Phyllostachys

Phyllostachyssoorten die in ons klimaat goed winterhard zijn vertonen zelfs tijdens harde vorstperiodes geen blad- of stengelschade. Zij laten geen bladeren vallen en bouwen ieder jaar een groter bladerpakket op via nieuwe zijtakjes.

Phyllostachyssoorten kan men gemakkelijk herkennen: het is namelijk het enige bamboegeslacht waarvan alle leden een kale stengel hebben met aan één zijde een verticale groef. Elders kan men lezen dat deze groef een sulcus genoemd wordt en per internodie 180° verspringt. Een dwarse doorsnede doorheen de stengel levert dus geen perfecte cirkelvorm op, maar een D-vorm: aan één zijde afgeplat. Het feit dat de stengel kaal is, is een belangrijk en hooggewaardeerd esthetisch gegeven. Andere geslachten van winterharde bamboes (Arundinaria, Pseudosasa, Sasa, Fargesia, ...) dragen een verdroogde, strogele stengelschede omheen de stengel.

De stengelkleur is dus min of meer bedekt. Bij Phyllostachys is dat niet het geval. Na het uitkomen van jonge scheuten verdorren de stengelscheden vrij snel en vallen af. De diverse groene tinten van de stengel komen dan duidelijk tot uiting. En in het geslacht Phyllostachys vind je niet enkel groene stengels, nee, zowat het hele kleurenpallet komt aan de orde. Van knalgeel tot zwart, enkel wit en blauw ontbreken.

Combineer met dat het feit dat deze bamboes liefst in volle zon groeien, nog een stootje wind kunnen verdragen én daarenboven exotische hoogten van 9 meter kunnen bereiken in ons klimaat, en je hebt hier een plant met een enorm potentieel,een soort met zeer vroege scheuten kan door late vorstperiodes danig invriezen. Maar dat geldt zeker meer voor andere bamboegeslachten dan voor Phyllostachys.

De winterhardheid van deze planten is goed tot zeer goed. Tijdens koude NO winden of stormen kunnen in de winter de bladeren invriezen. Uitzonderlijke koude periodes (winter 80-81 bv) kunnen ook aanzienlijke stengelschade opleveren. Een goed uitgebreid wortelsysteem zorgt er echter voor dat in het voorjaar terug goede scheuten gevormd worden.

Moeilijke teelttechnische vermeerderingstechnieken houden dit geslacht voorlopig nog een beetje uit de grote populariteit doordat de prijs maar langzaam daalt. Maar ze zijn hun prijs meer dan waard. Want bamboes groeien enorm snel en bereiken veel sneller hun volwassen grootte dan een boom zou doen. Bamboe is trouwens tot nader order nog steeds het gewas met de grootste groeisnelheid. Een volwassen bamboe in de tuin groeit met een snelheid van 5 cm per dag! Dat alleen zorgt al voor het grootste spektakel in de tuin tijdens de maanden mei-juni-juli.

Maar deze bamboes verdienen echt wel een van de beste plaatsen in de tuin. Plaats bv. een zwarte bamboe Phyllostachys nigra tegen een lichte gevelsteen of heldere achtergrond. Een Phyllostachys vivax "Aureocaulis", een Phyllostachys aureosulcata "Aureocaulis", een Phyllostachys bambusoides "Castillonis" of een Phyllostachys aureosulcata "Spectabilis", vier soorten waar een gele tot oranjerode stengel, al dan niet met groene sulcus, overheersen kan men goed benutten om een donkere hoek van de tuin op te fleuren, of om de aandacht te trekken.

En wat te denken van de soorten die gespikkelde stengels, gestreepte stengels of stengels met pantervlekken produceren. En allen hebben ze een massa kleine blaadjes (van 4 tot 20 cm, de meeste van 8 tot 15 cm lang) die bij het minste briesje ritselen en wapperen.