Vreemde voorwerpen

Eergisteren zijn wij door verschillende gebeurtenissen de eigenaar geworden van een stuk van een echte zeppelin, een cursiefje, een roos knuffelbeertje en een gesigneerde poster.

Geef maar toe, u heeft absoluut niet op al die links geklikt. Ik zal er dan maar gewoon over vertellen.

Wij hadden mijn grootmoeder al tijden niet meer met een bezoek vereerd. Gisteren kwam het er dan toch van. En zoals grootmoeders na verloop van tijd beginnen te doen, deelde ze kwistig wat dingen uit. Wij zijn dus een prachtige zwarte smeedijzeren kandelaar in de vorm van een rozentak rijker. Op de kandelaar is een stuk metaal bevestigd met een boeiende geschiedenis. In 1915 vloog er al eens nen Duits met een zeppelin over Sint-Amandsberg, komende van een bombardement op Calais, Londen of andere vijandige stad. Er vloog in die tijd ook al eens een Engelse piloot op verkenningsvlucht over. Moest het toch lukken dat die twee elkaar, daar boven Sint-Amandsberg, tegenkwamen. Warneford heette de Engelse piloot. Hij vloog over de zeppelin heen en liet een paar bommetjes vallen op de met waterstofgas gevulde ballon. Het ding vloog in lichterlaaie en liet een spoor van brokstukken na. Uiteindelijk zijn het grootste deel van de zeppelin en een overlevende Duitser neergekomen op het dak van het klooster van de Visitatie. Een stukje van die zeppelin hebben wij nu in ons bezit. Schoon toch?

Mijn grootmoe had ook nog een bladzijde uit een krantje van het jaar 1982 liggen. Daarop staat een cursiefje, geschreven door mijn grootvader zaliger, over de periode rond mijn geboorte. Aangrijpend om te lezen nu, moet ik eerlijk toegeven. Leest u ook maar eens. Ik kreeg ook nog een 'volksalmanak van Vlaanderen - 't manneke uit de mane' van 1983 met mijn naam in potlood in een hoek. Waarom dat boekje voor mij bestemd was, ik heb er het raden naar.

Later die avond moesten wij nog enkele prijzen afhalen. Op Het Project liep er tot voor kort namelijk een reeks wedstrijden in verband met de kringloopwinkel. Een zekere Koen Vromman, zijn Oezbekistaans filmfonds en vroemvroem zaten daar achter en in het kader van Open Ateliers konden wij hetzijne bezoeken. Koen is een joviaal man met een oneindig vreemd en hilarisch absurd gevoel voor humor. Zo kregen wij uitleg over racespelletjes met kruisdragende Jezussen, herten van alle slag, pinguins met diarree, kerstmisballenkleurenveranderaars en Guido Gezelles, waarvan de beruchte buste trouwens de laatste opnames niet overleefd heeft - het stemt ons droevig. Op het einde van de boeiende rondleiding door de wereld van vroemvroem kregen wij niets minder dan een klein roos knuffelbeest dat door Isabelle A eigenmondig gekust was én een door Eddy Wally gesigneerde poster, aangezien de te kleine sokjes spoorloos waren.

't Was een boeiende dag gisteren, laat dat duidelijk zijn.