Volgende teksten kunt U hier raadplegen:
Albe : hoe werken we samen met de institutionele psychiatrie. ( tekst studiedag april 2005 )
Scheiding en het ontstaan van ruimte tussen mensen:
Seminarie M. Ledoux 19 oktober 2004: vanaf de geboorte -> “terugvinden” van het object
Seminarie M. Ledoux 9 november 2004: scheiding moeder - kind
Seminarie M. Ledoux 30 november 2004 : de hypothese van de potentiële ruimte tussen moeder en kind
Seminarie M. Ledoux 21 december 2004 : in voorbereiding
Over Institutionele
Psychotherapie:
Over Francoise Dolto :
REEKS I:
- DOLTO en LACAN; DE DOOD VERBONDEN MET LICHAAM EN TAAL.
- DOLTO en LACAN: HET SPIEGELSTADIUM EN DE CASTRATIE
- DOLTO EN DE TECHNIEK VAN DE THERAPIE.
- DOLTO L'IMAGE DU CORPS
REEKS II:
Institutie en politiek:
Losse seminarieteksten:
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Seminarie van Mark Ledoux 21 december 1999 in het Ark-gebouw.
Waarom legt men zo de nadruk op het religieus gebod: "Bemin uw naaste
als uzelf" als teken van vooruitgang van de beschaving?
Terug naar boven.
Seminarie van 6 oktober 92.Institutionele psychotherapie is een specifieke
institutionele manier van werken zoals die ontwikkeld werd na 1945 in enkele
(overwegend Franse) instellingen en beschreven door mensen als Tosquelles,
Oury en Mannoni.
Terug naar boven.
ROND
ATELIER-WERKING
Seminarie van 3 november 1992.Het grondprincipe van de institutionele psychotherapie
is depermanente waakzaamheid voor de eigenheid van elke bewoner.Door de
begeleiding te enten op ieders stijl en bestaanswijze.Door een bewoner niet
te herleiden tot een deel van een massa,een geheel waarin hij "moet"
passen.
Terug naar boven.
Francoise
DOLTO
Door Mark Ledoux 15 oktober 2002.Het is de bedoeling om, doorheen
de praktijk van Dolto, het meest on-zegbaar geraakte (gekwetst-vernietigd-verbrokkeld-gedissocieerd)
te raken, te re-konstrueren.Vanuit de onverbrekelijke band lichaam-taal-onbewuste
gaat ze op zoek naar een teken in het lichaam als taal van het onbewuste.Voor
en doorheen de expressieve woorden bestaat er de taal van de lichaamsbeelden,
ingeschreven in de fantasmen en verbonden met het fundamenteel narcisme,
met het verlangen en met de behoeften.
Terug naar boven.
DOLTO
EN DE TECHNIEK VAN DE THERAPIE.
Seminarie
van 19 oktober1993.
Terug naar boven.
Dolto's
werk met kinderen
was gebaseerd op "l'image du corps"; het lichaamsbeeld van het
kind en heel belangrijk hierbij is de TAAL die het kind doorheen zijn lichaamsbeeld
gebruikt. Het WERK begint daar waar het kind spreekt: "Parler son mal"
d.w.z. zijn lijden, pijn spreken.
Terug naar boven.
DOLTO en LACAN: HET SPIEGELSTADIUM EN DE CASTRATIE.
Seminarie
van 5 oktober 1993.In het vorige seminarie hebben we de openingen van het
gezicht elk apart besproken. Hoe kan er beweging ontstaan tussen
de verschillende openingen ? Hoe zullen ze verbinding met elkaar maken en
tegelijkertijd hun specifieke funktie behouden ? Uit de ontmoeting van Lacan
(logisch-theoretische benadering) en Dolto (practische-klinische ervaring)
ontstaat een antwoord.
Terug naar boven.
HET KOLLEKTIEF EN HET IMAGINAIRE.
Seminarie
van Mark Ledoux 12 december 2000. II. Relatie Ik-Andere.Naast het proces
van identificatie met het beeld (dat we zien in de spiegel, dat we van onszelf
hebben) en waarin we ons vervreemden (ik heb een spiegel nodig om mezelf
te kennen; me connaissance is een m‚connaisance) is er ook
een identificatie met de andere (ik zou willen worden als...)
Terug naar boven.
DOLTO en LACAN; DE DOOD VERBONDEN MET LICHAAM EN TAAL.
Seminarie
van 21 september 1993. In het vorige seminarie werd een beeld geschetst
van de figuur van Francoise Dolto,
nl. haar persoonlijk leven, haar drijfveren, de achtergronden en haar levenslange
samenwerking met Lacan. Het thema "Lichaam en Taal" is verbonden
met het thema "De Dood". De dood staat centraal in haar werk.
Terug naar boven.
BIOGRAFIE:
Terug naar boven.
“Lichaamsbeeld
en Lichaamsschema in het werk van Francoise Dolto “
Door Mark Ledoux; 5 november 2002. Smart maakt deel uit van het lichaamsbeeld
als gevoelige plaats waar het subject zijn eigen “Ik” kan vasthouden.
Het lichaam is tezelfdertijd een onbewust deel van het moi en de plaats
van waaruit het subject “moi” kan zeggen.“Moi, j’ai mal en…”
is niet hetzelfde als “ça souffre dans mon corps”of
bij een agressieve opwelling : « c’est plus fort que moi de faire
ceci, de faire cela… » maar nooit « c’est plus fort que moi d’avoir
mal » men zegt : « j’ai mal là ». Je
als ik dat pijn heeft aan zijn moi.
Terug naar boven.
Het
vergetene en de vervreemding.
Op de studiedag van de groep I.P. hebben we de , tragisch evident geworden,
gevolgen van de verwijdering en beheersing van het vreemde in zijn maatschappelijke
slogans en procedures aangegeven. Vandaag zullen we kort de kern pogen te
benaderen van de oorsprong van de verwijdering van het vreemde en het proces
(de carrière) van de uitzonderlijke uitgeslotenen volgen in het geheel van
vervreemdingsstructuren. Vergeten moeten wij het vergetene terug aan het
licht brengen om “geobjectiveerde” structuren “open” te maken in een netwerk
van instituties die dit vergetene in een andere verhouding tot de maatschappelijke
realiteit inschrijven. Men is vergeten dat ten eerste “onbehagen” oorspronkelijke
schade aktualiseert en dat ten tweede de vraag naar niet in te vullen schadeloossteling
mij uitzonderlijk maakt en uitsluit, met als gevolgen ten derde schaamte
en haat en ten slotte wat gaat ge doen met wat men u aangedaan heeft?
Autodidact en
institutionele arbeider i.p.v. gedisciplineerd, geregelementeerd te ondergaan.
Terug naar boven.
OVER
LIJDEN
Seminarie van 31 november 1992. De 'gidsen' die we in de institutionele
psychotherapie gebruiken om over lijden te spreken zijn Szondi, Freud en
Lacan. Ook Von Weisz„ecker, een geneesheer, die als internist in zijn praktijk
somatische klachten behandelde en deze een plaats gaf in de levensgeschiedenis
van de patient. Hij probeerde steeds om een handel, een omgang, een uitwisseling
van woorden te hebben waarin aandacht werd gegeven aan bepaalde konfliktuele
momenten in iemands bestaan. Deze koppeling tussen de konflikten en de geschiedenis
van een persoon laat ons toe om die geheime zone van het leven te ontdekken
die wij het lijden noemen.
Terug naar boven.
OVER KOMEN EN GAAN, AAN EN AFWEZIG ZIJN.
Seminarie van 12 januari 1993. We vinden bij vele mentaal gehandikapten
een diep lijden in de vektor van het kontakt. Ze blokkeren op d+, het "er"
zijn, vastgeplakt aan een plaats. Als dit massaal aanklampen in beweging
komt verschijnt m+,"ik ga weg", ongedifferentieerd, zonder te
weten waar naartoe. Hoe kunnen we dit begrijpen?
Terug naar boven.
SEMINARIE:
“INSTITUTIE EN POLITIEK”
Mark Ledoux; 2 okt.2001 INSTITUTIE is “iets instellen” om een historische,
culturele dimensie in de sociale realiteit samen te brengen. THERAPEUTISCHE
INSTITUTIE pakt/grijpt het individu vanaf het moment dat hij er in binnentreedt
en er in functioneert (goed of slecht).Aan welke psychische en sociale situatie
beantwoordt een therapeutische institutie?
Terug naar boven.
Historisch: vooral in Frankrijk; geraakt door de negatieve, destructieve invloeden van de institutie, die alleen de sociologische en juridische materialiteit van de Staat invulde brak men die onafscheidelijke band los en in die gaping stelde men nieuwe instituties in:
1.
opengooien van gesloten afdelingen;
2.
opheffen van “klassering geesteszieken”;
3.
gemeenschappelijke ruimten
en activiteiten;
4.
activiteiten niet meer ergo-therapeutisch,
geen splitsing goede/slechte arbeiders;
5.
opleidingen voor het personeel,
parallel aan
de activiteiten, in “les associations culturelles”.
In het geheel van al die elementen gaan werken noemt men een “analyse
institutionelle”
Terug naar boven.
In
de wereld van de overdracht tussen patient en zijn omgeving (therapeutische
interakties, constellaties, instituties)Drie
niveaus van interacties:
1.
Affektieve interacties: wat ik ervaar als therapeut:
bewuste en onbewuste reacties van de therapeut op de patient.
2.
Gedrags interacties: wat ik zie in het lichaam als drager
van tekens bij het subject zelf en wat het teweegbrengt.
3.
Fantasmatische interacties: wat ik doe verhalen: alles
wat betrekking heeft op de geschiedenis van de partners.
Terug naar boven.
ROND MAALTIJDEN Seminarie van 20 oktober 1992.
Aanleiding:
eet-situatie
Terug
naar boven.
De
logica van kwaliteitszorg
Vervreemding in de dagelijkse praktijk van de psychiatrie. Mark Ledoux
Terug
naar boven.