't Plectrum festival 2004

Vorig jaar werd de eerste editie van dit festival gehouden en moest iedere deelnemende band een nummer coveren van de Godin van het vlaamse visserslied Lousy Lous.
Abyss nam deel, speelde geen slecht set en mocht dus ook dit jaar opnieuw meedoen.
Maar dit jaar werd ons een cover van La Vie Est Belle voorgeschoteld.
Niemand, behalve onze drummer, had ooit van deze band gehoord, wat eigenlijk niet zo raar is aangezien de soms nogal rare smaak van onze drummer, daarom is hij ook drummer.
 

Abyss speelde een lekker hete rock set met de verplichte cover 'Victoria' van eerder genoemde band (waar nog nooit iemand van hoorde buiten onze drummer).
Het hoogtepunt van de set mag gerust Bad Mother genoemd worden, een cover van de Ierse Rock 'n Roll Goden Therapy?
Dit nummer is vanzelfsprekend gemaakt om op te flippen, dus op die manier bracht Abyss ook deze klassieker.
Strak, met heel wat emotie en overtuiging.
Leve Therapy?!!En de eigen nummers?

Hier en daar liet men natuurlijk de vanzelfsprekende steek vallen, maar zoiets maakt een optreden des te spontaner.
Alle groepsleden hadden er zin in, en dat was te voelen.
Althans op het podium.
Toog je tetten getuigde weer van de nodige oppervlakkigheid en met het nieuwe nummer 'Chaos ADHD' bewees de band over goeie ideetjes te beschikken, hoewel bepaalde groepsleden het daar niet mee eens zijn, want het is niet omdat het een nieuw nummer is, dat het daarom het beste nummer is, hi Chris.
Doch kunnen we niet spreken over een slecht optreden.

Na de gig (klinkt cool, niet?), werd de voltallige band getracteerd op lekkere spaghetti en gratis bier (daar doen we het voor, wat de andere groepsleden ook mogen zeggen).
Aan de tafel naast ons zat Bea Vandermaet (of -maat, who gives a shit?) sigaretten te roken gelijk een ketter.
Zij verdween in de kleedkamers om er weer uit te komen als een exacte kopie van Robert Smith, en die kennen we allemaal van The Cure (Ja, die met zijn twintig vogelnesten op zijn kop).
 Ook Lucas Vandertaelen (of vander talen, who gives a fuck?) was van de partij, en hij gedroeg zich als een ware spast op het podium.
In tegenstelling tot Abyss, waar de helft niet beweegt, was dit wel grappig, maar veel succes oogstten 'ze' er niet mee. 
'Ze' waren The Old Bastards, het bewijs dat sommige ouwe ratten niet meer op een podium toegelaten mogen worden.
Maar, des al niet te plus, was Abyss zeer tevreden over de organisatie, het onthaal en de spaghetti.
(En de honderd euro, maar daar zwijgen we over).

Met dank aan Compagnie Grinch, of iets in dien aard, om ook dit jaar in ons te geloven;
alle andere bands die diezelfde avond het beste van zichzelf gaven en An en Wouter voor de support.
Wij vonden het leuk, en dat is uiteindelijk wat telt. 
Vergeet niet naar Abyss te gaan kijken tijdens hun nieuwe Europese tournee doorheen Ichtegem.
Ze zetten een zaal van zeven man zeker op zijn kop.

Groetjes van Freek, de would be gitarist van Abyss.

 

 

Click here if you do not see the buttons on the left

Edited by Gilbert Chris (C) 2001 chris@abyss-be last update: 26.04.2006