Het regenweer hield ons tegen om vroeg naar het centrum te vertrekken. Toen het ergste uit de lucht leek gevallen te zijn, hebben we ons richting Polé Polé gespoed om toch nog een half uurtje van The Wailers te zien. Indrukwekkend, opzwepend. De groep speelde perfect, de zanger had een ongelooflijke uitstraling en het is een wonder dat hij niet de Leie is ingedonderd met al dat gehuppel en gespring.

I. en L. stonden naar Daan te kijken, dus wij daarheen om nog net de twee bisnummers te horen en te zien dat het daar een feestje was geweest.

Na al dat staan kregen we behoefte om te zitten. Aangezien Sint-Jacobs uitgeregend was, hadden wij de tafeltjes voor ons alleen. Na een kwartiertje begon Capsule. Ik herinnerde mij van mijn eigen voorbeschouwing dat ik dat goed vond. Wat we er ons bij moesten voorstellen was ik al lang vergeten. Het was goed, heel goed zelfs. Blues en junglegeluiden en zingen door megafoons en al dat fijns. Les Triplettes de Bellevilles meets Die Einsturzende Neubauten.

Na ons even op de dansvloer van het Baudelo te ergeren aan de slechte muziek zijn we dan naar de Vlasmarkt getrokken om tsjeven te vangen, en met een beetje geluk een Michel Daerden (don't ask). Maar niets van dat. Geen moment suprème.

De zanger van The Wailers, die was er dan weer wel. Vriendelijke kerel.

Labels: dag 3, sfeerbeeld