Home het begin het dieptepunt 19de eeuw wereldoorlogen
kerk roesbrugge

de yzer

brug yzer

Geschiedenis

Het begin van Roesbrugge

Roesbrugge was vroeger Rohardsbrugge, een heerlijkheid. Er was een proosdij en een kasteel.
De proostdij kreeg de naam “Beauregard”. Men had er een mooi zicht over de ijzervlakte.
Het was gelegen op de Waaienburg die toen proostdijhoek werd genoemd.
Later kwam de heerlijkheid in handen van Ridder Willem de Bethune en telg uit een zeer voornaam adellijk geslacht.
Omstreeks 1210 zou hij in het huwelijk getreden zijn met de vrome Elisabeth waarschijnlijk de dochter van Willem van Sint Urnoksbergen.
Zij hebben er een hoogte aan de linker oever van de IJzer een bescheiden kasteel.
Aan het kasteel was ook een kapel verbonden, die stond aan de overkant van de IJzer waar nu ongeveer de kerk staat.

In 1236 werd door Willem en Elisabeth een abdij gesticht in de onmiddellijke
omgeving van hun kasteel.
Zes religieuzen en andere leiding van de abdis Mathilde namen er hun intrek.
De voogdij kreeg de naam inplanting van de heilige maagd Maria.
Later werd de naam gewijzigd in “Abdij van onze Lieve Vrouwe ter nieuwe plant”.
Dampiere, de graaf van Vlaanderen, schreef de abdij in zijn testament. Er waren nog vele weldoeners onder andere Johanna van Constantinopel, gravin van Vlaanderen, en haar zuster Margaretha Robreekt van Bethune.
Blaneke van Castilie moeder van de heilige Lodewijk koning van Frankrijk en nog vele anderen.

in 1243 trok vrouw Elisabeth van Rohard weduwe geworden terug in het door haar gestichte klooster.
Het kasteel werd in 1367 afgebroken en in het klooster opgenomen.
Het waren rumoerige tijden in Roesbrugge er was de geuzentijd.
De beeldenstorm begon vanuit Roesbrugge, er waren er de bosgeuzen en de malcontenten.

Op 18 september 1579 werd de abdij met de grond gelijk gemaakt door de troepen van Valentine de Parier. De abdij belemmerde het zicht op het bastion.
De abdij verdween dus niet door de geuzen maar door de katholieke malcontenten uit oorlogsoverwegingen.
Het dorp verkeerde in treurige omstandigheden. De bruggen werden verwoest en de huizen lagen in puin.
Er waren nog amper 50 inwoners.
De abdij werd nooit meer heropgebouwd en de Roesbrugge dames werd door de bisschop van Ieper naar de stad geroepen. Ze bestaan nog altijd

 

Marie Menu - 5mma - interview met mijn grootmoeder Diane Samoey