ja, ook nog zeggen dat, in tegenstelling tot de rest van mijn weblog, deze teksten wel copyright protected zijn en dus niet zomaar mogen gebruikt worden. Ge weet nooit dat ik er ooit geld kan aan verdienen. Hah!)

-- Stupid question --

On that sunny afternoon he didnt feel like swimming,
though his pants were too heavy, his raincoat too dark.
some passengers were wondering what he was doing
on that sunny afternoon dressed for a wet autumn night.

Once seated in the cellar, he ordered a drink
and quickly, one drink became five
he spent all night thinking very quietly
until suddenly that one long shout: Why?

no one asked, but some did wonder
what this old man wanted to know
why did she leave him? why do we live?
why cant he get another drink?

it should've been clear
the why was a cry
but why did his cry
never get answered?

The man moved, walked back in the rain
the rain he felt deep, on that sunny afternoon
he stopped and waited, for a bus, too late
he kept inside that one long shout (why?)

Once the bus arrived, he sat there lonely
nowhere to go, nobody to find
the smile from the lady, leaving her seat
was the most joyfull moment on that sunny afternoon

Labels:

3 reacties:

Blogger Tati zei...

Ik vind het niet slecht, hoor. Maar jammer dat jullie voor de depri muziek gaan. Hoe depri is depri?

23 oktober 2007 18:18  
Blogger Hans zei...

voor dit nummer, denk tom waits

24 oktober 2007 13:16  
Blogger Tati zei...

Ok dan, dat lijkt mij een uitstekende denkpiste. Niet dat je mijn mening nodig hebt, maar bij deze heb ik ze toch lekker gegeven, hehe.

25 oktober 2007 0:01  

Een reactie plaatsen

Links naar dit bericht:

Een koppeling maken

<< Startpagina