verboden te lezen

een blog zoals een ander

Winkeldag

Dan ga ik nu naar de Hubo om een nieuwe douchekop (want den ouwen is versleten), naar de bakker om brood en naar de winkels om schoenen en misschien een nieuwe broek en een toffe t-shirt.

Het interesseert u wellicht nog minder dan mezelf, maar daarmee heb ik toch maar weer eens iets op mijn weblog geschreven.

Verder gaat het goed. En met u?

Niet vergeten te stemmen.

ps: Ik heb trouwens nooit begrepen waarom vaders geld op roosters tellen. Dat valt daar toch door?

Labels:

Fijne feesten en een 2009 om U tegen te zeggen!

kerstkaart2008

Labels:

Long time no see

Kijk, daar heb je het weer. Mijn blog ligt weer op zijn gat. Ik hoop dat u mij nog niet vergeten was. Even vlug bijbenen.

Mijn leven: Met mij alles goed. Werk is ongelooflijk boeiend. Voorheen bestond het zorgteam uit drie mensen, nu zijn dat er tien. Betekent dat heel de werking nog in zijn vorm aan het vallen is. Alles is nieuw en moet nog uitgevonden worden. Very cool.

Verder hebben wij juist onze kerstkaarten verstuurd. Eén dezer komt de digitale versie hier wel in een artikeltje te staan. Wij hebben ons alleszins heel kostelijk geamuseerd met het maken ervan, mijn teergeliefde en ik. Met dank aan L. voor het trekken van de foto's en aan I. en T. voor de slappe lach.

Den politiek: Ik snap er allemaal niets meer van. Dan had Leterme één ding waar hij goed mee bezig was, en dan loopt dat ook nog eens op een ongelooflijke ramp. Ge zou nog kunnen denken van: 'ach, het moest nu toch eens helemaal mislopen.' Maar stel u voor dat we al een jarenhalf met een stabiele regering zaten en dan gebeurde dit. We zouden nog veel harder van onze stoel gevallen zijn. Hoe kan een regering nu op zo korte tijd zoveel verkeerd doen? En moet ik nu Vandeurzen zijn maandelijkse nieuwsbrief in mijn just.fgov mailbox al missen na 1 maand? Snif.

De internets: Met uwged8 loopt het deze week als een trein. Er zijn zo'n 4 à 5 groepen echt hun best aan het doen om die eerste plaats te verkrijgen (of te behouden) en het is ongemeen spannend. U kan nog tot morgennacht uw duit in het zakje doen voor de eerstvolgende uwged8. Maak er maar een wekelijkse gewoonte van.

Over duiten in zakjes gesproken. Zo wijs wat er op Gentblogt aan het gebeuren is. Wij zetten geen reclame op Gentblogt omdat we dat een beetje vies vinden. Volledige onafhankelijkheid, daar streven wij naar. En dat lukt ook. Onze inkomsten komen allemaal door giften van onze goede vrienden. Maar nu, met Music For Life in Gent, was het moment gekomen om dat principe een stevige uppercut te geven. Daarmee staat het project deze dagen vol met banners, buttons en gesponsorde artikels, waarvan alle inkomsten doorgestort worden naar Music For Life. Gaat het zien.

Labels: , , , , ,

In 't gevang

Ah ja, daar moest ik dringend eens over schrijven. Meestal schrijf ik heel weinig over mijn eigen leven, alhoewel dat de laatste artikels niet echt opvalt. Dezer dagen vormt zich echter een nieuwe mijlpaal in mijn leven, kun je wel zeggen.

Tot vrijdag werkte ik in het onderwijs. Ik was Godsdienstleerkracht op een Gentse stadsschool. Er is een groot tekort aan Godsdienstleerkrachten blijkbaar, dat ze mij daar al voor opriepen. Nu ja, dat was wel eens fijn. Daarvoor was ik anderhalf jaar onderwijzer in een vrije basisschool in Gent. Ik moet toegeven dat mij dat niet echt beviel, leerkracht zijn. Ik kom nogal veel mensen tegen die zeggen dat onderwijs een roeping is, dat je 'het' moet hebben. Wel, dat 'het', ik moest daar heel hard mijn best voor doen. Ik moest, om er helemaal te staan voor een klas, veel alsof doen. Ik was geen onderwijzer, ik deed alsof. Dat lukte behoorlijk goed, maar dat weegt wel zwaar, in een job zitten waarvan ge het gevoel hebt dat het uw ding niet is.

Daarom besloot ik op zoek te gaan naar ander en beter. Dat ander is een job in de gevangenis geworden. Ja, trek nu ook maar grote ogen, zoals iedereen als ik nog maar dit vertel. Het vervolg is geruststellender (denk ik). Mijn job zal iets zijn als opvoeder bij psychiatrische patiënten die in de gevangenis zitten. Educatie, observeren, zorg uitstippelen met het team, enzovoort. Ik veronderstel dat de gevaarlijke situaties zich vrij ver van mij zullen bevinden, maar ik weet zelf begod nog niet eens zeker wat de job precies inhoudt.

Eigenlijk ben ik ook nog wat voorbarig want het contract moet nog getekend worden. Dan pas krijg ik alle nodige info en zal ik een opleiding ter plaatse krijgen.

Ik ben heel erg benieuwd. Het zijn spannende tijden hier. Het zou wel eens kunnen dat ik vrijdag mijn laatste dag in het onderwijs heb gewerkt. En is die komende job niet de job van mijn leven, ik zal er alleszins een hoop ervaring opdoen.

Labels:

Vreemde voorwerpen

Eergisteren zijn wij door verschillende gebeurtenissen de eigenaar geworden van een stuk van een echte zeppelin, een cursiefje, een roos knuffelbeertje en een gesigneerde poster.

Geef maar toe, u heeft absoluut niet op al die links geklikt. Ik zal er dan maar gewoon over vertellen.

Wij hadden mijn grootmoeder al tijden niet meer met een bezoek vereerd. Gisteren kwam het er dan toch van. En zoals grootmoeders na verloop van tijd beginnen te doen, deelde ze kwistig wat dingen uit. Wij zijn dus een prachtige zwarte smeedijzeren kandelaar in de vorm van een rozentak rijker. Op de kandelaar is een stuk metaal bevestigd met een boeiende geschiedenis. In 1915 vloog er al eens nen Duits met een zeppelin over Sint-Amandsberg, komende van een bombardement op Calais, Londen of andere vijandige stad. Er vloog in die tijd ook al eens een Engelse piloot op verkenningsvlucht over. Moest het toch lukken dat die twee elkaar, daar boven Sint-Amandsberg, tegenkwamen. Warneford heette de Engelse piloot. Hij vloog over de zeppelin heen en liet een paar bommetjes vallen op de met waterstofgas gevulde ballon. Het ding vloog in lichterlaaie en liet een spoor van brokstukken na. Uiteindelijk zijn het grootste deel van de zeppelin en een overlevende Duitser neergekomen op het dak van het klooster van de Visitatie. Een stukje van die zeppelin hebben wij nu in ons bezit. Schoon toch?

Mijn grootmoe had ook nog een bladzijde uit een krantje van het jaar 1982 liggen. Daarop staat een cursiefje, geschreven door mijn grootvader zaliger, over de periode rond mijn geboorte. Aangrijpend om te lezen nu, moet ik eerlijk toegeven. Leest u ook maar eens. Ik kreeg ook nog een 'volksalmanak van Vlaanderen - 't manneke uit de mane' van 1983 met mijn naam in potlood in een hoek. Waarom dat boekje voor mij bestemd was, ik heb er het raden naar.

Later die avond moesten wij nog enkele prijzen afhalen. Op Het Project liep er tot voor kort namelijk een reeks wedstrijden in verband met de kringloopwinkel. Een zekere Koen Vromman, zijn Oezbekistaans filmfonds en vroemvroem zaten daar achter en in het kader van Open Ateliers konden wij hetzijne bezoeken. Koen is een joviaal man met een oneindig vreemd en hilarisch absurd gevoel voor humor. Zo kregen wij uitleg over racespelletjes met kruisdragende Jezussen, herten van alle slag, pinguins met diarree, kerstmisballenkleurenveranderaars en Guido Gezelles, waarvan de beruchte buste trouwens de laatste opnames niet overleefd heeft - het stemt ons droevig. Op het einde van de boeiende rondleiding door de wereld van vroemvroem kregen wij niets minder dan een klein roos knuffelbeest dat door Isabelle A eigenmondig gekust was én een door Eddy Wally gesigneerde poster, aangezien de te kleine sokjes spoorloos waren.

't Was een boeiende dag gisteren, laat dat duidelijk zijn.

Labels: ,

Hans

Disclaimer: De volgende tekst werd geschreven door Joris Decrock en gepubliceerd in Het Gezin van december 1982.

Op een van die dagen, dat de natuur bloost om de weelde van haar vruchtbaarheid, kwamen zoon en schoondochter met de vraag of ik peter wou worden.

Zoiets overvalt je als een onverwacht geschenk, je ademt plots heel diep, je glimlacht breed en met een stem die je vruchteloos probeert gewoon te houden, zeg je: graag!

Naarmate de tijd verstreek, steeg ook de blijde verwachting in de ganse familie. "Het wordt een mooi verjaardagsgeschenk voor mijn paps" hoopte de toekomstige moeder. Mijn vrouw, die dat geluk ook eens kende, stemde overtuigd in. Maar die verjaardag kwam en ging voorbij. Toen vatte mijn vrouw hoop voor haar eigen verjaardag, over een week. Vier, vijf dagen schoven traag en eentonig voorbij.

Die namiddag was ik in de kelder aan het rommelen toen de telefoon opgewekt rinkelde. Ik wipte naar boven, mijn voet schoot door de haast van een trede en ik bonsde met mijn knie tegen het hout. Toch lette ik niet op de pijn want wie durft er kleinzerig zijn op zulke verheven ogenblikken.

Reeds was ik te laat. "'t Is toch geen aprilvis? Echt? Een flinke zoon!" Wij, die natuurlijk slechts de helft van het gesprek hoorden, vernamen toch voldoende over voorspoedig verloop, tijd, gewicht en alles wat moeders en grootmoeders bij zulke feestelijke gelegenheden terecht interesseert.

We stonden er ontroerd bij, zoals nieuwe grootouders past. Ja, we zijn nu grootouders al is het woord erger dan het feit. Mijn vrouw is nog even kwiek als toen onze kinderen klein waren. En in het diepste geheim heb ik, bij gebrek aan een sportraam, mezelf eens opgetrokken aan een stevige boomtak. 't Was wel geen Olympisch record, maar het ging.

Na die verheugende tijding heeft de R.T.T. aan ons gouden zaakjes gedaan. In de krant heet het dan dat de telefoon roodgloeiend staat. Bij ons bleef het toestel koppig grijs. Wat een allerdaagse kleur voor zo een grootse omstandigheden. En gloeiend was hij ook niet. Hoogstens wat warmer door vriendschappelijk contact met handen en oorschelpen.

De opgeroepenen reageerden enthousiast. Toen ze - voor de eerste maal - als tante aangesproken werd, gilde een zo hard "joepie" dat ik het ook hoorde.

Op het internaat hadden de tweelingzussen waarschijnlijk de klas mee in de telefooncel geperst want alle inlichtingen werden luidop herhaald en beantwoord door een bewonderend en geestdriftig koor. Concerto voor telefoon met volle klas.

Eindelijk waren allen verwittigd. En dat betekent heel wat in een groot gezin.

Wij waren nog net voor het sluiten in de kliniek, en dat voor een bezoek van hooguit een paar minuten. De stralende moeder lag er zielsgelukkig te kijken naar de slapende oorzaak van die algemene vreugde, naar dat nieuwe wonder, naar die nieuwe mens.

Labels: ,

En God schiep de dag

Momenteel geef ik Katholieke godsdienst op een lagere school in Gent. In het vierde leerjaar gaat het over het scheppingsverhaal. Sinds vorig jaar een meisje van 11 jaar in het schoolmuseum staalhard beweerde dat dat van die oermensen allemaal gelogen was, ben ik nogal gevoelig aan het onderwerp.

Zie ik in de handleiding volgende staan:

Het verhaal [...] is eigenlijk een lied. God schept de dingen door zijn woord. Hij wil gewoon dat ze ontstaan... én ze bestaan.

Iek, denk ik dan. Iek!! Wat zeggen ze daar nu? 'Floep' en het is er, of wat? O jee, o jee. Maar dan volgt er:

Dat is de kern van het lied: de schepping én de mens zijn door God gewild. Ze worden niet 'gemaakt'. [...] Het scheppingslied is een theologische compositie en is niet in contradictie met de latere wetenschappelijke verklaringen over het ontstaan van het heelal, zoals de theorie van de oerknal (Big Bang), voor het eerst geformuleerd door de Leuvense professor (en priester) Lemaître in 1933. Het bijbelverhaal wil niet verklaren hoe de dingen ontstaan zijn, maar wel waarom, of wat hun zin, hun ware oorsprong en bestemming is. Die ligt in de liefde van God.

Velen onder u mogen dan wel griezelen bij dat liefde en God-gedoe, maar weest blij, weest blij dat de Belgische bisdommen zo over de zaak denken, ik zeg het u maar. Als ze daar ooit hun gedacht over veranderen, vind je mij aangesloten bij de kerk van het Vliegend Spaghettimonster, wees daar maar zeker van!

Labels: ,

En France

Mijn teergeliefde en ik gaan naar Frankrijk. Geen Gentse Feesten voor ons. Ik had daar al eens iets over gezegd waarschijnlijk. Woensdag vertrekken we. We doen zowat heel Frankrijk en een hoekje Italië. Allemaal met mijn teergeliefde aan het stuur, want ondergetekende is nog altijd niet aan zijn rijbewijs begonnen (mental note).

Waar we precies uithangen kan u heel overzichtelijk bekijken in Google Earth, als u dat heeft, en als u dit bestandje downloadt en opent.

Labels:

Regent het straks?

Straks wordt er nog eens gerepeteerd voor het schoolfeest van morgen op mijn school. Ik sta in voor de muziek. Stress jong. Muziekske om op te komen, muziekske om te dansen, drie micro's in gebruik

Aangezien alles op de speelplaats gebeurt, is het al eens belangrijk om te weten of het de komende uren gaat regenen. Dan is zo'n kaartje met de regen voor de komende uren wel handig.

Bij Buienradar kijken ze één uur vooruit, ingezoomd tot op een kwart van België. Op Meteoblue geven ze voorspellingen per drie uur voor Gent. Weather.com geeft de regenkansen per uur van de komende 48 uur.

Voor deze voormiddag ziet het er spannend uit (beetje regen waarschijnlijk), voor morgennamiddag zelfs nog iets spannender (20% kans op regen). Duimen maar.

Labels:

Wat zeg je? - Gehoorschade door luide muziek

Uit een artikel in De Standaard van dit weekend:

Een suizend gepiep in de oren na een avondje stappen en het kwaad is al geschied. Die nacht is er een aantal cellen dat je laat horen gesneuveld. 'Met elke cel die sterft, verlies je één toon', zegt professor Bart Vinck, hoogleraar audiologie Universiteit Gent. 'We hebben in elk oor zo'n 3.500 haarcellen die bewegen bij de trilling van geluid. En elke cel laat je een andere toon horen.'

De belangrijkste cellen sneuvelen eerst. Ze zorgen ervoor dat je hoge frequenties kan horen, de medeklinkers in onze woorden. 'Zo merk je snel dat je gehoorschade hebt:', zegt professor Vinck, 'als je gesprekken moeilijk kan verstaan bij achtergrondlawaai.'

Ik overweeg echt serieus om €100 neer te tellen voor plastic oordopjes op maat, zoals het artikel suggereert. Ik ben nogal blij met mijn goed gehoor. Ooit heb ik op het internet een test gedaan en bleek ik hoog te scoren. Laten we dat nu niet verknoeien. Ik heb nu al het gevoel dat ik inderdaad in drukke ruimtes moeilijk gesprekken kan verstaan.

Labels:

Meester Hans ontdekt de kleuters

Kleuters, dat zijn zo van die vreemde kleine wezens die u met grote ogen aanstaren. Om dan iets ten berde te brengen waar ik kop noch staart aan krijg. Doorgaans betekent dat dan dat ze naar het toilet moeten, of dat ze hun mama missen. Als ze al wat ouder zijn, kijken ze nog altijd met van die grote ogen, of met van die kleintjes waar duidelijk uit spreekt: "Nu ga ik lekker stout zijn." En dan lijken ze doof voor elke strenge-meester-uitspraak.

Kleuters, ik ken dat enkel van aan de schoolpoort en die paar uitzonderlijke middagtoezichten. Om maar te zeggen dat ik veel ga bijleren vanaf vrijdag. Dan sta ik namelijk als ondersteunende zorgleerkracht in een kleuterschool. Jawel jawel. Halftijds tot het einde van het jaar, wat betekent dat ik weer fulltime aan de slag ben, alles bij elkaar geteld.

Oh ja, en het is in Brussel. Vijf minuutjes van centraal station. Stel u voor. Ik hoop dat ze geen Frans spreken, haha. Ahum. Tjah.

Ik ben benieuwd. Dat is wel het minste dat ge kunt zeggen.

Labels: ,

Google meldingen

Google Alerts, dat bestaat waarschijnlijk al heel lang. En ik gebruik het ook al een hele poos. Ik wou het u gewoon even laten weten. Dat dat handig is.

Met Google-meldingen ontvangt u via email updates van de nieuwste zoekresultaten op Google (web, nieuws enz.) gebaseerd op de zoekopdracht of het onderwerp dat u hebt opgegeven.

Uw naam en voornaam, bijvoorbeeld. Dat is iedereen aan zijn eigen privacy verplicht. Bij mij uiteraard ook nog "verboden te lezen". Er is voorlopig nog maar één snoodaard met dezelfde weblogtitel als ik, maar ik wil hem niet al te veel aandacht geven, de gluiperige mestkever.

Sinds vandaag ook "stad Gent" en "statutaire functie", want die verschijnen in de kranten, en ik lees de kranten niet.

Labels:

1999

Vandaag ben ik op mijn oude middelbare school geweest. Ik moest daar een stom papier laten invullen om nu, 9 jaar later, aan een halftijdse werkloosheidsuitkering te komen. Waar dat document 'bewijs van studies' goed voor is, ik weet het ook niet. Ik vraag een uitkering omdat ik halftijds werk in het onderwijs. Als onderwijzer. Hogere opleiding. Natuurlijk dat ik mijn middelbaar gedaan heb. En al zeker dat mijn wachttijd sinds mijn middelbaar verstreken is, want daar draait het eigenlijk om. Compleet nutteloos. Het weer was er gelukkig naar om met mijn fiets van de Kattenberg naar Oostakker Lourdes te rijden. Mijn copiloot heeft trouwens goed de kortste weg uitgelegd. (Ooit, als heel die papierberg in orde is, dan schrijf ik een stappenplan hoe het aanvragen niet moet - mijn versie dus - en hoe het wel moet.)

Maar waar ik eigenlijk naar toe wou is dat ik mij realiseer dat de bekendste afstudeerrede van de wereld uit het jaar komt dat ik afgestudeerd ben in mijn middelbaar. Het moet lukken dat Greet juist vandaag dat nummer nog eens op het web smijt. Ik deed dat ook al ooit. Maar die link naar Youtube is natuurlijk al lang verdwenen.

Ik heb gekozen voor de versie zonder dat vrouwmens dat zingt over haar eigen. Ik heb dat nooit mooi gevonden en dat was ook niet de versie die ze draaiden op Studio Brussel. (Hé, volgens mij bestond 'stubru' toen zelfs nog niet. De stickers waren alleszins nog zwart.)

En nu zou ik nog iets willen schrijven over Primus en hoe goed die bassist wel niet is (Ik hou niet zo van solo's, maar die in tommy the cat, man man man.) en dat ik ook vandaag ontdekt heb dat dat koopje van een live-CD uit mijn collectie eigenlijk de eerste uitgave is van werk van Primus. En dat het wel eens goed zou kunnen dat ik dat in - alweer - 1999 gekocht heb, in den Billboard die deze maand verdwenen is.

Ik, nostalgisch?

En Els, kan dat tellen qua linkliefde? Nog? Nog? Die laatste was speciaal voor O.

Labels:

Lichaamsbeweging

- Hans, kom ne keer?

- Wa is er?

- Kom ne keer.

En als ik dan halverwege de trap sta.

- 't Is goed hoor. 't Is al in orde.

Zucht

Labels:

BXL

I, L, mijn teergeliefde en ik zijn er gisteren een dagje op uit geweest. Met de trein. Naar Brussel. Dat gaat als volgt.

De vorige avond (eerder nacht, volgens bakkers wellicht al ver in de morgen) de anderen er van overtuigen dat we toch best al om 11u vertrekken want dat het anders de moeite niet meer is. "En ja, ik weet het, dat is weinig slaap, maar we eten ons ontbijt op de trein en dan komt alles wel goed." Om dan zelf je grandioos te overslapen en met vliegende vaart in de auto te springen om naar het station 1km van ons huis verwijderd te rijden om toch nog maar die trein van halftwaalf te halen. Al goed dat I en L voor de koffiekoeken zorgden.

In Brussel een koffie willen drinken. De kaart van Use-It wees ons de weg naar de Albertina bibliotheek, alwaar in de cafetaria met prachtig uitzicht een warme drank kan gedronken worden. Dat is dus de Koninklijke bibliotheek en de cafetaria is gesloten op zaterdag. Luilakken ginder, ik zeg het u.

Dan maar op de Koudenberg een koffie uit piepschuimen bekertje nuttigen op het straatterras. We wilden aan cultuur doen en wisten al van een tentoonstelling van Alechinsky die op zijn laatste benen liep. Een affiche in het straatbeeld vertelde ons dat dat plaatsvond in het museum van schone kunsten. Dat is dus niet in het Bozar - daar is het Paul Klee, we hebben nog getwijfeld - maar in het Koninklijk museum van schone kunsten. Hier naar links dan rechtdoor en rechts om de hoek. Na elke hoek wisten de Brusselaars ons dezelfde uitleg te geven. Hier naar links dan rechtdoor en rechts om de hoek. En we zijn er op die manier nog geraakt ook.

Schoon museum, compleet onder de grond, veel bekende namen, wat het boeiend houdt voor ons cultuurarme mensen. En dienen Alechinsky, die maakt rare dingen. Soms heel krachtige boeiende schilderijen, meestal toch een hoop lelijk geklieder bij elkaar. Maar hey, ik zeg het, ik ben geen kunstmens, wat weet ik ervan.

Daarna naar de Monk, ondertussen ons stamcafé in Brussel. Het is zowat het Brusselse Damberd, maar dan met veel minder jazz. En met goed plaatselijk bier van het vat.

De rest van de namiddag hebben we wat tussen de regendruppels door gelaveerd, een paar winkels binnen en buitengestapt om uiteindelijk neer te ploffen in El Metteko om te aperitieven. Eén of andere Zuid-Amerikaanse band heeft daar een vol uur staan soundchecken: boxen verhangen, in de zaal staan luisteren, met veel ola's en tromgeklop. Het optreden zelf hebben we nooit gezien want we moesten eten. Met onze handen Ethiopisch lamsvlees, avocado en linzen van een pannenkoek schrapen. Lekker.

Daarna naar Les Belges, de buur van El Metteko, na lang rondlopen op zoek naar een café dat ons allevier kon bekoren om dan te belanden in een café waar we ons allevier wat ongemakkelijk bij voelden. De titel van dit artikel verwijst niet naar Bruxelles, maar wel naar de waard van Les Belges en iets met bouwvakkers maar dan echt wel in het XL. Geen fijne reclame om de hele Anspachlaan van te laten meegenieten, neem het van ons aan. En dan toch binnen gaan. En dan de hele tijd naar luidruchtige electro moeten luisteren in het interieur van een stationsbuffet. Zenuwachtig wordend over wanneer die laatste trein naar Gent vertrekt (half een, voor de geïnteresseerden).

We hebben hem trouwens gehaald, die trein.


Grotere kaart weergeven

Labels:

Zeppelin gesmurft

zeppelin gesmurftzeppelin gesmurft

Wij hebben vandaag een smurfende zeppelin gesmurft. Hij was al heel de dag boven Gent aan het smurfen en is vanavond neergesmurft in de wei van boer Willy. We smurften er met de auto vlak voorbij, dus zijn we er achteraan gesmurft. Meer foto's op Flickr.

zeppelin gesmurft
zeppelin gesmurft

Meer over de smurfen - waar anders dan - op Gentblogt.

En ik weet het, het is een warmeluchtballon in de vorm van een zeppelin. Een echte zeppelin is gevuld met een of ander gas. Maar toch zeg ik zeppelin, want dat klinkt mooier.

Labels:

Drink met mate

Gisteren kwamen vrienden op bezoek. Pannenkoeken, kwisvraagjes stellen, roddelen over andere mensen, alles erop en eraan kortom. Er wordt dan ook al eens een pint gedronken. En een pint, dat komt in een blikje, en dan moet er niemand een glas hebben. We zijn nog jong, nietwaar? Nu volgt een rekenvraagstuk.

Er waren zes mensen op bezoek. Zij dronken in de woonkamer 10 blikjes bier. Na hun vertrek bleek dat uit die 10 blikjes bier samen nog een liter bier te halen was. Een hele liter! Uit 10 blikjes! Allemaal laten staan in plaats van ze uit te drinken. Ik heb ze allemaal overgegoten in een fles om het te weten. Vraag: Hoeveel procent van het bier werd verspild?

Ten huize hans en teergeliefde wordt geen bier meer in ondoorzichtige verpakkingen geschonken, dat ziet ge van hier. Verspillers!

Labels:

Welk voorwerp redt u uit uw brandende woonst?

Mag ik u met trots voorstellen: het eerste stokje dat persoonlijk naar mij werd doorgegooid. Ja, u las jongstleden nog over die oude foto van mij en dat was een stokje van Els. Maar zij gooide dat stokje naar de hele Gentblogtredachtie. Toch bedankt Els, om het fenomeen 'wij gooien geen stokjes naar hans' te doorbreken.

Nu is de vraag, is stokjes krijgen wel zo fijn. Want nu moet ik daar op antwoorden. Ik ben daar zo verschrikkelijk slecht in, zo'n persoonlijke 'wat als' vragen. Dit stokje bevat echter een vraag waar ik niet zo lang geleden nog heb moeten over nadenken. De vraag: Welk voorwerp redt u uit uw brandende woonst? Het moment: Het huis van een buur dat volledig uitgebrand is. Ja, dat zet een mens al eens aan het denken.

Al wat praktisch is, is vervangbaar, zelfs CD's, hoewel die toch, met hun eigen barsten in de doosjes, krassen op de schijfjes hun eigen persoonlijke plaats verdient hebben. De computer? Ik ben al een aantal keer van computer veranderd, zonder backup. Mails zijn verdwenen, heelder fotoreeksen in rook opgegaan (of dan duiken ze toch ergens weer op op een cd-rom, hoe heerlijk). Ik kan het in feite allemaal wel missen. Daarbij, al wat recent is staat hier en ginder wel in online albums. Mails staan op de server en niet lokaal. Werkgerelateerde zaken staan allemaal op een stick die ik steeds bijheb.

Welk voorwerp is er dan wel belangrijk genoeg dat ik het als enige uit de brand zou halen? Mijn elektrische gitaar? Als ik eerlijk ben speel ik er veel te weinig op, maar 't is wel het voorwerp waar ik het meeste trots op ben. Ik heb er lang naar gezocht, ben er echt tevreden van, ... Maar hey! Met het geld van de inboedelverzekering die we nog moeten nemen koop ik mij zo een nieuwe, als ik hem vind.

Persoonlijke voorwerpen, cadeaus, souvenirs. Ik heb er eigenlijk heel weinig en ben op dat vlak echt niet sentimenteel. De ring draag ik gewoon, die hoef ik niet meer mee te nemen. Andere zaken liggen nu al ergens te verstoffen. Ik weet van hun bestaan niet meer of ik weet ze niet zijn, waarom zou ik ze dan proberen redden?

Erfstukken? Aha, we hebben beet. Ik heb hier een pijp liggen, van mijn opa zaliger. Hij had het ding zo veel gebruikt dat er meer gaten in zitten dan een pijp hoort te hebben, zo waar ge uw tanden op het mondstuk zet. Hoewel ik mijn opa nooit bewust gekend heb - ik was drie jaar bij zijn overlijden - is dat toch iets dat mij dierbaar is. Eigenlijk juist daarom, omdat ik hem nooit gekend heb.

Even een foto genomen:

opas pijp

Zo, stokje vliegt verder naar mijn teergeliefde, voor de verandering, naar michel, omdat hij het niet kreeg van e-mino - hoe zielig - en naar brutin, omdat hij toch niets boeienders te vertellen heeft de laatste tijd.

Labels:

Stokjong

jonge ik

Na lang aandringen reageer ik op Els haar stokje. Foto's uit de oude doos opdiepen. Bij mij is die doos zo oud nog niet. We spreken Pasen, ergens in 84 of zo? Hoe oud was ik toen? (Meelezende ouders zullen daar wel op antwoorden.) Ik was op zoek naar paaseieren en zoals de foto mooi illustreert, met weinig succes. Hoewel die dingen opzichtig in plastic zakken in de boompjes hingen. In Ukkel kunnen ze daar trouwens ook nog veel uit leren. Dat jaar was er een natte Pasen. Aluminiumfolie rond de eitjes betekent warme Pasen.

Stokjes dienen doorgegooid te worden, meer bepaald naar drie mensen. Mijn voorkeur gaat dan uit naar Tati, Coltrui en uiteraard mijn teergeliefde.

Labels:

Land van Ooit failliet

Zo zielig. En heel de inboedel wordt verkocht. Mijn teergeliefde had zich altijd voorgenomen om later haar brood bij Bloch te kopen. Wel, ik had mij voorgenomen om later met mijn eventuele kinderen zeker eens naar Het Land Van Ooit te gaan. Dat was echt een gigantische ervaring, voor mij, als kind.

Snif

Er was blijkbaar ook nog een Land van Ooit in Tongeren, maar dat heeft het na een paar maanden al opgegeven. Ik loop alleszins een paar maanden achter met dit nieuws. In augustus gingen de boeken in Tongeren dicht, in november in Nederland.

Labels:

van de kapper

Vandaag naar de kapper geweest, den dienen waar iedereen van tegenwoordig gaat. Het was een heel gedoe, met Mariska vooral. Afspraak om half drie en om vier uur waren we buiten, allemaal Mariska haar fout, of de fout van dat nieuw jong manneke, het doet er allemaal niet toe. Mijn haar ziet er anders uit, een beetje naar beneden kijken in dit bericht en u ziet hoe.

Voor en na.

ikkeikke

Ok, voor ziet er zo op foto een pak beter uit dan na. Ik zal morgen, versgewassen, zonder vuile wax erin, nog eens een foto - een betere - laten trekken en dan zien we wel weer.

Labels:

Theoretisch rijexamen

Ik begin exact nu aan mijn theoretisch rijexamen te leren. Met behulp van de "ex KBC rijbewijs online"-site. Dat staat daar dus echt zo in de titelbalk, met op de site nu het logo van Fortis. Daar zit gelijk toch wat rancune achter. Ik heb een rekening bij KBC en kon daardoor gratis de proefexamens op de site maken. Dat kan nu niet meer. Maar ik zie wel één gratis proefexamen aangeboden door Fortis. We zien wel.

Labels:

Trouwfeest

Gisteren was het nog eens tijd voor een avondje stappen. Eerst naar het nieuwe polé polécafé, Bar Des Amis. Tof café eigenlijk. Beetje druk en luid (slechte akoestiek, je hoort iedereen in heel de ruimte praten). Wel goede muziek en mooie inrichting en Brigand, dat is zowaar lekker bier.

Vervolgens heel kort toch even de Charlatan binnen en buiten gewandeld. Op uitdrukkelijke aanvraag weliswaar, anders zetten we daar geen voet binnen.

In de Video waren de gordijnen al gesloten, dus zijn we bij de buren van de Roerkuip binnengestapt. Daar zijn ze zo slim geweest van de zitplaatsen op de dansvloer tot een minimum te beperken en er is de laatste tijd heel wat volk te vinden. De muziek is ook bevreemdend goed, bij momenten. Veel foute dingen, maar de mensen dansen. Redenen om daar nog meer te komen dus. Het leukste was dat er zich de laatste stuiptrekkingen van een trouwfeest afspeelden. Kleurrijke mensen, die Wondering Boys en vrienden. Ik wens ze dan ook heel veel geluk en eeuwigdurende liefde en succes in Valencia toe en zo meer.

En wat lees ik nu? Er moeten daar een hoop bloggers geweest zijn? Strange.

Labels: ,

Mega Mindy kostuum

Gisteren stond ik in een speelgoedwinkel in Gent. Op tien minuten tijd volgende drie gesprekken aanhoord:

Winkelmevrouw aan de telefoon: "Er heeft iemand een Mega Mindy kostuum teruggebracht en u bent de eerste op de wachtlijst. U komt er zo meteen om? Heel goed."

Winkelmeneer tegen klant: "Nee, de fabrikant, wij, iedereen heeft zich er aan mispakt. Er is tot na kerstmis geen megamindykostuum te vinden."

Andere klant met MegaMindykostuum in de hand (!? huh?!) tegen winkelmeneer: "Is er nog ééntje van een maat kleiner?"

Ik veronderstel dat dat ene kostuum bedoeld was voor de persoon aan de andere kant van de lijn in het eerste gesprek. De winkelbediende liet echter niet uitschijnen dat het kostuum niet te koop was. Heb ik daar toch wel even getwijfeld om die €30 op te hoesten en het ding voor €50 op e-bay te zetten. Maar zo ben ik niet.

Alleszins loopt Vlaanderen vandaag vol met wenende meisjes omdat de sint hen geen Mega Mindykostuum heeft kunnen brengen. Tenzij de goedheilige man er vroeg genoeg bij was natuurlijk.

Labels:

Die tijd van het jaar

kerstboom

We zijn er helemaal klaar voor. In een grote plantenwinkel in Lochristi een spar gekocht, bij de ouders van mijn teergeliefde de kerstversiering geplunderd en gisteren alles mooi opgehangen. Sufjan Stevens op de achtergrond en het is compleet.

Labels:

Sweet memories

Clopin heeft het over onversmaadbare zoetigheden uit het verleden (en ook wel nu, maar dat doet hier nu even niet ter zake.) Ik moest meteen terugdenken aan een heerlijk koekje uit mijn jonge tijd.

Lotus had zo trolvormige speculoosjes met een laagje chocolade, spunk of zoiets. Wat in de Engelse taal niet zo aanvaardbaar klonk. Ze hebben er dan maar Spink van gemaakt, wat nu ook al niet meer terug te vinden is. Nu heten de koekjes officieel 'speculoos met chocolade' en ziet het er saai uit. Maar waarschijnlijk nog altijd even lekker.

Labels:

Zeeklas

kapitein haak

De zeeklas was tof en vermoeiend. Ik was kapitein Haak, maar dat had ik al eens verteld. Het eten was lekker en we hebben heel leuke spelletjes gedaan. We hebben ook iets geleerd over vissen, schelpen, vissers en de zee.

Ik ben nooit goed geweest in kaartjes schrijven op kamp.

Noot aan mezelf: Het is geen goed idee om zo'n dozijn mensen uit te nodigen om pannenkoeken te komen eten op vrijdagavond als je uitgeput bent van vijf dagen op 54 klein mannen te passen.

Labels: ,

DelHuzo

Morgen vertrek ik op zeeklas en straks ga ik mijn valies maken, want die moet nog naar de school met de auto. En ik speel Kapitein Haak want het thema is Peter Pan. De helft van de tijd zal ik daar rondlopen in een kostuum. (Dankuwel Avothea)

Zozo, qua lifeloggen kan dat weer tellen.

Ah, en de titel, dat is waar wij gaan zitten.

Labels:

Geen letters op mijn lijf!

tshirt

Ik ben jongstleden eens op zoek gegaan naar een paar verse hippe t-shirts in de Veldstraat. Dan wandel je een winkel binnen. Zie je in een rek een shirt met toffe kleurencombinatie, neem je het kledingstuk uit het rek en zie je van die vreselijke groezelige letters op de voorkant. Herhaal oneindig.

Ik kan mij al niet meer herinneren hoeveel jaar ik me al erger aan die trend. Bij mijn weten is er niemand die zo'n t-shirts weet te appreciëren. Eens een grappige boodschap, ja dat kan er nog mee door, tenminste als die het doorsnee vrijgezellenavondniveau overstijgt. Maar van die ondefinieerbare woordencombinaties, liefst nog met de merknaam er in verscholen. Blurgh.

Volgens mij ga ik naar de verkeerde winkels.

Labels:

Vrije dag

Dan heeft een mens eens een dag vakantie en dan is hij ziek natuurlijk. Altijd hetzelfde verhaal. Maar frak that, vanavond ga ik uit, en niemand houdt me tegen.

Zeker weten zeker weten.

Labels:

Het huis

huis

Joke vroeg lang geleden naar foto's. Ik heb er een paar weten op te diepen. Ze staan daar mooi in Flickr te blinken. Het zijn er van toen het huis nog leeg stond. Later meer foto's als alles wat op zijn poten staat. Alles stond al op zijn poten behalve dat bed en die zetel die nog moesten komen. Het bed is er nog niet en die stomme zetel is veel te groot en die stomme trap is veel te klein. Wel, ik vind de zetel niet stom en de trap ook niet maar samen kan ik ze niet goed af. De zetel staat dus in de bureau, waardoor de bureau salon zou moeten worden en de woonkamer eetplaats en bureau.

Tenzij iemand een verhuislift in zijn garage heeft staan natuurlijk.

Labels: ,

Long time no see

Ach ja, ik was het glad vergeten. 2 augustus zijn we verhuisd en het was allemaal nogal hectisch, zoals wel te verwachten was. Vandaag is de telenetman langs geweest en kan ik jullie dus weer verblijden met mijn schrijfsels.

Foto's van het huis tonen kan ik niet want ik heb mijn usb-kabel nog niet teruggevonden. Het is allemaal mooi en leuk en zo hoor, wees maar gerust. Kom maar eens langs als je het wil zien. (Laatste opmerking enkel gericht aan mensen die ik ook echt ken. Stalkers gelieve zich te onthouden.)

Nog iets gebeurd in het weblogwereldje de laatste twee weken?

Labels: ,

Het Project


foto: Gentblogt

U heeft misschien wel al gemerkt dat hier de laatste tijd weinig te beleven valt. Daar zijn meerdere redenen voor.

De eerste redenen vindt u in dit lijstje.

De tweede reden is een onfortuinelijke gebeurtenis met een glas wijn en een computer waarbij de eerste leeg geëindigd is en de tweede onbruikbaar is geworden.

De derde reden is dat ik mijn schrijfkunsten voor een beter doel heb gebruikt. Als u wil weten welk boeiends er te zien valt op Sint-Jacobs qua jonge generatie of in de Kinky Star dan moet u maar eens een blik werpen op Gentblogt of de officiële gentsefeestenwebsite.

Trouwens, u kon dat alles reeds op mijn eigen gentsefeestenweblog lezen, mooi ingedeeld per dag en per plein.

Labels: , , ,

To do

Ik heb zo'n schriftje waar ik alles inschrijf wat ik moet onthouden te doen. Mensen doen al eens wat lacherig daarover, maar het werkt wel en heeft mij al veel zorgen bespaart. Ik heb namelijk de gewoonte om alles (alles) wat ik moet doen te vergeten. Nu is het vakantie en kan het schriftje even ademen - af en toe komt er nog wel een krabbel in.

Maar dat wou ik helemaal niet vertellen. Dit bericht gaat over de gigantische lijst aan dingen die mij te doen staan deze vakantie. Ik probeer het even op een rijtje te zetten. En gij daar, achter mijn schouder, vul gerust aan met alles dat ge mij al in de schoenen geschoven hebt, tssss.

  • Opruimen - in zijn volledigheid (op zich al op te delen in een tiental puntjes, maar laten we het hierbij houden)
  • Naar school om mijn bureau op orde te zetten en nog een aantal paperassen in orde te brengen en nog eens naar school om het een en ander met mijn duojobcollega te bespreken.
  • Naar de solden. (Ah neen, dat was gisteren. Oef!)
  • Bellen naar moeder van kindje met nood aan bijlessen en wie weet deze vakantie regelmatig dan ook bijlessen geven.
  • Een thesis in opbouw lezen (100+ bladzijden, jochei)
  • Eens afspreken met L. om wat muziek te produceren, wie weet met een (twee)wekelijkse gewoonte.
  • Een paar voorbeschouwingen schrijven over de gentse feesten voor Gentblogt. Iedereen die iets te zeggen heeft over de programmatie in de kinkystar mag het mij altijd laten weten.
  • Een nieuwe layout voor de weblog. Eentje waar iedereen op elk platform van kan genieten. Het zal dus wat soberder moeten, meer zoals de gentsefeestenweblog.
  • Inpakken
  • Een stresserende thesisschrijfster onderhouden.
  • Gentse Feesten
  • Meubels afbreken
  • Verhuizen
  • Uitpakken en opruimen
  • Inrichten van het nieuwe huis, u weet wel.
  • Een stresserende tweedezitblokster onderhouden.
  • Voorbereiden van een nieuw schooljaar met vergaderingen en opzoek- en voorbereidwerk allerhande.
Een mens weet wat te doen.

Labels:

Een eigen huis

Een plek onder de zon ...

Allé ja, het is een huurhuis. En het is pas op 1 augustus dat we er mogen intrekken. Het huis bevindt zich in een Gentse buurt die al eens als heel tof bestempeld wordt. Wij vinden dat ook.

Even een relaas van alles wat vooraf is gegaan en wat nog moet komen:

We zitten met een paar mensen in een Irish pub met een interessante promotieactie wat te babbelen over huizen en dat het toch duur is van tegenwoordig. Laat iemand vallen dat een collega van hem in de zomer verhuisd naar een gekocht huis en dus een huurhuis verlaat van €375 per maand. Dat zijn zus ook geïnteresseerd is, laat hij nog vallen, maar hij geeft ons toch het nummer van de huurder.

Kort daarop bellen wij het nummer, maken een afspraak en bezoeken het huisje in kwestie. Het eerste wat opvalt is een immens hoge deur (en afgebladderde verf op de gevel, maar wat is ons dat een zorg). Eenmaal binnen eerst een kleine tegenslag. We gaan een klein trapje af en komen in de keuken. Deze is groot maar vuil. Het keukenmeubilair is oud en wat scheef en één muur heeft vochtplekken. Ze worden naar zeggen niet groter. Mjah. Naast de keuken nog een opberghok met toegang tot het keldertje. Stokkeermensen als we zijn komt dat al goed uit.

schets huisje

De tweede etage bevat een woonkamer, badkamer en WC apart. De woonkamer is klein en zal bij ons dan ook geen woonkamer zijn, maar eerder een bureau met logeerbed. De muren zijn in donkerbordeauxrood geschilderd, de vloer is behoorlijk onderhouden parket. De voorgevel kijkt naar het zuiden waardoor de zonnestralen de kamer rijkelijk binnenvallen. Gezellig dus, en wij blij.

Een draaiende trap brengt ons naar een derde etage alwaar zich een slaapkamer bevindt. De kamer heeft een erker en neemt de hele breedte van het huis in. Dít wordt de woonkamer! Alweer parketvloer, veel licht en deze keer een neutralere kleur tegen de muur. Weinig opknapwerk dus.

Vierde etage, werkkamer met dezelfde afmetingen als de kamer op etage drie. We zullen het waarschijnlijk voelen aan onze kuiten, maar dit is de ideale plaats voor een slaapkamer. Met plaats voor een zithoekje en een bibliotheek.

Door heel het huis loopt een schouw. Op elke etage hoort een gasvuur te staan. (Er staan er, maar die mogen mooi mee met de eigenaar. We zoeken zelf wel nieuwe - wat goed lukt.) Langs weerszijden van de schouw zijn ingemaakte rekken/kasten. De stokkeermens in ons is alweer gelukkig.

Ik hoop dat deze beschrijving iets of wat een beeld geeft van wat het huisje te bieden heeft. Wij zijn alleszins heel tevreden. We zitten vlak bij de geneugten van de Sleepstraat (Gülhan! Turkse bakker! Indisch! Verse groenten en fruit!). Een tuin hebben we niet maar het Baudelopark ligt 500 meter verder en het voetpad is net breed genoeg voor een tuintafel en een paar stoelen. Bus 5 stopt om de hoek.

We nemen al gauw een beslissing en vragen de huurder om, als ze haar opzeg geeft, ons meteen als kandidaten op te geven. Zo gebeurt.

Deel 2 volgt later.

Labels: ,

van alle goede dingen voldaan

U, lezer, heeft misschien al gemerkt dat ik niet veel over mijn persoonlijke leven vertel. En al zeker niet als het over meelijwekkende gebeurtenissen gaat.
Bij deze.

Labels:

Uitgaan in Gent


foto: ikke

Wij hebben een probleem. Een groot probleem. Ik zal u even onze vrijdagavond uiteenzetten. Een gezellige avond in centrum Gent kan niet beter starten dan in Het Begin van het Einde. Gezellig boven aan een tafeltje wat babbelen, een Palm of Irish Coffee drinken, goede muziek op de achtergrond die niet te luid staat. Ideaal dus. Maar dan wil een mens al eens de benen strekken, en wel liefst ritmisch, met al eens een heup- of armbeweging erbij. Kortom, andere oorden worden opgezocht. En daar komt zo stilaan een serieus probleem opdagen.
Het eerste café dat in het oog springt is de Charlatan. Deze is af en toe een goede optie geweest maar dat is ook al weer een hele tijd geleden. Geluid van het niveau: 'Waarom geleidelijk aan onherstelbare gehoorschade oplopen als het ook op één avond kan?' Prijzen die net iets hoger liggen dan de buren. Buitenwippers. En dan nog eens buitenwippers met vreemde selectiecriteria. (melk en Spanjaarden raken er niet in)
In lang vervlogen tijden had ik een stamcafé: Le Bal Infernal, 'Den Bal' voor de vrienden. Die vrienden, dat was de KSA. Elke vrijdag en/of zaterdag stonden wij de doorgang langs de toog te versperren en de kicker te bezetten. En af en toe werd daar al eens een dansje geslagen. Even nakijken dus. Vrijdag jongstleden was de verkeerde avond blijkbaar. Geen dansbare muziek en bijgevolg geen kat op de dansvloer. Terug de andere kant op.
Goed, waar kan de muziek ons nog bekoren? Aha, de Beestenmarkt natuurlijk. Het moet gezegd, qua muziek doet de Video het goed. Helemaal ons ding. Diefstal en bediening buiten beschouwing gelaten. Niet dus. Dit was onze vaste stek, het afscheid doet pijn, maar principes zijn principes.
Naast de Video lag vroeger de Bardot. Teveel mensen met gesteven collekes, elke week dezelfde muziek, maar allé how, het was geen slechte muziek. En als je op de juiste manier op de vloer stampte kon je de naald van de platendraaier bij een slecht nummer een minuut verder laten springen. Altijd handig. Nu heet dat etablissement 'De Roerkuip' en valt er echt niets te beleven. Ofwel is het een danscafé zonder dansvloer, ofwel een praatcafé zonder stoelen en tafels. Een ziekte waar de Trashic (of is het Trash° nu?) ook aan lijdt.
En toen was onze inspiratie op. Een feestje in het Tonneke van iemand via via kon het ook niet redden en diepbedroefd stonden wij op straat waar onze wegen scheidden.
Waar moet een mens nog heen? Waar vinden wij nog goede, gevarieerde muziek, zonder de hele nacht je spullen in de gaten te moeten houden of pas binnen te mogen als twee bullebakken dat toelaten, om dan verplicht te worden te betalen voor de vestiaire en toilet, nadat je een half uur hebt moeten wachten op je te dure pint? (Nee, de Charlatan is niet onze favoriet)
Waar? Waar? Weet jij het? Zeg het dan.

Labels: , , ,

Mijn gedacht van de wereld

Blijkbaar.


You scored as Postmodernist. Postmodernism is the belief in complete open interpretation. You see the universe as a collection of information with varying ways of putting it together. There is no absolute truth for you; even the most hardened facts are open to interpretation. Meaning relies on context and even the language you use to describe things should be subject to analysis.



Postmodernist


88%

Modernist


63%

Cultural Creative


63%

Existentialist


63%

Idealist


50%

Romanticist


50%

Materialist


38%

Fundamentalist


31%

What is Your World View?
created with QuizFarm.com


Nog eens een quizje waar ik mij in herken. Ook niet moeilijk, ze herhalen gewoon de helft van de antwoorden die ik gegeven heb.

Labels: ,

Gedichtendag

*warning: explicit content*

Was dat gisteren, die gedichtendag? Nuja. Niets van gemerkt in het blogwereldje. Zucht. (Ah, 't is vandaag. Ook goed.)

Bon, go with the flow, zullen we dan maar zeggen zeker:

Ik herinner mij nog de bloemlezing gedichten die we voorgeschoteld kregen in ons derde of vierde middelbaar bij meneer Van Hercke. We moesten er dan enkele van buiten leren en voordragen voor de klas. Peter zijn favoriet was 'Hotel Eden' van Herman de Coninck. En als u Peter kent en u kent het gedicht, dan weet u waarom.

Het gedicht was nogal, euhm, expliciet. Een klein fragment uit mijn herinnering (zal dit iets doen met mijn googlehits? Nah.):
...
En de zekerheid van mijn pik stond als een paal boven water.
...
Ik wou dat gedicht dus eens opzoeken om het met de wereld te delen. Dus dat doe ik dan maar (al iets meer googlehits):
Hotel Eden

En 's nachts gingen we naakt zwemmen, we zwommen
onze namen op het water, ik zwom An in twee
grote letters, jij zwom uitgebreid aan de naam
Herman, en met de gouden maan eroverheen
leek het wel of we onze namen definitief
genoteerd hadden op een van de gewijde bladzijden
van het Boek.

Nadien kuste ik de waterdruppels
van je gezicht, voorzichtig één voor één
zoals een pointillist toetsjes aanbrengt
op zijn doek 'naakte vrouw bij maanlicht',
en in geen enkele vergelijking pasten je
borsten zo mooi als in mijn handen.

En in bed, ik kwam al van ver aan-
gerend declamerend 'Hier Ruk Ik Aan
Met Een Erectie Als Een Pompiersladder
Om Jouw Brand Te Blussen' en we lachten
en wat maakten we een leven

dat we negen maanden later
Tomas zouden noemen.

~Herman de Coninck
Geen pik te bespeuren. Peter gaat dat niet tof vinden.
Ben ik nu zo mis? Was dat een ander gedicht? Blijkbaar niet, want Herman spreekt er zelf over in een interview:

- Je gaat vaak figuurlijke zinswendingen gebruiken in hun letterlijke betekenis, waardoor ook een soort humor ontstaat. Bestaat het gevaar niet dat je daardoor vervalt in een techniekje, dat - eens het verrassingselement uitgewerkt - krachteloos wordt?

- Je bedoelt dingen als in ‘Hotel Eden’, een zwemgedicht, en die pik daarin die ineens ‘als een paal boven water’ staat? Godja, da's ook een soort woordspeling, natuurlijk. Eigenlijk is wat er in een woordspeling gebeurt precies hetzelfde als wat er in een beeld gebeurt. [...]
Waar is dat bewuste fragment naar toe? En waar heb ik die bloemlezing ergens liggen? Ik heb mij suf gegoogled en niets gevonden, behalve dat ene interview.

Labels: ,

Enig kind

You Are Likely an Only Child

At your darkest moments, you feel frustrated.
At work and school, you do best when you're organizing.
When you love someone, you tend to worry about them.

In friendship, you are emotional and sympathetic.
Your ideal careers are: radio announcer, finance, teaching, ministry, and management.
You will leave your mark on the world with organizational leadership, maybe as the author of self-help books.

Maf. En bij littl-Q was het ook al juist. Allé ja, de volgorde van geboorte dan toch. Het tekstje eronder is gewoon wat horoscoopgezever. Alhoewel: radiopresentator, les geven en het ministerie. Griezelig correct.

Labels: ,

Second life


foto: Second Life

I. vraagt wie een Second Life account heeft en wie het ook speelt (onder de bloggers dan).

Ik heb een account. Ik heb de moeite genomen om mijn etalagepopversie aan mijn uiterlijkheden wat aan te passen en ik heb hier en daar al wat rondgelopen. Laat ons zeggen dat ik er in totaal al 2 uur aan gespendeerd heb. Ik vind het vooral een perverse bedoening. Niet eens omwille van al de seks (uiteindelijk is het één groot datingchatbox), wel omwille van al het geld. Overal waar je komt is het van "koop dit, koop dat". Moet je daarom even weg zijn uit je eerste leven, om in het tweede met die zelfde zever geconfronteerd te worden?
Waarschijnlijk zijn er toffe gezellige plaatsen te vinden in die wereld, maar ik heb de tijd en de goesting niet om te zoeken. Daarbij, ik ben het chatten ook al ontgroeid. Zelfs mijn messenger staat nog zelden aan.
Ik heb een gsm. En benen om mensen te bezoeken en op café te gaan. Ben ik nu plots ouderwets geworden?

Labels:

Kop vol snot



Ik heb meestal op de vreemdste momenten een snotvalling, in april, in juni. Behalve nu. Nu is het een normaal moment voor een snotvalling. Het is wel altijd dezelfde soort. Niezen, lopende neus, tranende ogen. En lopend, dat is echt met liters. En dan niet meer kunnen praten of denken door de druk in mijn hoofd.
Ik zag er nooit een systeem in, tot nu. Het is altijd bij het wisselen van het seizoen. Zou dat er iets mee te maken kunnen hebben?
Alleszins spreek ik u momenteel aan met een nasale stem en onderbreek ik elke twee zinnen om naar een zakdoek te grijpen.

ps: Ik bedenk juist dat mijn theorie al niet klopt. Ik heb deze valling ook al begin augustus gehad. Toen liep ik op KSA-kamp met een rol wc-papier in mijn zak. Dikke fun.

Labels:

Alles wat ik at



Ik ga mijn best doen om deze twee (en waarschijnlijk nog een hoop anderen) na te doen, maar ik vrees dat ik het gewoon constant ga vergeten.
Het concept: Trek een foto van alles wat je eet gedurende de hele week en maak er dan een collage van. Ok, om een deftige collage te maken heb ik geen tijd, maar een hoop foto's achter mekaar zetten, moet nog wel lukken.
Laat het mij smaken.

Edit: Volg mijn gastronomische perikelen hier.

Categorieën:

Labels:

Napels zien


Foto door ikke

Door oude lesvoorbereidingen op te zoeken op een cdrom terug op deze foto's gestoten.
We spreken het jaar 2004, ergens in de zomer, met schoonmama en schoonpapa mee naar Napels, Italië. Natuurlijk de hele tijd met ons tweetjes op pad geweest. De vele wilde avonturen zijn vereeuwigd in volgende fotoreeks. Ahum.
Napels wordt wel eens de poort naar Sicilië genoemd en de mafia is er dan ook sterk aanwezig, echter, in het toeristisch seizoen valt daar weinig van te merken, tenzij je een paar straten verkeerd inloopt.
Een prachtige stad, Napels, ooit komen we er nog eens, zeker weten.
Bon, geniet, maar met mate.

Tags:

Labels:

Het alter-ego van mijn vader, deel 2


foto: zwartewaterkrant.nl

Als rechtzetting kan dat al eens tellen. Historie van het verhaal: zie hier. Daarom zijn disclaimers handig (niet dat iemand dié leest, maar goed, je bent dan wel ingedekt).
En nu ik er aan denk, misschien moet ik zelf ook maar eens een disclaimer op mijn blog zetten, maar niet nu, want ik heb daar geen tijd voor, stage en zo, u weet wel.

Labels: ,

Platte muis


foto: Hans

Ik heb ze. Ik heb ze. De muis is dood. Nu maar hopen dat het één eenzaam muisje was, maar ik vrees van niet.
Muizenvallen en gif werken niet mensen. Je zoekt je gewoon een deur van een kast die je snel open en dicht kan doen en die tot op de grond komt. In die kast zet je dan een hoop eten, zodat de muis er in kruipt. Of zoals in mijn geval: je jaagt het beestje het hele huis rond tot ze in de bewuste kast kruipt.
Dan open en sluit je met een snelle beweging de kast, nog eens extra hard stampend met de voet. De muis probeert midden tijdens dat manoeuvre te ontsnappen uit zijn toch niet zo veilige schuilplaats en ...

Het resultaat is zichtbaar op volgende foto (klik op de foto om een grote versie te vinden):

dooiemuis01

Labels:

Werken op Feest in het Park



Ik ga werken op Feest in het Park als vrijwilliger. Wat mijn functie daar precies zal zijn, weet ik nog niet. Ik kijk er alleszins naar uit. Hopelijk kan ik nog wat optredens meepikken zoals pakweg Das Pop, A Brand, Ozark Henry, Discobar Galaxie, Absynthe Minded, Internationals, 't Hof van Commerce en Calexico. Ok, vijf van de acht hebben ook op de Gentse Feesten gestaan, maar enkel A Brand heb ik daarvan gezien en een tweede keer kan geen kwaad, aangezien ik ze verdomd goed vond. Alle andere groepen die er spelen, vind je uiteraard op de site.
Maar het zal vooral werken geblazen worden en eens de andere kant van een festival te zien krijgen.
Spannend, spannend.
Maar eerst dus examens.

Labels: ,

Mijn ontbijt



Vanmorgen heb ik het eens extra gezond gedaan en misschien is het mijn inbeelding, maar ik voel dat.
Ik heb gegeten: een appel, een stuk meloen en sinaasappelsap in de mixer vermorzeld tot een drankje/papje en havermout met wat suiker en veel (magere) melk.
Havermoutpap (de gekookte versie) krijg ik 's morgens niet binnen. Gewoon de havermoutvlokken 'rauw' met melk vindt ik heerlijk. Muesli is dat dan, zonder de stukken gedroogd fruit (en toegevoegde suikers).
Qua voedingsdriehoek is dat dik in orde en onderzoek heeft aangetoond dat havermout heel gezond is 's morgens (een stevige bruine boterham is even goed natuurlijk).

Labels: ,

het grote gat


foto: by es0teric

Het voorbijzijn van de Gentse Feesten gaat zoals altijd gepaard met een zwart gat. De meeste cafés gaan dicht. De stad lijkt tot eind juli zowat uitgestorven.
Dankzij het weer kunnen we nog op de Graslei vertoeven, want verder is het niet veel soeps. Heel de Vlasmarkt gaat dicht. Het Damberd is alleszins nog open, Het Gouden Hoofd gaat terug open en voorlopig reikt mijn info nog niet veel verder, toch niet dat ik met zekerheid kan zeggen.
Mijn belangrijkste internetbronnen (Use-it en Week up) liggen ook nog plat. Eén dezer dagen zullen we wel nog eens buiten komen, want in dit muffe kleine kot is het toch niet heel de dag vol te houden. Zeker niet nu het blokken pas echt van start gaat.
Enfin, ik hoop hier en daar nog wel eens een café open te vinden, wie er zelf één weet, mag het altijd zeggen.
Tags:

Labels:

Gentse Feesten dag 1


foto: gentsefeesten.be

De eerste dag van de Gentse feesten is als volgt verlopen: de stoet hebben we niet gehaald, wegens te lui thuis zitten na het middageten. We waren net op tijd aan Sint-Jacobs om Astrid te zien spelen, kwestie van vroeg genoeg te zijn voor Gorki. Dat meisje doet dat goed. Mooie liedjes, net niet de 'alledaagse' Sioen en An Pierlé in vroegere tijden. De broer op drum deed dat zeker goed. 't is wel tof om jonge mensen op zo'n groot podium te zien staan en te zien indruk maken.
Bon, optreden gedaan, wachten op Gorki. Claire moet naar toilet, komt vast te zitten in de massa, kan dus niet meer terug, maar ook niet weg. Uiteindelijk heeft ze toch een uitweg gevonden, ik natuurlijk ook weggegaan voor het podium, niets zo zielig als alleen aan een frietkot zitten wachten.
Levensles: verlaat nooit een vol plein als je er terug op wil.
Dat was het dan voor Gorki, maar het Baudelopark was ook gezellig en daar hebben we de rest van de avond dan maar doorgebracht, dus sorry aan de mensen van Seven laws of woo, ik heb het niet gehaald tot de Video. Ik ben er zeker van dat jullie het komende jaar nog wel ergens in het Gentse opduiken, en dan ... , en dan ...
O ja, de Vlasmarkt hebben we gezien en doorkruist, maar dat was het dan ook.

Labels: , ,

Gentse Feesten dag 0



Gisterenavond zijn we al eens gaan wennen aan de Feesten. Om er in te komen. Eerst in het Baudelopark gezeten en een balletje gesjot op de dansvloer. Hij is naadloos en een ietsiepietsie groter dan vorig jaar naar mijn gevoel. Dat worden dus leuke bal populairs!
Daarna richting Vlasmarkt, die er al uitzag als een Gentsefeestenvlasmarkt. Dat belooft voor vannacht. Veel volk, veel ambiance, maar weinig bewegingsmogelijkheden. Diene caravan van Vedett neemt trouwens ook te veel plaats in.
Dan nog even naar de Video maar daar stond geen kat op de dansvloer, zelfs geen mensen, haha. (Verwacht u maar aan meer van deze grapjes hoe verder de week volgt.)
Vandaag op het programma: stoet - rebelse parade, Gorki, Baudelopark, Seven laws of woo, vlasmarkt.

Labels: , ,

gratin carnivale



Vanavond eten we gratin Dauphinois met varkenskoteletjes en boontjes à la provençale. De boontjes zijn al wat aangebrand, tjah.
Waarom vertel ik dat? Ik weet het niet. Ik dacht, laat ik nog eens iets over mezelf vertellen. Maar ja, in de vakantie valt er nogal weinig te vertellen. Behalve dan dat Kim Clijsters niet doorgaat (spijtig), Tom Boonen nog altijd geen rit heeft gewonnen (die gele trui is ook maar perongeluk) en dat Carnivale een verdomd goeie serie is, op voorwaarde dat je ze vanaf aflevering 1 mooi volgt. Aangezien mijn geliefde hem op DVD heeft gekocht, is dat geen probleem. De sfeer van de serie past natuurlijk uitstekend bij dit weer en niets is zo leuk als uitgeteld in de zetel naar een goede serie te kijken. Op deze manier hebben we vorig jaar ook vier seizoenen van The Sopranos doorgejaagd. Aaaagh, vakantie.

Labels: , ,

Stomme solden


foto: by *heloise*

Stomme solden, ik ga op dieet.
Risotto, is dat dieet?
Tags:

Labels:

vrijdagsmarkt


foto: Hans

Vandaag ben ik nog eens naar de vrijdagsmarkt gegaan, elke vrijdag, op de Vrijdagmarkt (die eenvoud toch). Dat was lang geleden. Ik kan het de mensen enkel maar aanraden. Zo op het eerste zicht komt de doorsnee blogger of bloglezer daar niet veel, tenzij je die van seniorennet meetelt. Dat mensen moeten werken op vrijdagvoormiddag zal daar wel veel mee te maken hebben. Hoe dan ook. Heb je eens niets voor handen, ga dan gezellig marktshoppen. Verse producten aan goedkope prijzen. En het is gezellig, zeker bij zo'n weertje als vandaag.

Labels: ,

24


Op 1 april zwom een bultrugwalvis door de Noordzee, kon je bij de overheid een zonnebanksessie aanvragen vanwege de lange winter en was ik jarig.
Omwille van dat laatste was er de dag daarvoor een klein feestje met een paar foto's die eindelijk online zijn geraakt. Die foto's kan je hier bekijken.

Labels:

Avant première



Een voorsmaakje voor vrijdag: klik. (zet uw luidsprekers aan)

Labels: ,

Claires verjaardag

Mijn schattenbout verjaart woensdag en om die reden gaf ze gisteren een klein feestje. Het was fijn en gezellig en de nacht heeft nog lang geduurd.
Menig geestverruimend vloeibaar middel werd genuttigd, evenals vele danspasjes gezet, zoals u kunt zien op de foto's.
Daarna hebben we nog een stapje in de wereld gezet, een Bergen-op-Zomenaar naar zijn hotel gebracht en daar €20 voor ontvangen en nog lang café Video onveilig gemaakt.
Een avond zoals een ander dus.

Labels:

Bijna 12 uur



Even reclame maken voor een prachtige site van onze noorderburen: 3voor12. Het is een zijproject van de VPRO. Je kan er zo'n 12-tal gloednieuwe en doorgaans kwaliteitsvolle CD's gratis integraal beluisteren (nu onder andere Danko Jones). Klik daarvoor op 'luisterpaal'. Ze hebben ook een webradio met themakanalen èn een heleboel interviews (audio, beeld en tekst) en livefragmenten.
Ik was al weer een tijd vergeten dat hij bestond, die site, maar nu zit ik er weer elk moment dat ik muziek wil horen aan de pc op.

Labels:




Labels:

Nen gelukkigen!



Labels:

Foto's vergeten verjaardagen



De foto's van voorgaand feestje

Labels:

Feestje voor alle vergeten verjaardagen



Donderdag 29 december is er een feestje voor alle verjaardagen die vergeten zijn dit jaar.
U vindt deze prachtige gelegenheid in de kelder van de Afkikker, Sint-Kwintensberg 52, 9000 Gent.
Iedereen welkom.

Labels: ,

Kerstfeest



Donderdag was het kerstfeest op mijn schooltje. Ik heb dat mee georganiseerd en twas verdomd leuk om te doen. Het resultaat was super, al zeg ik het zelf :), en ik heb me goed geamuseerd.
Ik heb van Deborah een aantal foto's gekregen en op Tine haar webspace staan er ook nog een hoop.

Labels:

Instuif Kasterbant



Ten huize Kasterbant was er gisteren een feestje ter gelegenheid van het daar wonende zijn door Isabelle, Anne, Laurent en Aurélie. Deze foto's zijn daarvan het gevolg.

Labels:

Nog een instantfeestje



Foto's hier!

Labels:

Praag en gisteravond



Gisteravond hadden we bezoek, met volgende foto's als gevolg. Vooral voor de aanwezige zullen ze leuk om zien zijn.

Verder ook nog de foto's van de reis naar Praag. Het zijn er bitter weinig, en de meesten komen niet uit Praag, maar uit Dresden, ma kom, ge kunt wel zien dat we ons geamuseerd hebben.




Labels:

Fotootjes



Voor mensen die op de bbq waren, of in het Baudelo zaten de laatse tijd: fotootjes.
Bij deze toch nog eens een nieuwe post, tataaaaaaa.

Labels: