verboden te lezen

een blog zoals een ander

BXL

I, L, mijn teergeliefde en ik zijn er gisteren een dagje op uit geweest. Met de trein. Naar Brussel. Dat gaat als volgt.

De vorige avond (eerder nacht, volgens bakkers wellicht al ver in de morgen) de anderen er van overtuigen dat we toch best al om 11u vertrekken want dat het anders de moeite niet meer is. "En ja, ik weet het, dat is weinig slaap, maar we eten ons ontbijt op de trein en dan komt alles wel goed." Om dan zelf je grandioos te overslapen en met vliegende vaart in de auto te springen om naar het station 1km van ons huis verwijderd te rijden om toch nog maar die trein van halftwaalf te halen. Al goed dat I en L voor de koffiekoeken zorgden.

In Brussel een koffie willen drinken. De kaart van Use-It wees ons de weg naar de Albertina bibliotheek, alwaar in de cafetaria met prachtig uitzicht een warme drank kan gedronken worden. Dat is dus de Koninklijke bibliotheek en de cafetaria is gesloten op zaterdag. Luilakken ginder, ik zeg het u.

Dan maar op de Koudenberg een koffie uit piepschuimen bekertje nuttigen op het straatterras. We wilden aan cultuur doen en wisten al van een tentoonstelling van Alechinsky die op zijn laatste benen liep. Een affiche in het straatbeeld vertelde ons dat dat plaatsvond in het museum van schone kunsten. Dat is dus niet in het Bozar - daar is het Paul Klee, we hebben nog getwijfeld - maar in het Koninklijk museum van schone kunsten. Hier naar links dan rechtdoor en rechts om de hoek. Na elke hoek wisten de Brusselaars ons dezelfde uitleg te geven. Hier naar links dan rechtdoor en rechts om de hoek. En we zijn er op die manier nog geraakt ook.

Schoon museum, compleet onder de grond, veel bekende namen, wat het boeiend houdt voor ons cultuurarme mensen. En dienen Alechinsky, die maakt rare dingen. Soms heel krachtige boeiende schilderijen, meestal toch een hoop lelijk geklieder bij elkaar. Maar hey, ik zeg het, ik ben geen kunstmens, wat weet ik ervan.

Daarna naar de Monk, ondertussen ons stamcafé in Brussel. Het is zowat het Brusselse Damberd, maar dan met veel minder jazz. En met goed plaatselijk bier van het vat.

De rest van de namiddag hebben we wat tussen de regendruppels door gelaveerd, een paar winkels binnen en buitengestapt om uiteindelijk neer te ploffen in El Metteko om te aperitieven. Eén of andere Zuid-Amerikaanse band heeft daar een vol uur staan soundchecken: boxen verhangen, in de zaal staan luisteren, met veel ola's en tromgeklop. Het optreden zelf hebben we nooit gezien want we moesten eten. Met onze handen Ethiopisch lamsvlees, avocado en linzen van een pannenkoek schrapen. Lekker.

Daarna naar Les Belges, de buur van El Metteko, na lang rondlopen op zoek naar een café dat ons allevier kon bekoren om dan te belanden in een café waar we ons allevier wat ongemakkelijk bij voelden. De titel van dit artikel verwijst niet naar Bruxelles, maar wel naar de waard van Les Belges en iets met bouwvakkers maar dan echt wel in het XL. Geen fijne reclame om de hele Anspachlaan van te laten meegenieten, neem het van ons aan. En dan toch binnen gaan. En dan de hele tijd naar luidruchtige electro moeten luisteren in het interieur van een stationsbuffet. Zenuwachtig wordend over wanneer die laatste trein naar Gent vertrekt (half een, voor de geïnteresseerden).

We hebben hem trouwens gehaald, die trein.


Grotere kaart weergeven

Labels:

2 reacties:

Blogger Stephanie zei...

grappig.
wij zijn in december ook naar Brussel geweest en ook wij zijn recht naar de monk gestapt - zonder daar ooit van gehoord te hebben.

24 maart 2008 22:07  
Blogger Hans zei...

Wij de eerste keer ook, zonder enige reden daar terechtgekomen. En in café Kafka, maar die had gewoon zijn naam al mee. Het zal mensen aantrekken, de Monk. 't is trouwens een overwegend Vlaams café, vreemd dat net dat café ons dan aantrekt. En gerenomeerd ook wel hoor. Ik denk dat het echt wel dezelfde status heeft in Brussel als de Damberd in Gent, als ik het internet zo afschuim.

24 maart 2008 22:56  

Een reactie plaatsen

Links naar dit bericht:

Een koppeling maken

<< Startpagina