Het orgel is afkomstig uit de voormalige 17de - eeuwse St.Willibrorduskerk te Antwerpen.
Deze kerk werd rond 1890 afgebroken en vervangen door een nieuwe neo-gotische kerk. Het oude mechanische orgel vervaardigd door François-Bernard Loret heeft tot 1908 vermoedelijk nog dienst gedaan in dit nieuw gebouw. Vervolgens werd het orgel verkocht aan de Sint-Norbertuskerk, het had toen een klavier en een zelfstandig pedaal.
In 1924 transformeerde Jos Stevens uit Duffel het gehele orgel, gebruik makend van het oude Loret-pijpwerk van 1848. Tevens werd het orgel met nieuw pijpwerk uitgebreid. Het resultaat werd een orgel met twee klavieren en zelfstandig pedaal. Het instrument kreeg een pneumatische tractuur en een orgelkast met geschilderd prospect gemaakt uit delen van een oudere orgelkast. Deze manier van orgels bouwen werd in die tijd meermaals toegepast maar is intussen uit de mode.
Het Loret / Stevens-orgel is gebouwd volgens de Frans symfonische orgelbouwstijl. Het is met zijn 1113 pijpen weliswaar een bescheiden instrument in zijn stijl, doch daarom niet minder interessant. Deze stijl is overgewaaid via de Franse orgelbouwer Aristide CavailleColl (1811-1892). In tegenstelling tot de barokke orgels waarbij helderheid en het duidelijk overbrengen van de polyfonie de hoofdzaak vormen, wordt in de Franse romantiek de nadruk gelegd op het orgel als symfonisch instrument. Men gaat namelijk de orgels o.a. voorzien van de nodige strijkregisters, tongwerken en een zwelkast, waardoor de organist het instrument dynamischer (crescendo, decrescendo) kan bedienen.
In 1994 werd het orgel voorzien van nieuwe klavieren met een mechanische veerspanning en een electro-pneumatische traktuur. In 1998 werd dan begonnen met de restauratie en herintonatie van het integrale pijpwerk, dat in 1999 voltooid werd. Al deze werken werden toevertrouwd aan orgelbouwer Leopold Lombaerts uit Meerbeke (Ninove).
Dit jaar werd de laatste fase afgewerkt, namelijk de bouw van een nieuwe en reële eiken orgelkast met frontpijpen in stijl met de bouwperiode van het orgel en de kerk.
Er zijn in Vlaanderen nog maar weinig instrumenten van F.B. Loret overgebleven, gelukkig werd in dit orgel het pijpwerk van Loret behouden en volledig geintegreerd met het nieuwer pijpwerk zonder de eenheid en het karakter van het orgel te schaden. Door de aanwezigheid van een grote hoeveelheid oud pijpwerk van François-Bernard Loret kunnen we het orgel dan ook aan hem toeschrijven.
François-Bernard Loret werd in 1808 te Dendermonde geboren. Hij leerde al op jeugdige leeftijd het orgelmakersvak van zijn vader. Hij vestigde zich als zelfstandig orgelmaker in St.Niklaas en verhuisde in 1846 naar Mechelen. Loret genoot spoedig in binnen- en buitenland een groot aanzien omwille van zijn talrijke uitvindingen inzake orgelbouw en ontving hiervoor ook de nodige onderscheidingen. Na 1838 wist Loret tot de Nederlandse markt door te dringen, vooral in katholieke kringen. Hij leverde dan ook een vijftigtal instrumenten af, zoals in Tilburg, Breda, Rotterdam, s'Gravenhage, Utrecht, Leiden, Katwijk,... François-Bernard Loret bouwde in zijn leven meer dan 300 orgels, waaronder een in de kathedraal van Arequipa te Peru (1852). Deze laatste opdracht maakte hem tot een befaamd orgelbouwer.

Home ->