De Rat


Plaats in het Dierenrijk

Bellun
boompje
Top van de Pagina

Oorsprong

De tamme rat, zoals wij haar kennen, is een afstammeling van wilde bruine ratten. Doordat ratten zich zo snel voortplanten en ze een onverbeterlijke knaaglust hebben (en dus schade aan voedselvoorraden veroorzaakten) kon het niet anders dan dat ze vroeg of laat in conflict zouden komen met mensen. Toen de wilde bruine rat (rattus norvegicus) zich in onze gewesten begon te verspreiden, slaagden ze er al snel in, door hun grotere omvang en adaptatievermogen, om beter te gedijen dan de kleinere zwarte ratten, waardoor Europa, en vooral Engeland, min of meer overspoeld werd door ratten. Om de rattenpopulatie onder controle te houden werden er rattenvangers aangesteld.

Jack Black

Jack Black, Koninklijke rattenvanger, 1851

Een van de rattenvangers was de Koninklijke Rattenvanger van Queen Victoria, Jack Black. Hij kan gezien worden als diegene die ervoor zorgde dat ratten gedomesticeerd werden. Wilde ratten vertonen van nature al de neiging om in andere kleuren voor te komen dan de agouti wildkleur. Deze anders gekleurde ratten hield Black bij en fokte daarmee. Uiteindelijk had hij albino, zwarte, gele, grijze en getekende ratten, waarmee hij opnieuw fokte en verder verkocht als huisdieren.

In de 18e en 19e eeuw werden veel ratten gevangen voor een populaire sport, “rat baiting” genaamd. “Rat baiting” bestond eruit om een hond in een afgesloten hok (de zogenoemde rat-pits) te plaatsen samen met een stuk of honderd ratten. De bedoeling van het spel was dat de hond zoveel mogelijk ratten doodde in een zo kort mogelijke tijd. Er kon gewed worden op de honden en grote sommen geld wisselden van eigenaar op deze evenementen. Een van de mensen die “rat baiting” wedstrijden organiseerde was Jimmy Shaw. Ook Shaw hield speciaal gekleurde ratten bij en fokte hiermee verder.
Tussen 1840 en 1860 verkochten Jack Black en Jimmy Shaw talrijke dieren en zorgden zo voor de basis waarvan onze tamme ratten afstammen.
In het begin van 1800 begonnen kleurmuizen hun weg te vinden in de Europa en waren erg populair, vooral in Groot-Brittannië. In 1885 werd de “National Mouse Club” (N.M.C.) opgericht in Engeland. Deze club stelde standaarden in voor de verschillende variëteiten en hield shows. Het was dankzij deze club dat de tamme rat echt geboren werd.

Rat Pits

 

 

 

 

Rat Baiting Pit

Samuel Whiskers, een van de eerste huisdierratten in kinderboeken

In 1901 schreef een zekere Miss Mary Douglas (de “moeder van de tamme rat”) naar het N.M.C. en vroeg hen of ze geïnteresseerd waren om ook ratten te vertegenwoordigen. Deze ging akkoord en de eerste rattenshow werd nog datzelfde jaar gehouden. In 1912 was er al zoveel interesse in ratten dat het National Mouse Club besloot zijn naam te veranderen naar “National Mouse and Rat Club”.
In die periode werd ook één van de eerste kinderboeken met een rat als hoofdpersonage geschreven. In 1907 schreef Beatrix Potter “The Tale of Samuel Whiskers”, een boek dat een eerbetoon is aan haar eigen ratje Sammy, die ze omschrijft als: “the intelligent pink-eyed representative of a persecuted (but irrepressible) race and affectionate little friend, and most accomplished thief".

Het was in dezelfde periode dat de theorieën van Mendel herontdekt werden door de wetenschap en ratten bleken ideale modellen voor verder onderzoek. Ze werden niet zozeer gebruikt voor genetica te bestuderen, maar waren in andere onderzoeksgebieden erg geliefd.
Er wordt verondersteld dat tamme, Europese, albino’s naar Amerika gebracht werden door een zekere dr. Henry Donaldson, een bioloog, en dat deze ratten aan de basis liggen van het ontstaan van de lijn albino’ s van het Wistar Institute of Anatomy and Biology in Philadelphia. De Wistarrat was de eerste gestandardiseerde laboratoriumrat.
Jammer genoeg daalde de populariteit van tamme ratten na de dood van Miss Douglas in 1921. Gedurende de volgende jaren nam de interesse in tamme ratten alleen maar af en in 1929 werd het N.M.R.C. gereorganiseerd en liet men de “Rat” terug uit de naam van de club. Tot op de dag van vandaag bestaat de National Mouse Club. In de volgende vijftig jaar was er, ondanks herhaaldelijke pogingen, weinig interesse in het houden van tamme ratten als huisdier, tot in 1976 de National Fancy Rat Society werd opgericht in Groot-Brittannië. Zij stelden standaarden in en hielden shows en verstuurden nieuwsbrieven. Ook op het vasteland maakte de rat haar opkomst als huisdier, zoals te lezen is in het boek ‘Ratten’ van Maarten ’ t Hart. Ratten werden in die periode in heel veel laboratoria gebruikt als proefdieren en ’t Hart getuigd dat afgedankte laboratoriumratten af en toe door medewerkers meegenomen werden naar huis als huisdier.

Ratten werden in de jaren die daarop volgeden alsmaar populairder als huisdieren, zeker na het uitkomen van Dreamworks' Flushed Away en Disney's Ratatouille. Deze films introuduceerden het idee van een rat als een vriendelijk en lief diertje bij het grote publiek.

 

**de afbeeldingen bij deze tekst zijn afkomstig van Wikipedia en van de website van Beatrix Potter (http://www.peterrabit.com)**

Top van de Pagina

Uitwendige Bouw

Lichaam van de tamme rat is lang en slank. In de onderrug is deze gebogen zodat een mooie welving te zien is vanaf de zijkant. Ratten voelen gespierd aan en mogen best stevig zijn. Ratten kunnen ook vrij ruim in hun vel zitten, dat is wanneer de rat "zwembandjes" vertoont. Dit is niet erg voor de gezondheid, maar het is ook niet de gewenste bouw. De achterhand loopt vloeiend over in de staart. Sethje

De staart is aan de basis dik en versmalt naar achteren toe. De staart is geschubd en er staan kleine, harde haartjes op. De staart is erg belangrijk voor een rat, aangezien hij een thermoregulerende functie heeft en gebruikt wordt bij het bewaren van het evenwicht bij het springen en het klimmen. Een staart hoort vloeiend gebouwd te zijn en geen knikken of knobbeltjes te vertonen. (bij ratten met een chronisch voedingstekort wordt de staart vierkant)

Aan de voorpoot heeft een rat 4 vingertjes (van de duim blijft enkel nog een klein knobbeltje over) en aan de achterpoot 5 tenen.
De vacht hoort vol en dik te zijn en glad tegen het lijf aan te liggen (tenminste als de rat gladharig is) en een gezonde vacht glanst. Bij mannelijke ratten kan het al eens voorkomen dat de glans verdwijnt en de haren harder aanvoelen en warrig liggen. Dat komt meestal voor bij mannetjes met een vrij hoge hormoonproductie, maar heeft geen nadelen in verband met de gezondheid, het is enkel minder mooi. Mannen kunnen ook last hebben van een overdreven talgproductie (seborroe) als gevolg daarvan kleurt hun huid oranje-achtig. Normaal gezien is dit niet erg, maar het kan zijn dat de rat last krijgt van jeuk of meer ruikt dan de andere ratten. (voor meer uitleg zie de medische pagina)


De ogen horen groot en glanzend te zijn, niet te diep of te ver nar buiten liggend en bij gezonde dieren hoort er geen afscheiding rond het oog te zitten. Wanneer dit wel het geval is en rond het oog een rode afscheiding (porfyrine) te zien is, wijst dat er meestal op dat de rat zich niet helemaal goed in zijn vel voelt. Vaak is er dan ook rode afscheiding rond en aan de neusgaten te zien (dus geen bloedneus zoals vaak gedacht wordt). (zie medisch voor meer uitleg)

Ratten hebben in boven en onderkaak twee snijtanden en zes kiezen. Tussen de snijtanden en de kiezen zit er een lege ruimte waar de wangen naar binnen plooien, hierdoor zijn de kiezen vrijwel niet zichtbaar en wordt het grootste deel van de mondholte beschermt tegen mogelijke splinters die een rat in zijn knaaglust naar binnen kan krijgen. De tanden van een rat zijn gelig van kleur.

De snijtanden van een rat groeien permanent door en moeten dus voldoende afslijten. Dit gebeurt best wanneer de snijtanden van boven en onderkaak recht tegen over elkaar staan en contact maken tijdens het bijten of kauwen. Dit gebeurt ook wanneer een rat knarst of erg zacht voedsel, zoals appelmoes eet. Het echter wel belangrijk dat de rat het juiste voedsel krijgt, met een zeker hardheid, zodat de tanden natuurlijk afslijten tijdens het eten. Wanneer de snijtanden niet voldoende afslijten groeien ze door en krijgt de rat olifantstanden. In erge gevallen kunnen de snijtanden dan doorgroeien tot in het gehemelte of tot in de lip van het dier. Ratten met tanden die onvoldoende afslijten moeten naar de dierenarts voor een behandeling. (meer info zie medisch)

Tekst gebaseerd op Rat-Uni

Top van de Pagina

Verschil tussen Mannen en Vrouwen

Zoals al vaker vermeld op deze site, is het niet verstandig om mannelijke en vrouwelijke dieren door elkaar te houden. Dit om de voor de hand liggende reden dat ratten erg vruchtbare dieren zijn en dat je dus binnen de kortste keren met een enorm aantal nesten en ratten zou zitten.
Mensen vinden het vaak moeilijk om te beslissen of ze mannelijke of vrouwelijke dieren willen gaan houden, vandaar deze korte beschrijving van de karakteristieke en anatomische verschillen tussen mannen en vrouwen. Let wel, ieder dier heeft zijn eigen karakter dus onderstaande hoeft niet altijd te gelden.

Over het algemeen zijn mannen rustiger en knuffeliger, ze houden ervan om rustig op je schoot of schouder te zitten terwijl vrouwtjes actiever en speelser zijn. Vrouwtjes knagen en klimmen meer en zijn veel drukker in de kooi en zullen minder vaak lang op je schoot willen zitten.

Mannen worden groter en zwaarder dan vrouwtjes, ze wegen gemiddeld tussen de 400 en de 700gram, vrouwtjes tussen de 200 en de 400.
Een man heeft vrij grote testikels (wat sommige mensen lelijk en storend vinden) en de afstand tussen de anus en de penis is groter dan de afstand tussen de anus en de vagina bij vrouwtjes. Vrouwtjes hebben ook tepels, mannetjes ratten niet.

Mannetjes ritten van ong. 3 weken

Vrouwtjes rat van ongeveer 6 maand
Top van de Pagina

Last update: augustus 2008
Deze site bestaat als sinds 2004
Copyright © http://users.telenet.be/RAT_z (Van der Gucht E.) - All rights Reserved