Stokjong

Na lang aandringen reageer ik op Els haar stokje. Foto's uit de oude doos opdiepen. Bij mij is die doos zo oud nog niet. We spreken Pasen, ergens in 84 of zo? Hoe oud was ik toen? (Meelezende ouders zullen daar wel op antwoorden.) Ik was op zoek naar paaseieren en zoals de foto mooi illustreert, met weinig succes. Hoewel die dingen opzichtig in plastic zakken in de boompjes hingen. In Ukkel kunnen ze daar trouwens ook nog veel uit leren. Dat jaar was er een natte Pasen. Aluminiumfolie rond de eitjes betekent warme Pasen.
Stokjes dienen doorgegooid te worden, meer bepaald naar drie mensen. Mijn voorkeur gaat dan uit naar Tati, Coltrui en uiteraard mijn teergeliefde.
Labels: leven en welzijn





1 reacties:
Oh, die kinderlijke onschuld! Schoon!
Een reactie plaatsen
Links naar dit bericht:
Een koppeling maken
<< Startpagina