verboden te lezen

een blog zoals een ander

L'enfant terrible

l'enfant terrible

De Prelude, wat mij toch altijd een beetje een kneuterig café met een kneuterige naam leek, is van naam veranderd. En L'enfant terrible, dat klink een stuk interessanter. Is het café er dan ook op verbeterd? Nu ja, ik weet eigenlijk niet of het voorheen slecht was, want ik ben er nooit binnengeweest. Tijd om daar iets aan te veranderen.

De naam- en interieurwijziging is blijkbaar al minstens een maand oud. Zoals gewoonlijk lopen we weer achter.

Labels: ,

Tim Vanhamel - Until I Find You

Tiens, ik ken dat café van ergens. (Voor wie het niet kan raden, 't staat in de aftiteling.)

Toen ik het nummer vorig jaar voor het eerst hoorde dacht ik 'man wat flauw'. Na een tijdje blijft het al wat plakken en kan ik het wel appreciëren. Maar niet meer dan dat. Tijd dat Millionaire nog eens een heel goed album maakt (beter dan het vorige, zo goed als het eerste dus).

Allé dan, omdat anoniem het zo vriendelijk vraagt in de comments. De lyrics van Until I Find You:


until I find you
I've been here before
but when or how
is a mystery to me
I can't tell
you've been mine before
but how long ago
is a secret to me
I don't know
when the storm is gonna hit us
when will I look into your eyes
how long, how long

until I find you
I'll keep on searching
until I find you
I'll keep on breathing

all of your life
that has come before
all to come after it
I'm here for
how long will this road
continue on
without you beside me
I'm not that strong
when is the storm gonna hit us
when will I look into your eyes
how long, how long

Labels: , ,

Video kills the radio star

Ook te lezen op Gentblogt.

Waar gaat een mens in Gent uit? Er zijn de oneindig aantal fuiven in de Overpoort. Maar geef toe, als u zelf geen student meer bent, of u bent het wel en u getuigt van enige muzikale smaak, dan ontwijkt u die buurt zoveel mogelijk. Er is ook altijd de mogelijkheid om wat meer centen neer te tellen en pakweg de Culture of Make-Up Club te bezichtigen. Daar doe ik niet aan mee. Het clubgebeuren trekt mij niet echt aan.

IMAG2664

We hebben al veel etablissementen in centrum Gent uitgeprobeerd. Overbevolking, selectieve buitensmijters (geen spanjaarden, zwarten of melk) en platendraaiers zonder verrassingen hebben ons al veel cafés doen uitwandelen. Zuurstoftekort en grijpgrage barvrouwen houden ons niet tegen, dus eindigen wij steevast in café Video. Het café aan de Oude Beestenmarkt heeft meestal net die andere muziekkeuze, de helft van de tijd is er plaats om te zitten én om één of meerdere benen te strekken en de drankprijzen swingen de pan niet uit. Oh, en alstublieft: Mensen die goed kunnen rekenen weten dat € 1,80 voor een glas Palm van 33cl voordeliger is dan € 1,60 voor een pintje. Drink dat daar wat meer, dan hebben ze in de toekomst misschien wel meer dan twee Palmglazen in de kast staan.

De bevolking is er op zijn minst boeiend te noemen. En hip. Zoals ik. Sommigen beweren dat de knapste vrouwen van Gent zich in de Video bevinden, maar, euhm ... Neen, toch niet. Wel is het een vreemd verschijnsel dat er zowat elke week twee dames op de dansvloer verschijnen -steeds andere- die dan met grote stokkerige armbewegingen en een stevige heupslag met en tegen elkaar dansen om op het einde van de nacht elk met een eigen mannelijke prooi huiswaarts te keren.

Elke woensdag trakteert de Video ons op een gratis optreden. Veel regionale groepen, maar regelmatig ook onbekend buitenlands talent verrassen of pijnigen wekelijks de oren. Kom om 21u30 toe en hoop nog binnen te kunnen. (Vanavond speelt Tigresse ten dans.)
Als iemand trouwens alternatieven kent in Gent, zodat we niet elke keer naar de Video moeten trekken, laat het gerust weten in de reacties.

Video, Oude Beestenmarkt 7, 9000 Gent.

Labels: , ,

Trouwfeest

Gisteren was het nog eens tijd voor een avondje stappen. Eerst naar het nieuwe polé polécafé, Bar Des Amis. Tof café eigenlijk. Beetje druk en luid (slechte akoestiek, je hoort iedereen in heel de ruimte praten). Wel goede muziek en mooie inrichting en Brigand, dat is zowaar lekker bier.

Vervolgens heel kort toch even de Charlatan binnen en buiten gewandeld. Op uitdrukkelijke aanvraag weliswaar, anders zetten we daar geen voet binnen.

In de Video waren de gordijnen al gesloten, dus zijn we bij de buren van de Roerkuip binnengestapt. Daar zijn ze zo slim geweest van de zitplaatsen op de dansvloer tot een minimum te beperken en er is de laatste tijd heel wat volk te vinden. De muziek is ook bevreemdend goed, bij momenten. Veel foute dingen, maar de mensen dansen. Redenen om daar nog meer te komen dus. Het leukste was dat er zich de laatste stuiptrekkingen van een trouwfeest afspeelden. Kleurrijke mensen, die Wondering Boys en vrienden. Ik wens ze dan ook heel veel geluk en eeuwigdurende liefde en succes in Valencia toe en zo meer.

En wat lees ik nu? Er moeten daar een hoop bloggers geweest zijn? Strange.

Labels: ,

Oren, wie heeft ze nodig?

Nog eens kappen op de Charlatan. 't Was lang geleden.

We zijn dit weekend nog maar eens naar de Charlatan gegaan. Die hebben een nieuwe zaal en dat moesten we toch eens bekijken. Je kon toch nooit weten dat de wc's gratis, de muziek goed en het volk interessant waren. Ijdele hoop.

De Charlatan heeft de neiging heel druk te zijn op vrijdagavond. Het is dan ook heel leuk dat je zowat iedereen die aanwezig is die avond moet tegenkomen om in de verste zaal te raken. Door het café, de eerste zaal helemaal diagonaal kruisen, langs een ruimte met bar en dan via een gat in de muur het doel bereiken.

Nog fijner is dat bejaarden en minder bedeelden op vlak van gehoorkwaliteit hun hoorapparaten mogen thuis laten. Echt niet nodig. En dat de wel nog horenden zo solidair zijn om zo snel mogelijk tot de eerste groep te behoren. Het kan wat aan mijn hoofdpijn gelegen hebben, maar het deed simpelweg pijn. Zo'n snijdende pijn van hoge tonen die door mijn hoofd jagen. Er wordt dan ook weinig gepraat in de Charlatan, aangezien praten gelijk staat met schreeuwen op een afstand van 1 cm van de andere zijn oor. Ik weet echt niet wat eenoog bezielt. "Ik een half zintuig kwijt, dus jullie ook!"?

En moest dat nu nog allemaal zijn om naar wat goede muziek te luisteren. Als ik op de eerste rij van een goed optreden sta en de boxen die ook de vijftigste rij van muziek moeten bedienen beschadigen mijn oren voor anderhalf uur, dan kan ik daar nog enigszins mee leven. Maar om alweer diezelfde RnB en reggae te aanhoren heb ik dat er echt niet voor over.

De televisieschermen met mooie visuals van de te dure menukaart, dat kon ik dan weer wel appreciëren.

En ouders van leerlingen tegenkomen is ook altijd heel aangenaam op een vrijdagnacht.

PS: De definitie van een charlatan volgens wikipedia:

Een charlatan is een speciaal soort oplichter die voorziet in zijn behoeften door systematisch mensen te bedriegen over zijn afkomst, vaardigheden, intenties of prestaties. Een charlatan maakt gebruik van zijn charme.

Uhuh.

Labels: ,

Heineken


foto: by CharlesFred

Nog eens: Heineken. Nee serieus, hoe komen ze erbij? Heineken?!

Labels:

Make up club


foto: bart

Er is een nieuwe club in Gent. Het was al laat (lees: vroeg) en ik was op weg naar huis en zag mensen de Ketelvest uitwandelen en -strompelen. Wegens eerder besproken problemen met de Gentse ca was ik wel eens geïnteresseerd hoe het daar verliep.

Mijn conclusie na een bezoek van vijftien minuten:
  • Goeie muziek
  • Veel volk
  • Beetje te veel van "ik ben nog maar 38 jaar en heb veel geld dus ik doe nog mee, olé olé"-mannen en "er hangt nog tipp-ex aan mijn computerscherm"-vrouwen.
  • Mooie setting (oude grote kelderruimte, minimum aan design)
  • Vriendelijke buitenwipper (maar toch een buitenwipper) "We zijn aan het afsluiten, maar kom toch nog binnen, 15 minuutjes ofzo." (Net niet genoeg om een pint te drinken dus, en gelukkig maar, zoals u twee puntjes verder kan lezen.)
  • Een voordeur zonder enig opschrift
  • En het laatste maar niet het minst belangrijke punt: Heineken aan €2. HEINEKEN!
"Doe-oei, en tot nooit meer."

Labels: ,

Gulle Ieren


foto: ikke

In Patrick Foley's vieren ze een heel jaar feest. Dat heeft als gevolg dat de uitstekende Irish coffee (€3), de minderwaardige William Lawson (€2,5) en de pintjes (Stella, 25cl, €1) er vlot doorgaan. Dat heeft zo zijn voordelen en zijn nadelen. Een geluk dat de actie niet geldt op vrijdag- en zaterdagavond.

Labels:

Uitgaan in Gent


foto: ikke

Wij hebben een probleem. Een groot probleem. Ik zal u even onze vrijdagavond uiteenzetten. Een gezellige avond in centrum Gent kan niet beter starten dan in Het Begin van het Einde. Gezellig boven aan een tafeltje wat babbelen, een Palm of Irish Coffee drinken, goede muziek op de achtergrond die niet te luid staat. Ideaal dus. Maar dan wil een mens al eens de benen strekken, en wel liefst ritmisch, met al eens een heup- of armbeweging erbij. Kortom, andere oorden worden opgezocht. En daar komt zo stilaan een serieus probleem opdagen.
Het eerste café dat in het oog springt is de Charlatan. Deze is af en toe een goede optie geweest maar dat is ook al weer een hele tijd geleden. Geluid van het niveau: 'Waarom geleidelijk aan onherstelbare gehoorschade oplopen als het ook op één avond kan?' Prijzen die net iets hoger liggen dan de buren. Buitenwippers. En dan nog eens buitenwippers met vreemde selectiecriteria. (melk en Spanjaarden raken er niet in)
In lang vervlogen tijden had ik een stamcafé: Le Bal Infernal, 'Den Bal' voor de vrienden. Die vrienden, dat was de KSA. Elke vrijdag en/of zaterdag stonden wij de doorgang langs de toog te versperren en de kicker te bezetten. En af en toe werd daar al eens een dansje geslagen. Even nakijken dus. Vrijdag jongstleden was de verkeerde avond blijkbaar. Geen dansbare muziek en bijgevolg geen kat op de dansvloer. Terug de andere kant op.
Goed, waar kan de muziek ons nog bekoren? Aha, de Beestenmarkt natuurlijk. Het moet gezegd, qua muziek doet de Video het goed. Helemaal ons ding. Diefstal en bediening buiten beschouwing gelaten. Niet dus. Dit was onze vaste stek, het afscheid doet pijn, maar principes zijn principes.
Naast de Video lag vroeger de Bardot. Teveel mensen met gesteven collekes, elke week dezelfde muziek, maar allé how, het was geen slechte muziek. En als je op de juiste manier op de vloer stampte kon je de naald van de platendraaier bij een slecht nummer een minuut verder laten springen. Altijd handig. Nu heet dat etablissement 'De Roerkuip' en valt er echt niets te beleven. Ofwel is het een danscafé zonder dansvloer, ofwel een praatcafé zonder stoelen en tafels. Een ziekte waar de Trashic (of is het Trash° nu?) ook aan lijdt.
En toen was onze inspiratie op. Een feestje in het Tonneke van iemand via via kon het ook niet redden en diepbedroefd stonden wij op straat waar onze wegen scheidden.
Waar moet een mens nog heen? Waar vinden wij nog goede, gevarieerde muziek, zonder de hele nacht je spullen in de gaten te moeten houden of pas binnen te mogen als twee bullebakken dat toelaten, om dan verplicht te worden te betalen voor de vestiaire en toilet, nadat je een half uur hebt moeten wachten op je te dure pint? (Nee, de Charlatan is niet onze favoriet)
Waar? Waar? Weet jij het? Zeg het dan.

Labels: , , ,

een vrijdag in de Video



Weer eentje geschrapt. Het is slecht gesteld met het uitgaansleven in Gent, ik zeg het u. Hierbij een gastbijdrage aan deze weblog:

Zelden zo faliekant tégen iets geweest… Al geruime tijd (zeker vijf jaar) trouwe klant wegens aversie van de charlatan (die buitenwippers geloven namelijk niet dat je je melk –van boodschappen te doen- niet gaat opdrinken binnen, neen hoor, opdrinken aan de deur!, alsof iemand ooit wil uitgaan en buikpijn hebben van een liter melk). Niet tegenstaande dat ons gezelschap al vaak bestolen is in de video, vinden we onszelf daar vaak terug. Leuk café, leuke muziek… Misschien dat flauwgevallen mensen in de toiletten (waar geen barman naar omkijkt) een vaag teken aan de wand zijn maar toch… Gisteren bestelden we het noodzakelijk kwaad (pintjes!) maar kregen 10 euro te weinig terug. Niet om slecht van te lopen natuurlijk, maar je kan maar reageren! Reactie: het is al laat, je bent zat, … (én dat terwijl ik nét de auto netjes had geparkeerd!). Ik reageer dat ik daar al zo veel jaar over de vloer kom, nog nooit heb geneut, écht wel zeker ben van het betaalde bedrag (en een paar mensen met mij),… Hun reactie: geld kunnen we niet terug geven maar we zullen je vier gratis pintjes geven (dit doe je niet als je recht in je schoenen staan). Terwijl we nog aan de toog vlijtig staan te discussiëren sneuvelen de pinten onderweg naar de tafel, maar dat is dan weer ónze verantwoordelijkheid (we bedankten net de barmensen). Wij zeggen dat het natuurlijk niet onze fout is, maar zij zijn niet verantwoordelijk voor “zatte mensen” die tegen bier botsen. Punt is natuurlijk dat als ze correct waren geweest, en gewoon betaald hadden, zatte mensen de desbetreffende tien euro niet konden breken. Vragen we maar eens achter de gestolen goederen van de afgelopen weken, vermits men ons had laten weten dat “gevonden” goederen boven in een zaaltje lagen. Dat lukt dan ook weer niet, eerst mailen om binnen te kunnen (je staat binnen, vraagt erachter, drie werknemers staan voor je, hebben duidelijk geen werk, waarom mailen?) Na enige teleurstelling en enige vernedering (mensen achtten je zat terwijl je dat écht niet bent, mensen denken dat je niet kan rekenen en zo) komen we tot de conclusie dat vesten, truien en tassen gestolen zijn! Wat tot nog toe onze nummer één was qua uitgang wipt over het “in geval van nood lijstje” recht in het “nooit zolang ze er in de derde wereldoorlog geen boter en melk verkopen-lijstje”.

Zwaar teleurgesteld!! Zowel kleren, tassen, vesten én geld verloren!! De video is natuurlijk niet voor alles verantwoordelijk maar wel voor een minimum aan respect voor “klanten” én voor de geld-issue. Heb me nog nooit zo (onterecht) klein gevoeld!! Klachten bij politie achteraf hielpen wel!!

Labels: , , ,