Verslagen

AC De Heide: 7 matchen en 3 punten later...

Een hele tijd geleden werd er nog wekelijks een verslag geschreven. Nu, bijna 4 maanden oftewel 7 matchen oftewel 3 punten op 18 later is het tijd om de schade in te halen. Na onze competitiestart met 15 op 15 haalden we in de volgende 5 matchen geen punt meer. We herinneren ons daarvan nog het jammere kopbaldoelpunt van The Fanatics (2-1) vlak voor het einde van de wedstrijd; de Braziliaanse spitsen van El Condor die ons belacheljk wegtikten in de kleine baklijn (2-4); het geval IL-Sam tijdens de match AC-Amber D (0-2)  waarbij Ilja duidelijk de bal op een belachelijke manier liet afpakken en Sam zéker niet moest uitkomen; het 2de tegendoelpunt was een mislukte pas die proper in den haak vloog; De Brug (ons zwart beest) - AC werd 2-0, waarbij Samberto het eerste tegendoelpunt op zijn klak kreeg door over den bal te trappen; in de 2de helft ging hij in de spits lopen, met eenzelfde succes als in de verdediging die dag...; AC-Volba (1-3) was een match om snel te vergeten (dat is dus effectief gebeurd en daar kan ik dus verder niks over vertellen buiten het feit dat deze keer de Nico een goal kado gaf)... Dan komen we aan de wederopstanding van De Heide: uit op het "nieuwe" veld van Sava. Voor aanvang zag het er niet goed uit: van vrijdagavond 13 spelers ging het naar zaterdagmiddag 9 spelers. Gelukkig kwam Mitch ons nog versterken zodat we met 10 konden starten en kon Andy vroeger doorgaan op zijn werk om de 2de helft te spelen. Zelfs met 10 kwamen we makkelijk op voorsprong: Jarret liep de longen uit zijn lijf en zag zijn inspanningen beloond: via de tandem Lucas BigIlja-Bert Maicon op rechts kreeg Jar de bal en kon hij de 0-1 binnenknallen. Niet veel later deed hij het op z'n eentje: bal afpakken, de 16m binnendribbelen en afwerken. Sava kon nog milderen voor de rust door een kopbaldoelpunt vanop links. Roels en Jorne maakten na de pauze de 1-3 en 1-4 vanop afstand met respectievelijk een laag banaanschot en een lob. Rudi maakte bijna zijn eerste treffer, maar zag zijn volley tegen de lat belanden. Ook Bert was er dicht bij maar werd helaas afgeblokt.

Laatste wedstrijd: AC De Heide - Bar du Port, dé derby van 't verbond! Er was geen officiële scheids dus kon BdP, die al lang lijden onder spelerstekort, enkele "buitenstaanders" laten meevoetballen. Als je de ene tegen de andere hoort zeggen "Als de scheids iets zegt, wij heten Bar du Port he!", dan weten we genoeg. Soit, niks aan te doen... In de eerste helft was de Van Der Linden-clan duidelijk een maatje groter dan ons en kwamen we niet geheel onterecht op achterstand (0-2). In de 2de helft namen we wat meer risico door wat verschuivingen door te voeren: Mitch ging van keeper naar spits, Gianni van spits naar centrale verdediger, Sam naar het middelveld en Bonny in de goal (vooral dat laatste is een risico). Het werd eerst nog 0-3, maar echt veel gevaar bracht BdP niet meer. Benny moest een aantal keer zijn buik op de bal gooien. Hij stopte ook nog een penalty, maar niet veel later waren zijn spieren uitgeteld en konden we met 10 verder. Jarret kreeg nog een panna van Mike VDL, die zich direct Cristiano Ronaldo voelde; we creëerden zelf nog een aantal goeie kansen die net naast werden getrapt en Samberto kon de eer nog redden met een lobbal op assist van Mitch... 18 op 36 dus in totaal, waardoor we momenteel op de 6de plaats staan.

Aanstaande vrijdag is er de knallende AC. De Heide Party, waardoor we zaterdag misschien ietsje uit form zullen zijn, maar dat gaan we niet aan ons hart laten komen...

Tot vrijdag!

Samberto # 11

AC De Heide – SAVA:  1-0

Opstelling: Mitch – Nico – Sam – Dave – Mario – Benny – Kurt – Nick – Jorne – Steve – Stef

Ça Va? Jaja ça va! Dit was de eerste tien minuten van de wedstrijd een vaak wederkerende conversatie bij de talrijk opgekomen supporters. Flauwe humor uiteraard, maar de herhaling maakte het toch een heel klein beetje grappig. De SAVA spelers zullen hier echter wel een heel andere mening over hebben. Diezelfde SAVAianen begonnen de wedstrijd echter met een nog  veel flauwere mop. Ze wilden onze kabouterdoelman meteen lobben van bij de aftrap. Was dit een voorbode van het niveau van de tegenstander. Niet echt, SAVA bleek een heel goed voetballende ploeg te zijn, tot ergens in de buurt van de 16, want echt gevaarlijk werden ze nooit. Wij konden een eerste keer dreigen via de linkerflank met een knap gekadreerd schot van Jorne. Niet veel later stuurde Stef Jorne opnieuw in het straatje, en die werkte af met een magistraal lobje. Misschien een beetje tegen de verhoudingen in kwamen we op een voorsprong, maar zoals gezegd kon SAVA enkel dreigen via enkele afstandsschoten. De meesten gingen huizenhoog over, tot in de bronstige paardenwei. Slechts heel sporadisch bereikte er een hobbelballetje wél onze quasi werkloze Plop. Van onze kant konden we tegen het einde van de eerste helft nog een mooie uitbraak over rechts noteren. Via Jef (die al snel de geblesseerde Nick kwam vervangen), Kurt en Steve kwam de bal in de backlijn bij Stef, die echter voldoende gehinderd werd om hem het afwerken te beletten. Ons laatste wapenfeit voor de pauze was kwam er via Roelske, die een verre uittrap van kabouter Wesley mooi meenam en vanuit een scherpe hoek de bezoekende goalie vond.

Tijdens de rust werd er een ploegfoto gemaakt. Vinne maakte een practical joke door tijdens het poseren zijn pintje uit te kappen op het hoofd van Benny. Haha wat hebben we gelachen. Jongens toch. De tranen rollen nog steeds over mijn wangen als ik eraan terugdenk. Hilarisch gewoon.

Bij de rust kwamen Tom en Rudi in de ploeg, op de plaatsen van Benny en Mario. Normaalgezien gaat de gemiddelde leeftijd van onze ploeg drastisch naar beneden als die laatste twee worden vervangen, maar onze nieuwe nestor Rudi beslist daar anders over. Wat een oude zak hoor ik de lezers terecht denken! En het moet gezegd, ook Tom kan zijn grijze haren niet langer verbergen. De tweede helft begon Rudi trouwens goed. Hij ging door op de linkerflank, zag zijn voorzet verlengd door Jorne en zag vooral Roels zijn trap in één tijd volledig de mist ingaan. Verder was de tweede helft nogal saai. SAVA kreeg nog één prima schietkans vanop de rand van de 16, maar hun spits mikte net naast. AC kreeg nog een vrije trap net buiten de backlijn, na een fout op Stef. Een kolfje naar de hand van onze Roels zou je zeggen, maar ook zijn bal vloog tot in de wei. Het etaleert wel perfect zijn mindere vorm van de laatste weken…

Twaalf op Twaalf, nog steeds in de beker, het gaat goed zouden we durven stellen. Maar, het moet gezegd, de laatste twee weken waren onze overwinningen niet helemaal verdiend. Daarbij komt dat we voor de zaalcompetitie in het korfbal staan, en we de komende maanden dus met de regelmaat van de klok enkele toppers zullen moeten missen die op zaterdagavond in de league moeten aantreden. Misschien kunnen we de Vinne zijn twee nieuwe zatte vrienden nog lid maken, zodat we steeds met voldoende zullen zijn?

IL

Volba - AC De Heide: 2-3

Ploeg: Neurck, Mario, Nico, Wes, Tom, Rudi, Kurt, Nick, Jef, Roels en Jarret

Reserven: Luk, Ilja, Andy en Vinne

Voor het eerst kwamen 3 van onze 4 nieuwe aanwinsten aan de aftrap. Rudi, Nico en Jef werden ineens voor de leeuwen geworpen en in de basis gedropt. Ook Jarret verscheen voor het eerst dit seizoen aan de aftrap. Volgende week zal de licentie van Bert normaalgezien in orde zijn en zal Jorne zijn comeback maken. We moeten wel beginnen oppassen: 3 van de 4 nieuwe spelers zijn Germinal Beerschot-sympathisanten/hooligans/teletextsupporters. We zijn al zover gekomen dat één van onze supporters het aandurfde van een Beerschotjas aan te trekken! Guy: volgende keer laten we de Vinne er op los!

Volba zette vanaf minuut 1 veel druk. Nico ondervond al direct dat dit spelleke wat moeilijker is dan een matchke korfbal: bij een lange bal kopte hij met wijd opengesperde mond en ogen onder de bal door. De Volba-spits miste gelukkig zijn doelpoging. Niet veel daarna kon diezelfde speler alleen op de Neurck afgaan: hij omspeelde onze goalie, maar gelukkig kon de Wes nog redding brengen. We konden daar een paar kansjes tegenoverzetten: Jef of Mario (moeilijk te zien want allebei grijs haar) zette voor, Jarret omspeelde een verdediger en legde af naar de Roels, maar zijn rechter bleek minder efficiënt dan vorige week. Rudi liet zich opmerken door enkele mooie dieptepassen, maar vooral door een stevige tackle langs achter op beide benen van de onfortuinlijke tegenstander. Hij bombardeerde zichzelf hiermee al meteen als grote favoriet voor de oscar Vuilste Speler van't Jaar. De Vinne zal al deftig in zijn broek moeten kakken om "zijn" oscar nog binnen te rijven! Niet veel later kwamen we op voorsprong: Jef stuurde Jarret diep. Die ging met de bal aan de voet door in de 16 en werd onderuitgelopen. Pinanti is Pinanti! Nick trapte de 11m proper in't linkerhoekje. Volba reageerde direct: Bij een verre vrije trap vanop rechts knalde hun nummer 10 tegen de lat. Bij hun volgende aanval, deze keer vanop links, kwam de Neurck half uit zijn doel. De doorgebroken spits lobte onze keeper, maar Daveke wist op een magistrale (lees: stuntelige met al dan niet bal over de lijn) manier de bal tegen de paal te tikken. Ondanks de aanhoudende druk en het betere spel van Volba wisten we onze score te verdubbelen. Nick stuurde alweer Jarret diep, ditmaal op rechts, Jar sneed naar binnen, werd aangetrapt, wilde toch doorgaan om te scoren maar kon zijn evenwicht niet meer bewaren. Alweer knappe actie met een oververdiende penalty als gevolg. Veel tumult bij de thuissupporters en verwijten aan het adres van de beslissende scheids. Nick faalde ook deze keer niet en deponeerde het leer in dezelfde hoek. Nog voor de rust kon Volba de aansluitingstreffer maken met een laag schot van ver. De zwaartekracht werkte duidelijk niet goed, want Neurck ging te traag naar de grond...

Na de rust (met scoormachien Luk ipv Rudi) voetbalden we nog een aantal kansen bij elkaar. Jarret trapte nipt voorlangs na een corner, Roels en weer Jar kregen elk nog een mooie kopkans, Luk zag zijn gemaakte goal net voor zijn voeten wegtikken, maar het was Volba dat uiteindelijk scoorde. Eerst kwamen we nog goed weg toen Neurck uitpakte met een save en Tom de rebound wegwerkte; daarna trapte Volba's nr.10 nogmaals een pegel tegen de lat, maar de 2-2 viel uiteindelijk toch. Het werd even stil aan onze kant (volgens de kleine rechtsachter van Volba toch), maar dat was van korte duur: na een fout op Jef zette Nick de bal voor. Roels knalde het leer in het gezicht van de keeper, Jarret volgde goed en prikte zijn eerste van't seizoen binnen. De laatste tien minuten was het nog bibberen. Volba kreeg nog een reeks gevaarlijke corners en kon nog een aantal keer dreigen vanop afstand, maar Neurck, die groeide in de wedstrijd, liet zich niet meer verschalken. Gezien de druk en het voetballend vermogen van Volba pakten we hier met wat meeval de volle buit. We missen onze seizoensstart dus niet en hebben een 9 op 9 beet!

Nog enkele opmerkelijke dingen:

- Ilja en Joni spelen graag paard-en-ruiter.

- Onze nieuwelingen genoten zichtbaar van hun eerste wedstrijd en maakten kennis met onze zijlijn (lees: de Vinne zijnen onophoudende commentaar).

- Mario glunderde want hij is voor de eerst in lange tijd niet meer AC's oudste speler.

Volgende week iedereen present voor onze eerste thuiswedstrijd (tegen SAVA). Er zullen nieuwe spelersfoto's en mogelijk ook een ploegfoto gemaakt worden, dus vergeet gene gel in uw haar te doen of uw vleesklak op te blinken!

Samberto # 11

VYCA - AC De Heide: 1-8

Ploeg: Mitch, Mario, Kurt, Luk, Ilja, Nick VG, Joni, Roels, Wes, Andy

Later gearriveerd: Benny en Stef

Ook al begonnen we zelf maar met 10 man aan de match, VYCA werd vanaf minuut 1 van't veld gespeeld. Nog voordat den Bonnie op't veld kwam, dat was rond de 15de minuut, stonden we al 0-3 voor! Onze eerste goal kwam er na een inworp vanop rechts. De bal werd scherp voorgezet en weggebokst door de keeper, in de voeten van de Roels. Hij kapte (zoals altijd) zijn mannetje uit en knalde de bal met zijn rechter los den haak in. Niet veel daarna werd een goeie kans van diezelfde Steve in corner gewerkt. Het leer belandde voor de voeten van de Wes. Hij twijfelde niet en schoot binnen. Daarna trapte een Vyca-speler hun enige kans van de eerste helft tegen de lat. Ons derde doelpunt kwam van de voet van Joni. Hij dribbelde zijn mannetje voorbij en schoot van aan de rand van de baklijn voorbij de goalie. Benny op't veld, en ook Stef kwam erop. Die laatste kwam erop ipv de geblesseerde Joni (slecht neergekomen na een schwalbe waarschijnlijk). Nog voor rust kon Stef de score aandikken tot 0-4 na een mooie voorzet van de Roels. We zagen ook een mooie verdedigende actie van Lukske: hij werd uit evenwicht gespeeld en ging dan maar languit in de weg liggen!

Na de rust startten we weer met z'n tienen. Ilja, met een houten kop van in de Pub maar ook een verrekking in de bil (wie laatst lacht, best lacht zou ik zegen he Neurck), nam plaats in de tribune. De 0-5 liet niet op zich wachten: Roels schoot voorbij de keeper en zou zijn 2de van de dag maken, ware het niet dat de Wes zijn Torinstinct wou verzilveren en de finale tik aan de bal gaf. Mitchke, die zich ondertussen danig verveelde, pakte uit met een aantal showkes, waaronder een hele hoge pas naar zichzelf ('t zou ook kunnen dat em den bal slecht raakte...). Wes kreeg ondertussen nog 2 goeie kansen. Een schot ging voorlangs en een kopbal miste zijn richting. Dan was het de beurt aan Nick: hij tikte ons doelpuntenaantal aan tot 8 met een loepzuivere hattrick. De eerste van de 3 kwam er na een voorzet van Steve. Nick trapte eerst nog op een verdediger, maar werkte de herneming wel af. bij de 0-7 ging hij alleen door en prikte beheerst binnen. Hij vervolledigde zijn hattrick met een laag schot in't hoekske. Bijna maakte hij nog een Patrick (van de beroemde uitspraak van Patje Goots: "3 goals een hattrick, 4 goals een Patrick"), maar hij miste onbegrijpelijk vanop een metertje voor doel. Ondertussen was ook den Benny van't veld gestapt, zonder dat ook maar 1 medespeler of zelfs de arbiter dat gezien had. Dat leidde dan weer tot herstructurering: vorige week hadden we al de speciale 5-0-5 opstelling. Nu gingen we in de nog uniekere 4-0-4 spelen. De nonchalance sloeg toe en VYCA kreeg een eerredder op een plateauke geserveerd van Mitch, een mooie geste!

Samberto # 11

Ter Weyde – AC De Heide 1-4

Ploeg: Mitch, Mario, Kurt, Steve VDB, Tom, Luk, Ilja, Nick VG, Joni, Roels, Neurck

12u45: 7 AC'ers op het veld, de Neurck maakt zijn eerste opwarmbeweging en loopt daarbij al een verrekking op.

12u55: 8 AC'ers aanwezig. We gaan vragen aan de heer Ari Bitter of we niet 10 minuutjes later kunnen starten. De ref hoort even bij de thuisploeg. Daarvan krijgen we het antwoord: "Geen probleem! Tegen 7 of 8 man shotten, daar hebben wij ook niks aan". Waarvoor dank!

13u10: Eindelijk zijn we met 11! Tommy B, die een korte nacht had gehad, kwam erdoor met de Joni en ook Mitchke arriveerde eindelijk. Geen Wes, Sam of Gianni achteraan, maar El Maestro als libero, Neurck licht geblesseerd in de spits naast de Roels en Luk en Ilja als aartsgevaarlijke flankspelers.

We zorgden zelf voor het eerste gevaar van Ter Weyde. Kurt gaf een terugspeelbal op Mitch, maar onze goalie, die de laatste matchen niet al te veel te doen had, verslikte zich in de bal. Het leer schampte af van zijn plastieken shoe en ging in corner. Als zoiets bij de Neurck of den Bulkie gebeurt kunt ge er zeker van zijn dat den bal binnenrolt! Zelf creëerden we een paar mooie kansen. Luk dook op in de baklijn, maar zijn schot werd afgeblokt. Roels kwam niet veel later alleen voor de keeper, maar kon niet afwerken. Een eerste prik van beide heren, die later in de match nog van zich lieten horen. Ter Weyde kreeg in de eerste helft 2 kansen vanop afstand. De eerste belandde tegen de vingertopper van Mitch en de paal. De tweede poging werd in 2 tijden gepakt.

Na een fout op Joni, met bijhorende schwalbe, zette Nick voor vanop rechts. Roels kreeg de bal mooi voor de voet en zette met een harde volley de netten bol: 0-1. Niet veel later kreeg hij een kans op 0-2, maar schoot die over. Uitstel van executie, want daarna verschalkte hij de keeper met een mooie stifter vanuit een scherpe hoek. De rust in met een verdiende voorsprong.

Na de rust hield onze defensie VDB-Kurt-Tom-Mario verder stand, waardoor we vooraan meer druk konden zetten. Er waren vlotte omschakelingen van een 4-4-2 naar een 4-2-4 en zelfs een 5-0-5. Die tactiek bracht op, want bij een laag voorzetschot van de Roels was het moment van Lukas gekomen. Hij toverde een prachtige trap achter zijn steunbeen uit zijn Pantofola d'Oro's en zorgde nu al voor dé grote kanshebber voor goal van't jaar! Na twee seconden van totale euforie herstelde Lukske zijn cool door rustig terug te joggen, weliswaar met den Ilja in zijne nek. Volgende keer dat ge scoort (die komt er ongetwijfeld!) mag er wat meer gewapperd of geflikflakt worden!

Ilja liet zich ook opmerken tijdens deze match. Eerst etaleerde hij zijn gepatenteerde over-den-bal-trap-beweging, waarna hij zich omdraaide en gelijk door de buis werd gespeeld. Wat later sneed hij op z'n Peter Van Vossens naar binnen, kreeg de bal en probeerde die langs de thuisdoelman te krullen. Helaas werd zijn schot gepakt. We hadden graag zijn legendarische radslag nog eens gezien!

We kregen nog een doelpunt tegen: Goalgetter Luk maakte handspel in onze 16 meter. De pinanti werd laag door't midden binnengetrapt. We waren niet onder de indruk van van deze tegengoal en bleven kansen opstapelen. Roels knalde nog eens van op afstand. Zijn schot werd gepareerd en Joni wachtte veel te lang om de rebound vanop 2 meter binnen te duwen. Daarna bleef een kopbal van de Neurck in het slijk steken. Jammer, want ook hij verdiende eigenlijk een goaltje. Roels wist er wel nog eentje in te prikken. Hij werd diepgestuurd, stond weliswaar minstens 4 meter offside, maar ging gezwind door en werkte beheerst af. We missen onze competitiestart dus niet en pakken gelijk de 3 punten.

Den derden helft duurde weer ongelooflijk lang omdat we al om 13u speelden. Volgende week om 12u30, dat komt dus weer volledig goed! Jammer dat Ilja er waarschijnlijk niet bij zal zijn. Hij zal moeten recupereren van een welverdiend perreke van den Andy, als die vorig verslag heeft gelezen.

Samberto # 11

Réunion Merxem – AC De Heide 1-4 (pen. 3-5)

 Twee weken na dato een verslag schrijven is uiteraard een onbegonnen zaak. Een combinatie van alzheimer op veel te jonge leeftijd en vooral alcohol in ongezond grote mate maakt immers dat ik me amper nog iets kan herinneren. Maar ja, ik had maar sneller moeten beginnen schrijven zeker? Hier wat ik nog wél weet, aangevuld met een beetje fictie:

 We speelden onze tweede bekermatch op de voetbalvelden naast Kwik, tegen een derdeklasser. We zakten toch met enige schrik af naar deze locatie, vermits hier in het verleden al wel eens een scheidsrechter onverbiddelijk in het ziekenhuis werd geslagen. Zou ook Réunion een agressief ploegje zijn dat het zo op zijn heupen kon krijgen van onze schwalbeking (Joni) en dito prins (Kurt), dat ze plotseling een baseballknuppel uit hun hoge hoed konden toveren en lukraak de Kurt zijn brilleke in gruzelementen zouden meppen? Deze angst was ongegrond. Toen we de tegenpartij uit de kleedkamer zagen komen waren er immers minstens 4 spelers die een hoger Steve Urkel-gehalte dan ons aller Koertoise. Al snel zagen we dat we hier enkel van onszelf konden verliezen.

Mitch weigert in de aanloop van het EK-korfbal - waar heel wat AC’ers voor hem zullen komen supporteren – nog in de spits te spelen en werd bijgevolg keeper. Onze twee centrale verdedigers startten voor de match dan maar een lobby om eens in de spits te mogen spelen naast gouwe ouwe Roels. Samberto en Wes mochten het elk een helft proberen en konden niet echt overtuigen. Na een snelle 0-1 voorsprong (Nick op aangeven van Samberto) maakte Merxem al snel gelijk. Hoewel iedereen het er over eens was dat die 1-1 een blunder was van een aarzelend uitkomende Mitch, blijft diezelfde toch beweren dat de Neurk in de fout ging door voor de 24^ste keer onder een lange bal te springen. Nog voor de rust kon Nick via een strafschop zijn tweede binnenprikken, prima uitgelokt door onze schwalbeprins. Ook Joni maakte nog een doelpunt met zijn gouden linker. Ruststand 1-3.

 De tweede helft kwam Wes in de spits en ging Samberto op zijn vertrouwde positie achterin spelen. Van die tweede helft dienen we niet echt veel meer te onthouden. Enkel dat Kurt zich met enkele knappe afstandsschoten onderscheidde. Op één van die verre knallen was Joni goed gevolgd om de 1-4 binnen te tikken. Niet vernoemd in dit verslag, maar speelden op zijn Timmy Simons gewijs een héél nuttige maar onzichtbare wedstrijd: Mario, Andy en mezelf. Al onze strafschoppen gingen tot slot binnen en die van Merxem niet.

 Nog even dit: in het vorige verslag schreef mislukte spits Samberto dat ondergetekende een kandidaat was om de titel buik van ’t jaar over te nemen van Vinne. Vooreerst is dat al een volledig absurde stelling, zeker als je Vinne het laatste half jaar eens van dichtbij hebt bekeken. Ten tweede is er nu al bekend dat er dit jaar slechts één kandidaat is om het Vinne moeilijk te maken, tenzij hij een keer of zes langs Jef Hoeybergs passeert de komende maanden. Andy!

 Bedankt ook aan de talrijk opgekomen fans en wags. We zijn nu eenmaal publieksspelers!

IL 

AC De Heide - Dansing Chocola: 0-0 (pen.4-2)

Ploeg: Mitch, Andy, Ilja, Sam, Wes, Mario, Benny, Joni, Nick, Steve VDB en Stef

Wissels: '36: Kurt (juist aangekomen) ipv Wes (die dringend door moest)

Den opener van't seizoen kwam voor velen een weekske te vroeg. Den helft van onze ploeg kon er niet bijzijn, den helft van diegenen die er wel waren had een zware kick-off party in de benen en het hoofd. Op voorhand werd er hevig gediscussieerd over de felbegeerde plaats op de bank. Gelukkig was dat probleem snel opgelost toen bleek dat we toch maar met elf waren. Andy, die op't randje van kotsen stond in ondergetekende zijn auto (dank voor het niet-spauwen) en brilloze Ilja werden zo toch gedwongen hun kilometers te maken. Mitchke, die naar goede gewoonte niet klaarstond toen we hem oppikten, had het beter geregeld: hij smitchte (lees: switchte) van plaats met den Bonnie, waardoor hij rustig in de goal kon gaan staan. Terwijl de Chocoladen Dansers uitpakten met een waanzinnige opwarming kwamen wij aangestrompeld aan de kantine om nog eerst ne cola en een broodje frikandel achter de kiezen te steken.

In de kleedkamer werd al duidelijk dat sommigen nu al fel gaan voor een oscar: den Benny etaleerde zijn boerentoren en ook bij den IL zijn de eerste pilsen van't korfbalseizoen al duidelijk merkbaar, dus Mr. Diksten Buik van't Jaar Vinne, ge zijt gewaarschuwd!

De match dan: Dansing Chocola kon ons de eerste 5 minuten nog serieus onder druk zetten, omdat we nog onder den indruk waren van hun opwarming. Daarna werd het evenwicht hersteld. Er kwamen wel een paar kansen aan beide kanten, maar gescoord werd er niet. De grootste kans was er een voor de bezoekers toen het hart van de defensie, Wes-Sam, een dubbele tekorte terugspeelbal gaf. Door het waanzinnig strossende veld en een niet-uitkomende Mitch kon hun spits alleen op doel afgaan. Onze goalie kwam echter nog goed tussenbeide. Aan de andere kant kreeg Stef een goeie mogelijkheid tot scoren. Hij werd diepgestuurd, kon de keeper uitkappen, maar moest dan helaas te ver uitwijken om nog te scoren. Nog 1 ding onthouden we van onze eerste helft: de prachtige overstap van Ilja! Bijna niet te zien dat hij volledig naast den bal trapte! Steve probeerde dat technisch hoogstandje in den 2den helft een paar keer na te doen trouwens. Diezelfde Steve was op weg naar het hoogtepunt uit zijn AC-carriëre, toen hij ineens met de bal aan de voet in de baklijn terecht kwam. Iedereen keek vol verwachting en vooral ongeloof toe naar wat ging gebeuren, maar helaas miste Steve de kans op de 1-0. Niet veel daarna kwamen we weer bijna tot scoren. Een veel te hoge voorzet van Nick daalde net achter de keeper maar belandde tegen de paal, Joni was te verbijsterd om het leer binnen te tikken. Het bleef helaas voor ons 0-0. Weinig spektakel dus, al bracht 1 man toch wat animo in de match: de referee trok de aandacht naar zich toe door 5x een gele kaart te trekken, en dit in een wedstrijd waar er weinig tot geen conflicten waren. Bij ons waren het Joni en Nick die het gele karton onder de neus kregen.

De wedstrijd werd nog afgesloten met de verplichte penaltyreeks. Dansing Chocola trapte 2 pinanties Boussoufagewijs hoog over, 1 stip werd gepakt door Mitchke. De eerste elfmeter voor AC werd proper in het hoekje getrapt door den Bonnie. Tijdens de match had hij nog 57 krampen gehad en kon hij nauwelijks nog lopen, maar vol overtuiging ging hij naar de stip en faalde niet. Nick en Joni prikten ook binnen. Man van de match Steve schoot helaas net naast. Onze keep zette de laatste penalty om, zij het wel met de slechts getrapte stip ooit, met uitzondering van die van de Kurt jaren geleden tegen de Lunatics!

Het eerste puntje in de poule van den beker is binnen, maar ook Anouk haalde al een punt voorsprong op haar concurrentie voor de oscar Supporter van't Jaar. Den enige concurrent is voorlopig onze sponsor. We hopen toch op dat beetje meer volk volgende thuismatch... Tot dan!

Samberto # 11