verboden te lezen

een blog zoals een ander

Maanzand

Vrijdag 1 december, 19:40 in Man Bijt Hond op één:
Wim Helsen leest ‘Als ge droomt’
Dat weet de dichter ons met fierheid te melden. Maanzand is de naam, en hij doet dat goed. Zijn site is geen weblog, volgens hem, maar ga er toch eens kijken. En zet hem in uw feedreader moest dat nog niet het geval zijn.

Labels: ,

Stephen Colbert

Ik had nog nooit iets over Stephen Colbert verteld, dacht ik zo.
Stephen Colbert is de grappigste mens van Amerika, of toch van degenen die ik ken. Ik hoop snel op een programma in België met dezelfde kritische geest als The Colbert Report. En neen, TV Belgiek zal het niet zijn. Als rechtgeaarde Republikein neemt het typetje Stephen Colbert alle miskleunen van de Amerikaanse politiek op de korrel. Heerlijk gewoon.
Een filmpje tonen van The Colbert Report? Allé dan, 't is goed.

Labels: ,

Theo Maassen - van coca cola tot de biologische eierwekker


foto: by quarkness

Via michel bij volgend filmpje terecht gekomen.
Ik was even vergeten dat dit het beste fragment is dat ik ooit gezien heb van Theo Maassen, ergens op een Nederlandse filmpjessite in het - voor mij - pre-youtubetijdperk.
Die overgangen tussen grappig en serieus, maar dan toch weer niet serieus. Ik vind hem stukken beter dan Hans Teeuwen.
En het is daar dat ik mijn 'doe eens een domme grap om drie uur 's nachts in den uitgang'-vingertrucje vandaan heb, springt me juist te binnen.

Labels:

Geen Golf meer im Belgien



Ik weet dat het allemaal niet om mee te lachen is, maar is de heropstart van Minerva geen optie? Met overheidsgeld en zo.

Categorieën:

Labels: ,

Alles wat ik at



Ik ga mijn best doen om deze twee (en waarschijnlijk nog een hoop anderen) na te doen, maar ik vrees dat ik het gewoon constant ga vergeten.
Het concept: Trek een foto van alles wat je eet gedurende de hele week en maak er dan een collage van. Ok, om een deftige collage te maken heb ik geen tijd, maar een hoop foto's achter mekaar zetten, moet nog wel lukken.
Laat het mij smaken.

Edit: Volg mijn gastronomische perikelen hier.

Categorieën:

Labels:

Daan - The Player



De vorige van Daan had bij eerste beluistering een BANG-effect. Wow, en de max en al van dat soort uitroepen knallen door je hoofd. Maar na de tiende beluistering en de honderdste keer op de dansvloer in café de Video was het wel genoeg geweest.
Bij deze plaat heb ik na eerste beluistering het omgekeerde gevoel. Iets van 'juk wat is dat' en 'Rammstein, hallo?'. Maar op termijn zal het mij wel blijven boeien. Het is alleszins geen eenzijdige drek meer.
Te beluisteren via 3voor12.
Categorieën:

Labels:

Mogen we nu wel stemmen?


foto: Speedy Shrimp

Kijk zie, na heel de heisa een weblogverkiezing 'van bloggers voor bloggers'. Toch schoon hé, en goed gezien, want nu komt iedereen daar op af.
Categorieën:

Labels: ,

Verzet



Daarjuist vond ik in café de Geus van Gent volgend gedicht op een bierkaartje:

Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet

en dan die vraag aan een ander stellen

Remco Campert

Je vindt het gedicht ook op de gevel van het Geuzenhuis. Als je nog meer gedichten wil vinden, volg dan eens de poëzieroute door Gent. Hoeveel ervan ben jij al tegengekomen?

PS: Klik eens op de afbeelding voor 80 minuten lekker grove, grappige, kritische, slechtgetekende mannetjes.
Categorieën:

Labels:

Disclaimer

Bon, ten eerste is zowat iedereen welkom om te gastbloggen. Ik meen het. Stuur mij een mailtje als je interesse vertoont om één keer, af en toe of regelmatig iets te schrijven waarvan je denkt dat het binnen deze weblog past. (Er is weinig dat er niet in zou passen, lijkt mij. Zolang u maar tussen de 20 en de 30 jaar bent, ethisch verantwoord en zonder werkwoordsfouten schrijft en in Gent woont. Nee, gezond verstand is uw heer en meester.) U moet wel akkoord gaan met de CC-licentie. (Zie 'ten zesde'.)

Ten tweede dient men de inhoud van deze weblog met een stevige korrel zout te nemen, of juist niet. Ironie, satire en vreemde humor zijn mij niet vreemd maar ik kan ook bloedserieus zijn. Wanneer wat van toepassing is moet u zelf maar uitmaken. Ik weet dat dat een gemakkelijke oplossing is om alle kritiek naast mij neer te leggen, maar zo is het nu eenmaal.

Ten derde is mijn werkgever niet verantwoordelijk voor wat hier verschijnt. Het is enkel mijn mening, en dan nog.

Ten vierde bevat deze weblog in lichte mate reclame. Als u daar niet tegen kunt, zijn er altijd oplossingen te bedenken. Ik heb er nog niets aan verdiend. Ik heb nog niet eens mijn eerste cheque kunnen innen. Sinds 28 november 2006 ben ik mijn ".be" kwijt. Als die eerste cheque er ooit komt, komt die ".be" er ook terug, eerder niet. Kortom, alles wat ik er aan verdien steek ik er terug in.

Ten vijfde wordt deze weblog draaiende gehouden dankzij Blogger en de webruimte van Telenet. RSS wordt geleverd door Feedburner. De meeste foto's op mijn blog hebben doorgaans een Creative Commons licentie en zijn gevonden via Flickr.

Ten zesde rust op de inhoud en mijn eigen foto's van deze weblog een Creative Commons licentie. Dat wil in dit geval zeggen dat alles mag gekopieerd en bijgewerkt worden als de naam van de auteur ("hans decrock" of "verboden te lezen") vermeld wordt en het niet voor commerciële doeleinden gebruikt wordt. Dit is een toegift op het algemeen auteursrecht. Alstublieft, dankuwel.

Stem niet voor deze blog!



Reden één: "Ons project en het project van mijn vriendinnen staan er niet bij, dus wil ik ook niet meedoen."
Reden twee: "Ons project mag niet meedoen en het zijn vuile populisten."
Reden drie: "Ze hebben het mij niet gevraagd, ze kennen er niets van en het zijn opportunisten."

Allé vooruit, iedereen heeft zich weer even interessant gevoeld?

Je mocht drie stemmen uitbrengen. Je zal nooit raden voor wie ik gestemd heb, alvorens mijn feedreader uit te pluizen en bovenstaande artikels te ontdekken ...

Nee, echt.

PS: Ik ben moreel verplicht Clickx te verdedigen aangezien ik hun blogtip van de dag ben. (Of week? Of maand? Hoe regelmatig komt die nieuwsbrief in de bus?)
Categorieën:

Labels: ,

De Dood


foto: by gregw

Het was lang geleden dat ik dat gedicht nog eens gelezen of gehoord had. De realiteit van het leven, nietwaar?
En dan moest ik meteen aan de Danse Macabre van Willem Vermandere denken.
Hier de tekst:
Ik was lichtjes beschonken en ‘k zag maar half klaar
in ‘t gat van december, in ‘t donkerst van ‘t jaar
op weg naar huis, deur sneeuw verblind
rond middernacht, deur nen ijzige wind
‘k blies in mijn handen en ‘k sloeg z’op mekaar
‘k wou dat ik thuis en in mijn bedde waar

Voorovergebogen nogal goe-kome-’t-uit
bots ik daar pardaf op ne rare perluit
de magerste mens die ‘k van ze leven ooit zag
me' rammelende knoken en nen ijskelderlach
ne zwarte mantel, noch snit noch model
nen bleke scharminkel zonder vlees of vel

Welwel meneer Willem, nog zo laat op gang
zij’j gij allene in ‘t donker ni bang
ba neen’k meneer Beendermans absoluut niet
pardon, zei die knekelvent, ‘t is Piet
Pietje de Dood, en hier is ‘t bewijs
van onder zijne mantel, een blinkend zeis

God sta me bij, ik sloeg een kruis
of ik geraak van de nacht nie meer levend thuis
kreveren op strate dat is onbetaamd
en heel mijn familie doodsbeschaamd
ik moet hier ontsnappen, kost wat kost
hoe geraak ik van die vent en dat zeis verlost

Héhé voorzichtig met dat scherp ding
staa me toe da’k eerst nog een liedje zing
kijk mijn gitaar hè ‘k al omklemd
en hoort plingpling z’is al gestemd
of nen dans macabre op de klarinet
of ne marche funèbre op de trompet

Voor dat ie met zijn zeis kon slaan
gaf ik katoen me' mijn stemorgaan
van " ‘k ben zo eenzaam zonder jou
als ik jou niet in mijn armen hou"
en ook heel innig "chérie chérie"
ne schone vlaamsen potpourri.

In ‘t holst van de nacht gelijk ne gek
zong ik het schuim op mijnen bek
van liebe, love en van amour
omda' dat zo schone rijmt op toujours,
al flauwe kul maar efficiënt
die knokevent was doodkontent

Het zeis verdween onder zijne frak
"awelwel Willem je zijt ne krak
ik doen mijne job al eeuwen lang
nog nooit kreeg ik zo’n zoet gezang
nog nooit kreeg ik zo nen welkomstgroet
van één die ‘k komen halen moet

Al trekt mijnen kop op een kalebas
en hè ‘k geen hert in mijn karkas
noch hersens darmen bloed of traan
noch zenuw noch geslachtsorgaan
toch zeg ik dank voor dit recital
en voor dit concert instrumental

Maar hoezeer da’k uw muziek waardeer
en uw zoete stem apprecieer
werk ik totaal ondergeschikt
‘t is mijnen baas die weegt en wikt
ik kreeg vannacht de simpele taak
sla maar ne zanger aan den haak

Je moet verstaan da’k mij excuseer
en liever ne collega presenteer
g’hèt nog drie Beatles of wat Rollingstones
of pak Madonna da’s iets heel schoons
of Tina Turner een ferm stuk
of Margriet Hermans verrukkeluk

En zangers meneer magere Hein
g’ hèt der hier dertien in een dozijn
heel schone jongens bij de vleet
de prinsen van de hit-pereet
de mussen met de merelbek
de grote meesters van de play-back

Maar Magermans riep stopstopstop
en ie schudde met zijn totsekop
van dat onsterflijk zangersras
kreeg ik er al heel veel onder ‘t gras
‘t is beuter aan mijnen galg gesmeerd
dat is een ras die nooit kreveert

Ik zoek veeleer ne stamelaar
ne langharige rijmelaar
zo één die ‘t al bekritikeerd
die paster en burgers emmerdeert
‘t is u da ‘k zocht al jaren lang
Willem zing nu maar uw zwanezang

Ik sloot die nacht in één twee drie
met magere Piet een compromis
gij komt mij halen op den dag
da ‘k voor niemand nie meer zingen mag
maar zolang dat mijn lied de mens verblijdt
laat je mij leven tot in eeuwigheid
Laat hem dus zingen é, diene mens.
Categorieën:

Labels:

The Seven Laws of Woo zijn goe!


foto: ikke

"Give me a T, give me an H, give me an E, give me an S ,..." The Seven Laws Of Woo zijn goe, zeg dat Hans het gezegd heeft.
Stevige funky nummers waar het publiek niet kon bij blijven stilstaan. Eén echt rustig nummer (Be Home Tonight) als rustpunt ergens tegen het einde. Zoals het hoort dus. En na veel gesmeek en gepalaver een bisnummer (The Head, als ik mij niet vergis, dat zou trouwens een mooie radiohit zijn). De volledige playlist kan je ergens tussen mijn foto's op Flickr vinden.
Speciale vermelding voor 'Sex and Honey' die ondersteund wordt door een stevig balkanritme op de saxofoons. Zowaar op de nieuwe hippe wagen gesprongen. Goed zo!
Het Gouden Hoofd is niet het ideale café voor optredens. Het podium neemt zowat de helft van de ruimte in waardoor er uiteindelijk maar drie rijen mensen rond het podium kunnen staan. Wel lekker gezellig en interactief en daar maakte Joyce, de zangeres, lustig gebruik van, wat voor grappige bindteksten zorgde. Laatkomers werden één voor één persoonlijk begroet. De volgende keer kom ik ook te laat.
De nummers op hun myspace komen binnenkort op een demo te staan, misschien met nog wat extra nummers. Nu nog een platencontract.
Categorieën:

Labels: ,

One bank


Speciaal voor Tatiana.
One van U2, in een versie van 'Bank of America'. Helemaal in overeenstemming met Bono's levensfilosofie.
En met overtuiging gebracht, dat alvast.

Labels:

Catatonia



Ik had daar ergens een cd van liggen en ik heb die nu nog eens beluisterd en bedacht dat ik dat eigenlijk heel goed vind en zo. Rustig en gevoelig en dan een lap er op.
Dit nummer staat er niet op, maar het is ook wel heel schoon en zo. Ja ja.
Catatonia - Road Rage

Labels:

Bende zeikerds


foto: by Michael Zimmer

"Een journalist mag niet liegen!" kopt De Standaard:

Zet het 'Marathon'-incident van Koen Fillet de geloofwaardigheid van de VRT op de helling?

Het gedwongen forfait van radiomaker Koen Fillet voor de marathon van New York, maar vooral het feit dat hij in functie van het Canvasprogramma Marathon de goegemeente wekenlang heeft voorgelogen, lokt hevige discussies uit.
Dus, liefste filmrecensenten: vanaf nu steeds de plot van de film in het artikel zetten hé!

En dan lees je op Koen Fillets blog en op De Standaard een hoop harde dingen.
Dat programma is geen journalistiek hé mensen, zelfs geen documentaire. Het is een soort Witte Raven. Wat verwacht je dan?
En omdat Koen Fillet gelogen heeft over zijn deelname aan een marathon ligt de geloofwaardigheid van Ter Zake, Koppen en Panorama in het water?
Ik zou er mij zo niet in opwinden moest ik in al die reacties niet een zekere echo horen.

Categorieën:

Labels: ,

Leve Saddam


foto: Tomas Murk (klik om de volledige cartoon en nog meer actuele cartoons te vinden)

Of toch alleszins levende Saddam. "Uitvoeren van het doodvonnis is moord," zegt Kareltje, en voor één keer mag hij het gerust onverbloemd verwoorden.

Meer woorden ga ik daar niet aan vuilmaken.

Categorieën:

Labels:

The Seven Laws of Woo in het Gouden Hoofd


foto: by 7low

Krijg ik daar even volgende persoonlijke mail in de bus.
Naam: The Seven Laws of Woo
E-mailadres: info@7low.com
Tekst:
11-11-2006 The Woos spelen ten dans in "Het Gouden Hoofd" te Gent. Misschien tot dan?

grtz

7low
Chique dinges. Ja, dan moet een mens daar wel naar toe hé.
Ik heb ze nog nooit gezien. Ik heb er ook geen CD van. Toen ik op zoek was naar interessante optredens op de Gentse Feesten was ik op hun site terechtgekomen en ze klonken mij verdomd goed in de oren.
Ik had het er toen ook over op deze weblog:
Die maken groovy, dansbare muziek met echte instrumenten, wat bij mij
altijd wat respect doet verdienen. Niets gaat boven de klank van een
echte bass en een paar stevige trompetten. Als je Bolchi goed vindt: Ga en dans!

Benenstrekkend dus.
Kijk en luister eens op hun schone site.
Op de myspace staan nog meer nummers, die vreemd genoeg net iets anders klinken, rustiger. Ik ben dus wel benieuwd.
En, tijdens het nummer 'Jive' verschoot ik toch wel even (zo ongeveer na 36 seconden). 'Dig up the dirt and call his name three times' en dan drie keer persoonlijk aangesproken worden, freaky. (Het gaat eerder over de tenor sax van het gezelschap, maar enfin.)

Coördinaten: Het Gouden Hoofd, zaterdag 11 november, 21u30
Categorieën:

Labels: ,

Moby aan een paal?


foto's: ikke

Recht tegenover onze deur hangt aan een verlichtingspaal een klein bordje. Het zou ons nooit zijn opgevallen, hadden er geen rode lampjes aan het bordje bevestigd zijn. Samen vormen die rode lampjes vier letters: M o b y.
Maar waarom?
Een originele reclamecampagne voor de nieuwe CD van de artiest Moby?
De hond van mijn moeder die mij mist?
Een nieuwe vorm van graffiti?
Ik heb er twee foto's van getrokken, beide van bedenkelijke kwaliteit, maar dat ligt niet aan mij en wel aan mijn toestel dat wel heel leuk is en zo, maar geen optische zoom of instelbare sluitertijd heeft. In het donker, van aan de overkant van de straat een foto willen trekken van een bordje van 30cm groot is dus geen goed idee.
Heeft iemand nog ergens deze bordjes zien hangen? Beperkt het zich tot Gent of verspreiden ze zich over heel België, zoals de grote tuten? En staat er dan op elk bordje 'Moby' of ook nog andere zaken?
Categorieën:

Labels:

Nieuwe lay-out


foto: ikke (klik voor groter)

Een eerste preview van de nieuwe lay-out die ooit op deze blog zal verschijnen - ik hoop nog ergens voor 2007.
Wie het logo kan raden dat als blauwdruk heeft gediend voor de bovenkant, krijgt van mij, euhm, een dikke proficiat. Ik weet het, ik ben gierig met cadeautjes. Of bent u tevreden met een exclusieve avant-première van de nieuwe site als hij eenmaal af is?
Hoe dan ook, ik heb er nog veel werk aan en ik wil ook nog veel nieuwe inhoud plaatsen. Over mezelf, over muziek, over Gent, over mijn nieuwjaarswensen, over weet ik veel wat nog allemaal.
Ah, en als u de commentaren op dit artikel al gezien hebt, dan weet u ook dat er weer wat meer licht schijnt op een vervolg van het boek. De zin om te schrijven is er al terug. Nu nog de tijd en de inspiratie...
Categorieën:

Labels:

Bert blogt nog steeds


foto: VUB

Kijk Bert, ik vraag het nog een laatste keer. Neem contact op met uw webmaster en vraag naar een RSS-feed. Of moet ik het lezen van uw weblog dagelijks in mijn agenda steken om het niet te vergeten?
Nu loop ik weer de volle tien dagen achter met het lezen van uw veelbesproken bericht, al goed dat ik er via een zekere krant (mét rss-feed) was achtergekomen.
Nu vind ik het wel spijtig dat u verzaakt aan het schrijven van een vervolg, aangezien het mij ten zeerste amuseerde. Driekwart van de verwijzingen begrijp ik niet, maar dat zal wel de bedoeling zijn zeker? Het is eens een andere manier om te kijken naar het politieke leven. En zoekt de pers het te graag uit? Ach, laat ze begaan. U noemt geen namen en u bevestigt geen namen, eenmaal men dat gewoon is, zal men het smeken wel opgeven.
Het leuke aan zo'n tekstjes is dat de personen in kwestie doorgaans maar al te goed weten dat het over hen gaat, en dan ongemakkelijk zitten te draaien op hun stoel.

Trouwens, als iemand nog ideeën heeft over wie wie is, laat het niet na hier te reageren.
Categorieën:

Labels: ,

Hallows eve

Een dag te laat, maar ach.



Categorieën:

Labels:

Byby Thunderbird, leve Google Reader.



Ik weet dat sommige mensen de laatste tijd hard aan het zagen zijn over het monopolie van Google en dat ze te veel over ons weten en dat onze allerintiemste geheimen 'den Amerikaan' wel eens aan de oren zouden durven komen onder het voorwendsel van 'thuisland beveiliging'.
En ik weet ook dat veel mensen vol lof spreken over Mozilla en zijn producten.

Maar.

Tot voor kort gebruikte ik Thunderbird, het e-mailprogramma van Mozilla, om mijn rss-feeds te lezen. Aangezien ik maar op één computer het internet doorkruis, was dat geen probleem. Ik vond het bijzonder handig om webartikels en e-mails in één moeite te kunnen lezen en het stond daar allemaal zo mooi in drie schermpjes bij elkaar, eentje voor de weblogs, eentje met de titels van de artikels en eentje met de inhoud van het artikel, net zoals bij mails. Zo duidde Thunderbird ook geen artikels als gelezen aan als ik ze nog niet effectief gelezen had.
Verder had ik al mooi mijn eigen internetarchiefje op de harde schijf staan, wat bijzonder handig was om te doorzoeken aangezien ik meestal wel nog weet dat ik iets interessants gelezen heb een paar dagen geleden, maar meestal niet meer weet wie het geschreven heeft. En begin dan maar eens te zoeken op het WWW.
De laatste dagen viel mij echter op dat een aantal feeds geen nieuwe resultaten meer opleverden terwijl andere blogs wel verwezen naar mij onbekende nieuwe artikels. Ik merkte ook dat het mij wel lukte al deze artikels binnen te halen als ik elke feed afzonderlijk aanklikte en vroeg om te controleren op nieuwe artikels. Daar was natuurlijk geen werken meer aan en op het helpforum kwam ik ook al geen stap vooruit.
Dus zocht ik naar nieuwe mogelijkheden. Na een paar extensies van Firefox uitgeprobeerd te hebben, ben ik dan op Google Reader gebotst. Mooie, eenvoudige lay-out (Maar wat konden we ander verwachten?), gemakkelijke indeling in categorieën (vanaf nu heb ik a-list blogs en b-list blogs, maar wie is wat? héhéhé), mooie overzichtjes van nieuwe posts, een intuïtieve manier om posts als gelezen te markeren (als je er over scrolled) en mogelijkheden om heel die boel te delen met anderen, waar ik nog eens het fijne van moet weten.
Het belangrijkste voordeel aan Google Reader is voor mij echter - en het is echt zo stom als het klein is, maar zo simpel en handig - de "next"-functie. Ik weet niet of dat bij andere online lezers ook bestaat, maar ik vind het een pracht van een functie. Je klikt gewoon door al je ongelezen posts met een knopje in de werkbalk van je browser, en zo kom ik terug op de sites waar die posts thuishoren. Zo geniet ik tenminste terug van die prachtige lay-outs; zie ik weer welke foto's het laatst getrokken zijn; welke artikels veel reactie uitlokken; of ik in de blogroll sta; enzovoort. Ik zit niet meer op een kwart van mijn scherm naar zwart op witte tekst te kijken.
Een verademing.

ps: O ja, en als de nieuwe artikels op zijn kom je niet op een reclamepagina van Google uit, maar wel hier. Ik had ooit al eens gehoord van die pagina en elke keer komt er weer een glimlach op mijn gezicht om die stomme zelfde grap.
Categorieën:

Labels: