Meester Hans ontdekt de kleuters

Kleuters, dat zijn zo van die vreemde kleine wezens die u met grote ogen aanstaren. Om dan iets ten berde te brengen waar ik kop noch staart aan krijg. Doorgaans betekent dat dan dat ze naar het toilet moeten, of dat ze hun mama missen. Als ze al wat ouder zijn, kijken ze nog altijd met van die grote ogen, of met van die kleintjes waar duidelijk uit spreekt: "Nu ga ik lekker stout zijn." En dan lijken ze doof voor elke strenge-meester-uitspraak.

Kleuters, ik ken dat enkel van aan de schoolpoort en die paar uitzonderlijke middagtoezichten. Om maar te zeggen dat ik veel ga bijleren vanaf vrijdag. Dan sta ik namelijk als ondersteunende zorgleerkracht in een kleuterschool. Jawel jawel. Halftijds tot het einde van het jaar, wat betekent dat ik weer fulltime aan de slag ben, alles bij elkaar geteld.

Oh ja, en het is in Brussel. Vijf minuutjes van centraal station. Stel u voor. Ik hoop dat ze geen Frans spreken, haha. Ahum. Tjah.

Ik ben benieuwd. Dat is wel het minste dat ge kunt zeggen.