This page in English

Luitenant Paul Hönle

 

1./JG 3 "Udet"

• Piloot : Leutnant Paul Hönle

• Neergestort te Gottem (Deinze), piloot KIA

Op 24 januari 1944 vond een grootscheepse Amerikaanse raid plaats op Frankfurt. De Luftwaffe werd de lucht ingestuurd om de bommenwerpers te onderscheppen. Hierbij waren vooral de Jagdgeschwadern 1 en 26 boven België actief. De vorige berging vonden we immers de resten van een P-38 Lightning die dezelfde dag boven Stekene door Gerd Wiegand neergehaald werd. Het wrak van deze machine werd op 26 oktober 2004 geborgen. De piloot kon zich redden met zijn valscherm.
Meer ten zuiden waren de rollen echter omgekeerd. Eveneens die 24ste januari werd het Jagdgeschwader 3 "Udet" vanuit Duitsland ingezet. toestellen van de 1. Staffel, opererend van de basis Mönchen-Gladbach, vlogen tot voorbij Gent. Daar kwam het tot een treffen met Thunderbolts van het 361 Fighter Squadron (356 Fighter Group). De Lieutenants Milton F. Erickson en Raymond H. Gansberg haalden naar eigen zeggen tussen Brugge en Gent om 11.30 GMT een Focke Wulf naar omlaag. Het was een overwinning die ze moesten delen en ze kregen dus elk een "halve" overwinning toegewezen.
Eén van de overwinnaars van dit luchtgevecht, Raymond H. Gansberg, sneuvelde op 5 december als Captain.

Vandaag zijn we zeker dat het hier niet om een Focke Wulf gaat maar wel om de Messerschmitt Bf 109 G-6 "Weisse 10" (Werknr. 160683) van de 1./JG 3. De Duitse verlieslijst van het JG 3 geeft immers aan dat deze machine neerging "bei Gent". Volgens het Duitse Kriegstagebuch stortte die dag om 11.50 Duitse tijd bij Gottem (Deinze) een Duits jachttoestel neer. Aangezien dit het enige toestel was dat die dag in die sector verloren ging en waarvan de piloot om het leven kwam, konden we hier met grote zekerheid stellen dat het hier om de "Weisse 10" ging.
Deze Messerschmitt werd bestuurd door Leutnant Paul Hönle, geboren te Harting bij Regensburg op 30 maart 1922.

Simulatie door Daniël Brackx

De crashplaats situeert zich in een drassige weide bij de Mandelbeek, net achter de boerderij van de familie Dupont. Door de staat van de ondergrond kwam van de berging weinig terecht in 1944. De site werd gedurende korte tijd dag en nacht bewaakt door de Duitsers. Lea Dupont was toen 19 jaar oud en herinnerde zich in 2004 dat er een meewarige oudere man uit Opper Silezië bij was -voor hem had de oorlog lang genoeg geduurd. de Duitse wacht werd afgelost door een Vlaamse eenheid.
Van de piloot zou slechts een gedeelte van de hoofdhuid teruggevonden worden. De bezetter heeft nog gepooged de resten te bergen, maar slaagde daar niet in. De schamele resten van Lt. Hönle werden in een graf gelegd op de Westerbegraafplaats te Gent-Mariakerke. Veel meer dan een symbolisch karakter had dit niet, want na het beëindigen van de vijandelijkheden werd zijn graf weer geopend, met de bedoeling de stoffelijke resten bij te zetten in Lommel. Er werd evenwel niets meer gevonden. Vanaf die dag was Lt. Hönle "vermist".
Via een tussenpersoon in Duitsland werd contact gelegd met de familie van Paul Hönle. Zijn broer leeft nog en bevestigde dat Paul nog steeds vermist is. Het is de uitdrukkelijke wens van de familie dat zijn lichaam een terecht graf krijgt.
Na jarenlang intens onderzoek en besprekingen met de betrokken partijen kwam het tot een overeenkomst in september 2004. Op zondag 17 oktober werden de resten van Lt. Paul Hönle geborgen, samen met een aantal onderdelen van het vliegtuig. De berging werd bijgewoond door de Deutsche Volksbund für Kriegsgräberfursorge, vertegenwoordigd door de H. Horst Höwe en Mevr. Lucia Christiaen, het Ministerie van Landsverdediging, vertegenwoordigd door Kapitein-Commandant Rob Troubleyn en Adjudant-Chef Etienne Knaepen, de netwerk managers van Fluxys en Electrabel en uiteraard de familie Dupont.
Na het afhandelen van alle administratieve formaliteiten werd Paul Hönle met militaire eer begraven op het Oorlogskerkhof te Lommel.