Eurovisiesongfestival

1967 (Oh Oh) Ik heb zorgen.

Overtuigend nummer dat ook een dikke hit in Vlaanderen en een klassieker in Louis' repertoire werd. ! Klik op de foto om het bestand te downloaden (2 Mb)

1969 "Jennifer Jennings"

Tot ieders verbazing sloegen Paul Quintens, Phil Van Cauwenbergh en natuurlijk Louis zelf erin om voor een tweede maal een liedje geselecteerd te krijgen voor het songfestival. "Jennifer Jennings" is waarschijnlijk het meest Poppy nummer uit z'n repertoire. Het nummer werd in maar liefst zes verschillende talen en landen uitgebracht maar tevergeefs : Louis eindigde opnieuw zevende.

 Louis Neefs was een groot liefhebber van liedjeswedstrijden. Tijdens zijn carrière nam hij aan talloze wedstrijden deel, zowel nationale als internationale. Toen hij nog onbekend was nam hij deel aan talentenjachten en het was mede daardoor dat hem een platencontract aangeboden werd. Al in 1959 nam hij deel aan de Knokke Cup. Zijn eerste overwinning op een liedjeswedstrijd was in 1965 toen hij met het intussen legendarisch geworden "Wat een leven" de eerste plaats behaalde op het Vlaams Schlagerfestival. Het hoogtepunt van zijn succes op meer bepaald internationale liedjeswedstrijden was aan het eind van de jaren '60 : hij nam als enigste vlaming twee keer deel aan het Eurovisiesongfestival (in '67 met "Ik heb zorgen" en in '69 met "Jennifer Jennings"). Hij eindigde ook 2 keer als zevende, de hoogste plaats ooit bereikt door een vlaamstalig artiest.Voor de volledigheid dient hier wel aan toegevoegd te worden dat er in de jaren '60 minder landen deelnamen aan Het Songfestival dan dat dat nu het geval is. Veel minder bekend, vooral bij het jongere publiek, is dat hij in 1968 in Athene ook deelnam aan een internationale liedjeswedstrijd. Hier behaalde hij een glansrijke overwinning met het liedje "Iris". In 1970 kaapte hij ook de hoofdprijs weg met "De Duivels van Loudun" op het liedjesfestival "Costa del Sol" in Almeria. Hij nam ook deel aan wedstrijden tot in Zuid-Amerika en Joegoslavië toe. Eigenlijk was Louis Neefs al een cultureel ambassadeur voor Vlaanderen toen die term (én de subsidies) nog moesten uitgevonden worden. Het feit dat hij later in de jaren '70 openlijk zijn kritiek uitte op de oppervlakkigheid van het vlaamse lied en meer bepaald de stiefmoederlijke behandeling die Vlaamse artiesten door televisie, platenmaatschappijen, enz. moesten ondergaan vindt ook hier zijn oorsprong. Als één van de weinigen kon hij de Vlaamse muziekbusiness vergelijken met die van het buitenland omdat hij daar veel meer vertoefde als andere artiesten. Het is ook op deze internationale festivals dat Louis uitgroeide van Vlaamse zanger tot internationaal artiest. Hij bleef tijdens z'n carrière mikken op de buitenlandse markt, spijtig genoeg met weinig succes. Voor het aloude ingebakken vlaamse minderwaardigheidsgevoel liep Louis met z'n internationale ambities een beetje naast z'n schoenen en door z'n koppige houding en openlijke kritiek blies hij hier meer bruggen op dan dat hij er nieuwe bouwde. Het is dus eigenlijk niet zo verwonderlijk dat hij in de late jaren '70 meer aan de bak en op TV en Radio kwam in Nederland dan in België. Zijn temperament en karakter sloten gewoon beter aan bij de Nederlandse cultuur dan bij de Vlaamse. En zowel in de platenindustrie als op TV en Radio ging het er bij onze noorderburen al veel professioneler aan toe dan bij ons en daar was Louis héél gevoelig voor.