Zee van bloed (Straffe H)

Terwijl we zacht ontwaken
En genieten van de rust
Zijn er vele andere mensen
Verdronken aan de kust

Ook al voelen wij dit als onrecht
En zijn we vreselijk aangedaan
Toch denken we aan onszelf
En laten hen in het donker staan

Nog steeds heeft men niet begrepen
Waarover het eigenlijk gaat
Torens van goud en mirre
Zijn bang dat hun macht verloren gaat

Nog erger zijn de raven
Die verdienen aan deze hoge nood
Zij verkochten hun ziel in ruil
Voor onschuldig bloed en dood

Ik schaam mij voor mijn gedachten
Van ego´sme en zelfbehoud
Ik schaam mij voor mijn geest
Die te weinig om dat volk rouwt

Ik hoop dat al die mensen
Die moeten vluchten uit hun huis
Het geluk weer zullen vinden
En warmte in een nieuwe thuis