verboden te lezen

een blog zoals een ander

traagtube

Wat is dat toch met YouTube de laatste dagen? Zo traag, zo traag. En vastlopen halverwege filmpjes. 't is niet te doen. Zo kan ik die nieuwe videoclips amper nog volgen.

Pfoeh.

Hier zie, na tien minuten wachten, en ik denk niet dat hij nog verder zal laden:

youtubetingtings

Labels:

Door merg en been

Dat is -zo gelijk- de boeiendste band van het moment die een nummer covert van de boeiendste groep van de laatste 15 jaar!!

Qua begeleiding volgt Gnarls Barkley trouw de versie van Radiohead, maar die stem van Cee-Lo, dat doet bijna pijn om te horen. Maar dan van die goede pijn.

Gnarls Barkley covert Reckoner van Radiohead:

Labels:

Weeuwsnitje

Huug had het over spoonerismen en verwijst naar de wikipediapagina. Een pagina vol met voorbeelden van letterwisselingen, en er wordt met geen woord gesproken over de conference van Gerard Vermeersch: Weeuwsnitje en de dweven zergen. (Hah, stiekem naar mijn eigen linken. Laat de google juice maar komen.)

Labels:

Bill Gates en Jerry Seinfeld II

Weet je nog dat artikel dat ik schreef over die nieuwe reclame van Windows, zo'n vijf minuten geleden?

Wel, er is al een tweede filmpje. En het is grappiger. Het betekent nog altijd niets, maar 't houdt de aandacht vast. Maar als ze gaan denken dat we gechoqueerd moeten zijn omdat Bill en Jerry zeggen dat ze rijk zijn?


Labels:

Bill Gates en Jerry Seinfeld

Jerry Seinfeld heeft veel geld gekregen om met Bill Gates een reclamecampagne te maken voor Microsoft. En, euhm, het eerste reclamefilmpje is helemaal niet grappig, of het is dat ik de humor er niet van inzie. (Seinfeld vond ik doorgaans trouwens wèl behoorlijk grappig in zijn sitcom.)

Bij Microsoft beweren ze dat de clip zo bedoeld is. Een vreemd, nietszeggend filmpje dat iedereen aan het praten moet krijgen. Bij deze.

Ik ben benieuwd wat hier op volgt...


Labels:

En God schiep de dag

Momenteel geef ik Katholieke godsdienst op een lagere school in Gent. In het vierde leerjaar gaat het over het scheppingsverhaal. Sinds vorig jaar een meisje van 11 jaar in het schoolmuseum staalhard beweerde dat dat van die oermensen allemaal gelogen was, ben ik nogal gevoelig aan het onderwerp.

Zie ik in de handleiding volgende staan:

Het verhaal [...] is eigenlijk een lied. God schept de dingen door zijn woord. Hij wil gewoon dat ze ontstaan... én ze bestaan.

Iek, denk ik dan. Iek!! Wat zeggen ze daar nu? 'Floep' en het is er, of wat? O jee, o jee. Maar dan volgt er:

Dat is de kern van het lied: de schepping én de mens zijn door God gewild. Ze worden niet 'gemaakt'. [...] Het scheppingslied is een theologische compositie en is niet in contradictie met de latere wetenschappelijke verklaringen over het ontstaan van het heelal, zoals de theorie van de oerknal (Big Bang), voor het eerst geformuleerd door de Leuvense professor (en priester) Lemaître in 1933. Het bijbelverhaal wil niet verklaren hoe de dingen ontstaan zijn, maar wel waarom, of wat hun zin, hun ware oorsprong en bestemming is. Die ligt in de liefde van God.

Velen onder u mogen dan wel griezelen bij dat liefde en God-gedoe, maar weest blij, weest blij dat de Belgische bisdommen zo over de zaak denken, ik zeg het u maar. Als ze daar ooit hun gedacht over veranderen, vind je mij aangesloten bij de kerk van het Vliegend Spaghettimonster, wees daar maar zeker van!

Labels: ,

Subjunctive mood

Kent ge dat? Zo'n groep vrienden. Die al jaren aan elkaar hangen. Niet echt vast, maar ge ziet dan eens die, dan eens de andere, dan eens allemaal toch om de paar weken. En zo'n groep vertoont barstjes, dat is gewoon zo. En aangezien ge elkaar goed kent, kent ge die barstjes maar al te goed en daar wordt al eens iets aan gedaan, of gewoon omheen gewerkt. En plots - nee, eigenlijk niet plots. Eén voor één worden een paar van die barsten groter. En dan zie je het zo gebeuren. Dat heel de hoop uit elkaar zal vallen. Of evengoed dat alles gewoon zijn gang blijft gaan. En dan zit ge daar op te kijken, uzelf wijsmakend dat ge er zelf geen deel van uitmaakt, van die barsten, en vraagt ge u af welke kant het zal opgaan.

Spannend, waarlijk spannend.

En dan zit ik echt te twijfelen: blijf ik zitten kijken, pak ik de lijm of pak ik gewoon de hamer.

Labels: