Als Willem
van Oranje zijn dochter
de naam BELGICA geeft dan wees niets er op dat er ooit een
klein stukje van de Nederlanden Belgique zou heten.
Integendeel, de hoop
dat de Lage Landen, eens van de Spaanse vorsten bevrijd, onder de naam
BELGICA zouden bekend staan was toen een werkelijke mogelijkheid..
*
|
Na de
opgedrongen scheiding tussen Noord en Zuid begon in het
Noorden de
Gouden Eeuw en in het Zuiden stichtte P.P.Rubens de
Vlaamse
schilderschool.
 
(nova Belgica)
Inmiddels
stuurden
de Hollandse bewindslieden een koopvaardij vloot over de gehele wereld.
Ook in de nieuwe
wereld gingen zij aan land in het gebied dat wij nu New York noemen.
Dit nieuw Nederlands
gebied werd in kaart gebracht door Joan BLAEU, in zijn atlas getiteld:
Nova Belgica et
Anglia Nova.
Uitgeven te Amsterdam, in het jaar 1642. Schaal in Duitse mijlen,
30 x 50,6 cm.
Deze met het
Noorden rechts georiënteerde kaart van Joan Blaeu geeft het door
de Hollanders gekoloniseerde deel van Noord-Amerika weer. De
titel staat in een door twee Indianen omlijste cartouche. De kaart
geeft vooral details van de
kusten, van
Nieuw-Frankrijk, Novae Franciae Pars, over Nieu Engeland, Nova Anglia
of Almouchicosen en
Nieu
Nederlandt of Novum Belgium, tot de Chesapeake-baai, Virginiae
Pars. In het Noorden, rechts dus, wordt de kaart begrensd door de loop
van de Sint-Laurens; zijn bovenloop wordt Magnus fluvius Novi
Belgij of De groote Rivier van Nieu Nederlandt genoemd
en vertoont enkele verbredingen - een vage aanduiding van de Grote
Meren ? - en de aanduiding De groote afval, waarschijnlijk de
Niagara watervallen wier bestaan bekend was.
*
Deze kaart
verscheen in 1635, in het tweede deel van de Duitse, Nederlandse,
Franse en Latijnse uitgaven van het Theatrum Orbis Terrarum of Novus
Atlas. Zij had een grote invloed op talrijke Europese cartografen van
de 17e eeuw.
*
En nu in 1830 komen de nieuwe Belgen, denken zij, want zij
kennen niets van de geschiedenis van hun eigen land.
Kan ook niet want de meeste bazen in het nieuwe België
zijn Fransen, half-Fransen of in Frankrijk geboren.
Trouwens is het historisch geheugen van de
bevolking volledig uitgewist door twintig jaar Franse bezetting en
conditionering.
*
Na 1830 gebruiken
wij Belgium; Belgica in engere zin om de nieuwe staat België
en zijn bewoners aan te duiden. Nieuwe woorden zijn dan Belg, in het
Frans Belge, ook als bijvoeglijk naamwoord zoals vroeger Belgique dat
nu de naam van de staat wordt.
Zo wordt Belgica
een aardrijkskundig begrip dat alhoewel het afkomstig is van het Begrip
Nederlands verondersteld wordt rechtstreeks overgeleverd geworden te
zijn vanuit het Romeinse gebied Belgica. Dat kan natuurlijk niet
kloppen want het huidige België is slechts een lapje gerukt uit
het uitgestrekt gebied dat van de Noordzee tot aan de Alpen reikte. Het
vroeger Gallia Belgica. Het verband daarvan met het huidige
België is logischerwijs onaanvaardbaar.
*
Onder de Oostenrijkse Habsburgers, opvolgers van de Spaanse
Habsburgers, die de verdere
geschiedkundige evolutie niet konden voorzien, was de benaming Belgica,
Belgique helemaal géén staatskundig begrip geweest.
De Oostenrijkers waren geen bezetters of verdrukkers, zij
waren gewoon de erfelijke vorsten.
In de Oostenrijkse Nederlanden is nog in 1783 een
spraakkunst verschenen getiteld:'
Idea Lingua Belgica' van Everardus
van Briel. Het woord `Nederlands' weergegeven in het Latijn
zoals zijn voorgangers gedaan hadden in de Bourgondische Nederlanden.
Een vertaalformule zonder politieke rol maar van culturele
betekenis.
*
In 1782 publiceerde Jean des Roches zijn Historiae
Belgicae waarvan de Franse vertaling in 1797 de titel droeg van
Histoire Ancienne des Pays-Bas. Dus Belgicae was Nederland.
*
Daar vanuit het Weense Hof de taal van
adel en hogere burgerij het Frans was, werd het begrip
`Nederlands' als Belgica gewoon
overgenomen als `Belgique`.
*
Het gebruik van het woord Belgique om het begrip Nederlands
te vertalen zal voor de Franssprekenden een nieuwe betekenis
krijgen.
Voor hen die Nederlands noch geschiedenis kenden, werd het
een nieuw
Belgisch begrip.
Wij voelen dat al aan in de geschiedenis van de Oostenrijkse
Nederlanden vooraf 1797. De huidige Franstaligen zullen daarin het
woord dikwijls ontmoeten en daaruit verkeerdelijk besluiten dat
de staat Belgique vroeger al in wording was maar dat is niet zo,
natuurlijk!
*
Daarbij vergeet men dat de Oostenrijkse Nederlanden in 1792
overwegend Nederlandstalig waren.
Bovendien was het latere Belgique een stuk groter dan de
kleinere Oostenrijkse Nederlanden. De Oostenrijkers konden zich
militair, ook al riepen zij Pruisen, Engeland, Holland en Hannover te
hulp, zich niet verzetten tegen de expansiedrang van
de Franse koningen zoals Louis XIV!
De Franse legers ondernamen ontelbare (ruim 200) expedities
tot ver in Noord Nederland en wisten telkens brokken
gebied af te scheuren en te annexeren. De Franstalige delen
van de oorspronkelijke Spaanse Nederlanden waren reeds lang voorheen
door de Fransen geannexeerd. Zij zijn, op het ogenblik van de inval van
de Franse Revolutionairen geen deel meer van onze gewesten.
(Ook in 1848 vielen Franse revolutionairen weer België
binnen wat er op wijst dat
het Franse volk ervan overtuigd was
dat La Belgique tot de Franse natie behoorde!)
Gedurende de Franse bezetting werden alle grillige grenzen
van de verschillende gebieden uitgewist en alles onder een totaal
nieuwe indeling in departementen ingedeeld.
*
De
meeste, nu Nieuw Belgische, Franstalige gebieden werden later onder de
Franse bezetting toegevoegd aan de Départements Belgiques en
bleven onder het koninkrijk der Verenigde Nederlanden
aangehecht.
Daarna in 1839 werd door het Belgisch Bewind
een deel van Franssprekend Luxemburg geruild tegen een deel van het
reeds bezette Nederlandssprekend Limburg. Dat versterkte de
Franstalige aanwezigheid in het nieuwe België. Enkele
grenscorrecties leidden tot aanhechting van kleine Franse gebieden,
o.a. Bouillon.
*
|
De
expansiedrang van de Franse revolutionaire sans culottes rolde als een pletwals over de
Nederlanden.
Alle oude grenzen
en tradities (want de Nederlanden waren een aardrijkskundig lappendeken
van republiekjes, hertogdommen, graafschappen tussen de zee en het
Duitse Rijk) werden uitgevaagd. Het hele gebied werd als het ware - 'gereduceerd
- tot een totaal nieuw deel van het Franse Rijk. De bedoeling was alle
oorspronkelijke cultuur te onderdrukken en de Franse cultuur naar
Jakobijns model, zoals het zich in de Franse Revolutie ontwikkelde, op
te leggen.
*
Ook de creatie
van de nieuwe etat Belgique gebeurde in
dit, door de Fransen, geschapen vacuum en men kan gerust stellen dat
de geschiedenis van België slechts aanvangt in 1831 en
het geen echte voorgeschiedenis kent. Er is geen verband met de Kelten,
Romeinen of zelfs de Franken. België was een totaal nieuw
verschijnsel ondanks
Henri Pirenne of
Lode Wils van het Davidsfonds en De Schaepdrijver (van de
Standaard) die
nooit
geschiedenis objectief bedreven hebben. Bijgevallen door Mark
Reynebeau van Knack
Magazine.
Zij
interpreteerden de gehele Nederlandse geschiedenis als oorspronkelijk
Belgisch.
Stel je voor!
Er zijn tegenwoordig Belgische Historici
die beweren dat de gehele Zuid-Nederlandse geschiedenis niet eens tot
de Nederlanden behoort maar door de Hollanders aan hun geschiedenis
toegevoegd werd omdat die cultureel niets anders hadden.
(Een Waalse Historicus schrijft het
volgende:
Il faudra attendre
la chute de l'ancien régime pour voir la totalité de ces
territoires amalgamés dans un ensemble qui dépasserait
largement les limites de la Belgique, et à fortiori de la
Wallonie d'aujourd'hui : la République française puis
l'Empire napoléonien (1794- 1814/15). Les Français
firent table rase de l'ancienne géographie
administrative et de ses dénominations; ils divisèrent
les terres conquises en neuf départements (les
"départements belgiques"), dont quatre -Jemappes, Sambre et
Meuse, Forêts et
Ourthe - et la partie méridionale du département de la
Dyle correspondent pour l'essentiel à l'espace wallon.
Après Waterloo, les territoires "belges" furent
intégrés de
1814-15 à 1830 au royaume des Pays-Bas de Guillaume ler
d'Orange;
les Hollandais aménagèrent légèrement les
limites des départements, à nouveau baptisés
provinces
et dotés de dénominations qui rappelaient les anciennes
principautés : le Hainaut succéda à Jemappes,
Namur
à Sambre et Meuse, Liège à Ourthe, Luxembourg
à
Forêts et Brabant à Dyle. La Belgique indépendante
n'y apportera que des aménagements mineurs.)
De waarheid vertelde J.B.Nothomb. Hij
was op 3 juli 1805 geboren te Metzig (Messancy), in het gedeelte
van het district AARLEN dat later aan Belgisch Luxembourg werd
afgestaan.
Hij was een verfranste Luxemburger.
Het VADERLAND was voor hem de
schepping
van zijn geest, niet van de traditie waarin hij was
opgegroeid.
BELGIË was een oplossing die paste bij zijn
opvoeding, omdat het Frans was van geest en van taal,
zonder Frans te zijn van traditie en nationaliteit.
De taal was voor hem het instrument van de geest,
niets meer: "pour nous, a chaque epoque, le meilleur
instrument
de la pensee est le plus universel" en hij verwijst in
dit verband naar het voorbeeld van Grotius die in de zeventiende
eeuw Latijn schreef.
Het Nederlands was voor Nothomb een dialect,
l'ancienne civilisation flamande
était condamnée,
comme imparfaite, comme avortée" en hij
betreurde het dat zijn (Hollandse) leermeester Kinker niet in het
Frans of Duits geschreven had.
Belgique :n'a pas de
nationalité ancienne a évoquer;
C'EST LA VOLONTE ACTUELLE qui a
fait un peuple particulier et compact des habitants des Pays bas
autrichiens, de la principauté de Liège et d'autre
contrées qui administrativement avaient eu une existence commune
sous la domination francaise ou hollandaise."
En dat is precies wat Lode Wils
verkondigt............ Het enthousiasme van de Belgische revolutie.
A sudden upsurge, as if it were a big bang singularity
without source nor direction beyond any political control.
Zonder waarschuwing op een jaar tijd werden de Nederlanden
plotseling uiteengerukt.
De
Marxisten hebben gelijk wanneer zij de oorzaak
van de eerste ongeregeldheden wijten aan het ongenoegen van de
arbeiders die in de eerste machines een bedreiging zagen van hun
vrijheid. De eerste rellen waren, zoals te Parijs, van sociale aard
maar natuurlijk was de Kroon, de Koning het
symbool van de natie en werd dit symbool aangevallen.
Een Hollander had nog nooit een Brusselaar gezien, een
Limburger wist niet hoe een West Vlaming er uitzag. Mensen verlieten
nooit hun dorp of hun stad en er was hoegenaamd geen Bezettende
macht. Wie kon men dan anders aanvallen dan het symbolisch hoofd?
Er waren geen Hollanders in het Zuiden en geen Belgen of Vlamingen in
het Noorden. Waar was de verdrukking?
Maar onderling hadden de Fransgezinden de staatsgreep te
Parijs zeer goed voorbereid en de uitvoering ervan scheen zo van zelf
bijna automatisch te verlopen dat men op dit punt van een dynamisme kan
spreken.
Deze opstand vertoont iets onwezenlijk, een Volksopstand die
de taal van het gewone volk negeert. Of was er geen volksopstand maar
een staatsgreep die
uiteindelijk bevestigd werd met de aanwezigheid van 90.000
Franse soldaten die het Koning Willem I onmogelijk maakten de
klok terug te draaien.
.
In
feite is 1831 het geboorte jaar van het Belgisch model naar Franse
Jakobijnse traditie: "Een staat, Een volk,
Een Taal!"
Maar men
handelde zo alsof er geen andere taal dan de taal van de minderheid
bestond.
*
Niettegenstaande
men het België van 1831, ook vandaag nog, een D E M O C R A
T I E noemt, werd de
bevolking bij de vorming ervan helemaal niet
geraadpleegd. Men waagde zelfs niet een volksraadpleging te houden
omdat men vreesde dat een meerderheid de scheiding zou afkeuren.
Bovendien werd de persoon die de kroon zou dragen niet uit het volk
gekozen maar werd na beraad
van de Europese mogendheden aangeduid. Ja hij werd zelfs verplicht de
vrouw te huwen die het Franse Koninklijke hof aangeduid had! Die tevens
de mogelijkheid schiep dat Belgische en Franse tronen in een
gemeenschappelijke troonopvolger konden verenigd worden.
*
Er waren minder dan 40.000 cijnskiezers; namelijk, welke een
hoger bedrag van cijns of belastingen betaalde. Dat waren de edelen,
hogere burgerij, kapitaalkrachtigen, landbezitters.
Daarvan maakte maar een gedeelte gebruik van hun
stemrecht.
Stemplicht
bestond toen nog niet, dat werd eerst in 1893 opgelegd.
Zij die het
Koninkrijk der Verenigde Nederlanden wilden voortzetten, de Orangisten,
hadden geen andere democratische keuze dan gewoon van de stemming weg
te blijven.
Er was dus
geen democratische keuze mogelijk
*
Slechts een procent van de bevolking hadden stemrecht en dat
waren nu juist de separatisten'
en nooit mag men beweren dat de Monarchie
DEMOCRATISCH verkozen werd zoals oud-Minister Mark Eyskens nu
propageert.
Bovendien
vreesde men dat de kooplui en begoede burgers in de steden die gekende orangisten
waren zouden stemmen.
Daarom verhoogde men het vereiste cijnsbedrag, dat de
betaler toestond te stemmen
in de steden en verlaagde het
noodzakelijk cijnsbedrag voor stemrecht op het platte land.
Dat bevorderde het stemrecht van de adel en de rijke
grondbezitters.
Het was de nieuwe elite van magistraten, ambtenaren,
officieren, geestelijken en opkopers van het geconfisqueerde kerkgoed
en zo rijk geworden waren. Fransen met middelen op zoek naar een baan
die hier invloed hadden.
*
Franstaligen die onder Napoleon in het land aangesteld
werden en onder Willem I gewoon voortgewerkt hadden, vooral in het
leger en de administratie die nu hun kans kregen om hun invloed
aan te wenden om België bij Frankrijk te voegen.
*
De leden van het voorlopig bewind waren niet allemaal
geboren in het land.
Velen waren geboren in Frankrijk of waren gewoon
Fransen.
Zij en zij alleen beslisten met hun stem over de politiek in
de nieuwe staat.
*
Het gewone volk was weinig ontwikkeld, praktisch
analfabeten, hadden geen kijk op de toestand, waren geïsoleerd op
het platte land, wisten niet eens wat een nationaliteit was
of zelfs de betekenis ervan na Oostenrijkers en Fransen geweest te
zijn.
Het is
onbetwistbaar dat de bedoeling van het nieuwe bewind dat de macht
gegrepen had was, om La Belgique, dat geacht werd onder Napoleon een
onafscheidelijk deel van L' Empire geweest te zijn, weer bij Frankrijk
aan te hechten.
*
De definitieve
grens in het Noorden tussen het Franse
Keizerrijk en Holland was vastgelegd in 1802.

*
In 1802
had Napoleon, na zijn terugkeer uit Egypte in 1801, de vrede van Amiens
gesloten tussen Engeland, Frankrijk en de Bataafse Republiek (die door
de Fransen overheerst werd).
Later lijfde
Napoleon meer noordelijk gebied in.
De grens
tussen Frankrijk en Holland werd vast gesteld als een grens die voor
Frankrijk de scheldermonding omvatte en een
gebied dat zich over Breda langs Maastricht tot aan Venlo uitstrekte.
( Men zal zich
herinneren dat in 1831 de 'Belgen' (geholpen door hun vrienden) reeds
Venlo ingenomen hadden.)
Het is precies deze Frans-Hollandse grens die de `Belgische'
rebellen eiste de grens van België met Holland zou worden.
Daaruit blijkt
dat het de bedoeling was het oude Franse gebied te herstellen.
Engeland
verijdelde die plannen.
Voor
Holland zou het een catastrofe geworden zijn de helft van het huidige
grondgebied aan Frankrijk (België) te verliezen plus de controle
over het Schelde-Maas bekken!!
Dat
was voor de Europese mogendheden ondenkbaar en men zocht een politiek
compromis waarmede men een militair ingrijpen kon vermijden. Het
koninkrijk der Nederlanden was immers gegarandeerd geworden door
Rusland, Pruisen en Engeland. Maar een oorlog kwam ongelegen. Het
Nederlandse Leger dat te Waterloo 30.000 man sterk was, was reeds op
vredesvoet gedemobiliseerd en alle betaalde huursoldaten, vooral
Zwitserse troepen, ontslagen en naar huis gestuurd. Het reguliere
leger bestond voor een deel uit (Belgen) zuid Nederlanders.
Dit gaf de s e p a r a t i s t e n een buitengewone
kans om
te slagen in hun opzet.
.*
(Ook na de
oorlog van 1914/1918 trachtte de onvermoeide belgicisten hun kans te
grijpen. België had immers aan de zijde van de overwinnaars
gestreden terwijl Nederland neutraal toegekeken had. Daarom eisten de
belgicisten Zeeuws Vlaanderen en controle over de Schelde monding
op, ja ook de
typische 'Belgische Stad' stad Maastricht. Deze kwestie verzuurde de
diplomatieke verbindingen tussen Nederland en België die maar in
1937 verbeterde toen Koning Leopold III en Koningin Wilhelmina de
twee naties weer bij elkaar brachten. Maar nog tot op vandaag is er
vanwege de Franstaligen en de Belgicisten een onderduimse fluister
campagne tegen alles wat Nederlands is. Men kan dat gerust merken
wanneer men
zijn oor bij het plebs te luisteren legt.) De eis tot aanhechting
van Hollands gebied werd officieel door de Belgische Regering op
diplomatiek vlak overgemaakt aan de Grote Drie waaronder President
Wilson, in naam van het principe "Zelfbeschikking der Volkeren!".
Ondanks alles wordt het echter grappig
wanneer men ziet hoe
in de Belgische Vaderlandse geschiedenis het Franse woord, dat een
vertaling is van Belgica (Nederlands) wordt vertaald, niet naar zijn
oorspronkelijke betekenis van Nederlands maar ,als Belgisch
of Belg, denominaties die pas na 1830 in deze beperkende zin in voege
kwamen.
De Vlamingen die steeds tot de lage landen Belgica behoorden
krijgen hier
hun eigen geschiedenis hertaald en vervalste terug
aangeleerd door de Franstalige Belgen! Want er is geen historische
twijfel dat het begrip België van Laatmiddeleeuwse Nederlandse
oorsprong is.
Bovendien wordt het kleine stukje Europa door de Belgicisten
behandeld als een autonome belangrijke entiteit, wat het ongetwijfeld
nooit geweest is. Men distilleert hieruit
een Belgisch Nationalisme van bedenkelijke kwaliteit.
*
Henri Conscience
die, als zoon van een onder Napoleon ingeweken Fransman, enthousiast
Belgicist (hij vocht in 1830 mee
met de muiters)
beweerde wel dat wij een Belgische Taal spraken. Maar daarmede bedoelde
hij een Vlaamse Taal met een Belgische spelling. Men kan hier
verkeerdelijk concluderen dat Conscience terug naar het begrip Lingua
Belgica = Nederlands wilde, maar dat was niet zijn bedoeling.
Voor hem was het
Nieuwe België als het Nieuwe Rijk, een uitgespreid gebied van roem
en eer.
*
In 1848 schreef de bisschop van Brugge aan de Vlaams
- Belgische voorman David:
"Het is juist, dat ik de versmelting van Vlaanderen en
Holland vrees omdat ik vrees dat mijn
bisdom dan met boeken overspoeld
zou worden die gevaarlijk zijn voor geloof en zeden. Het
voorbeeld van de insijpeling der Franse letterkunde in
Wallonië en
in de grote steden is waarschuwend. En het gevaar komt niet alleen uit
Holland. Er zijn ook bij ons letterkundigen die geen waarborgen bieden.
Indien wij onze eigen spelling behouden dan zijn dezen in de
onmogelijkheid gesteld hun werken uit te geven bij gebrek aan
afzetgebied."
(uit: Spellingverandering van zin naar
onzin. G.C.Molenwijk,Amsterdam 1992.)
.*
Henri Conscience
was misschien een in het Frans denkende maar in het 'Vlaams'
schrijvende auteur, maar hij was, als historicus, een gedegen vorser
die b.v. in 'De Kerels van Vlaanderen' een, aan strenge historische
discipline onderworpen werk afleverde.
Hij nam niet de
Nederlandse taal, zoals zij in het Noorden leefde als voorbeeld, maar
het Duits.
Hij modelleerde
zijn zinsbouw op de Duitse grammatica en nam de nieuwe Duitse woorden
als' der Zug' (trein) over en vertaalde ze als' de tocht'
Hij was overtuigd
van de roeping van het nieuwe België en dat verklaart ook de
genegenheid waarmede hij vanuit Brussel,
door de Duitser,
in Engeland weduwnaar geworden, Leopold van Saksen-Coburg, werd
bejegend. Leopold I moest België los van Frankrijk houden en
un die politiek paste Conscience's "Leeuw van Vlaanderen" perfect!
*
Conscience wilde een 'Belgische' verantwoording van de
nieuwe Belgische staat opstellen, maar heel de cultuur en de
cultuurpolitieke geschiedenis speelde zich bij hem af in het oude
(Franse) graafschap Vlaanderen
Hij wist waarschijnlijk te weinig over de geschiedenis van
het kernland der Nederlanden Brabant dat zich uitstrekte van Brussel,
over Antwerpen tot Breda, Bergen op Zoom, 's Hertogenbosch. Ofwel was
hij zo sluw dit te negeren. Eens het gebied van Hertog
Jan van Brabant
Nederlands Dichter van de Renaissance.
*
De pogingen
van Conscience om het begrip België op historische
gronden op te bouwen leidde tot zijn beeldvorming van het Vlaamse volk
en de Vlaamse taal. Zo werd hij, ongewild, de schepper van de
Vlaamse
mythe!
*
Daartegenover staat Jan Frans Willems,
nochtans de vader van de Vlaamse beweging genoemd, die zich
heel-Nederlands opstelde,
evenals een aantal andere intellectuelen van Duysse, Snellaert,
Vuylsteke, Moyson (Bond Moyson werd na hem genoemd omdat hij met zijn VLAAMSE
volkspartij te Gent, naar verluid, in
het SOCIALISME stapte!)
(De VVP van Moyson was een
flamingantische Arbeiderspartij en wordt nu gepromoveerd tot de eerste
Socialistische partij.)
*
Vandaag zien wij hoe de moderne
'Belgisch' taalkundigen afstand nemen van de degelijke Vlaamse
wetenschappers
van de eerste Vernederlandste
Belgische universiteit van Gent
en vandaag taalkundig een begrip 'Belgisch' hanteren
dat de plaats inneemt van Nederlands.
Hun objectie heeft geen
wetenschappelijk- of taalkundig- maar een onwetenschappelijk politiek
doel.
Een gevolg daarvan was het vervangen
van de term Zuid-Nederlands door 'Belgisch' in de 'Grote van Dale'.
Als onvoorzien resultaat wordt eens te
meer bevestigd dat alleen het Nederlands dé Belgische taal is.
Er is geen taalkundige tegenhanger voor het in België gesproken
Frans!
Il n'y a
pas une langue Belge, mais une langue Belgique
(= adjectief)
(you speak
French and Dutch, do you also speak Belgian?)
.*
|
Het is alles een
beetje verwarrend
Zo
is de officiële titel van, de koning van België "koning der
Belgen", Roi des Belges, Rex Belgorum!
Leopold kon in 1831 geen koning van
België genoemd worden, omdat die titel al verwees en gedragen werd
door
koning Willem 1= 'Rex Belgium"!
In 1814 bij de vorming van de nieuwe Nederlandse staat werd
er voorgesteld het gebied het 'Koninkrijk der twee Belgiën' te
noemen! Inderdaad het Rijk van de twee Nederlanden wat het in wezen was.
*
*
.*
Nederland had voordien alleen
Stadhouders gekend. Stadhouder Willem II begeerde een kroon maar
stierf. Daarom
verboden de Raadpensionarissen de
opvolger, Willem III, zich ooit met staatszaken in te laten en mocht
alleen legeraanvoerder
zijn.
Willem V vluchtte naar Engeland uit
schrik voor de democratische patriotten die een volle Republiek wilden
oprichten..
(Patriotten kregen als scheldnaam: De
Keesen, of de Jan Keesen)
Zijn zoon WILLEM ging naar Duitsland
om zich een koninkrijk te verwerven.
Willem
I werd de eerste Koning in de Nederlanden, loot van een stam die
groeide uit het geslacht van Willem van Oranje,
stichter van
de Republiek der Verenigde Nederlanden!
. *
|

|
Leopold I,
daarentegen had helemaal geen banden met dit land.
Wapen
familie Saxe-Coburg
Hij was getrouwd geweest met de
(Duitse) kroonprinses van Engeland, Charlotte van Hannover dochter van
George
IV uit het Duitse koningshuis van Hannover en Braunschweich en
toenmalige Regent van het Britse rijk (1820) tijdens de ziekte van
George III..
Maar Charlotte stierf jong.. (Met Koningin Victoria kwamen de
Duitstalige
Saksen Coburg op de Engelse troon. Zij huwde haar neef Albert en
verspreide
zou de erflijke bloed-ziekte die uiteindelijk de Tsarevich zou treffen
en Rasputin de gelegenheid zou bieden om het Keizerlijk Hof en de
Tsarina
te Sint Petersburg in zijn cynische macht te krijgen.)
Als weduwnaar en Prins van Engeland
werd aan Leopold een pensioen uitbetaald door de Engelse staat. Later
zou de Engelse staat hem alle gemaakte kosten vergoeden die hij tijdens
zijn verblijf als Engelse Prins gemaakt had in ruil voor afstand doen
van de Engelse Prinsen titel.
De som die hij als losgeld
eiste verbaasde heel Engeland. Hoe kon een arme povere prins die zo
zuinig
geleefd had zo veel geld uitgegeven hebben?
(Die prinses Charlotte was eigelijk bestemd als vrouw
van de prins van Oranje. Zij zou dan koningin van Holland en
Engeland geworden zijn maar.....zij wou niets weten van het
slijkerige Hollands klimaat en weigerde te Amsterdam te gaan wonen. Bovendien
was zij geestelijk gestoord (She had a bee
in her bonnet)...en is op 'n dag Londen
ontvlucht en weigerde naar huis terug te keren. Zelfs de Bischoppen
gingen haar
opzoeken en haar smeken naar Londen terug te keren!)
*
Hij en zijn
raadsman Kristiaan Frederick Stockmar voerden diplomatische
gesprekken om de kroon van het nieuwe bevrijde Griekenland in zijn
bezit te krijgen.
Intussen sloot
hij een geheim huwelijk met de Duitse actrice Karoline Bauer, nichtje
van Stockmar! Geheim, omdat als
het bekend werd
dat hij weer gehuwd was, hij zijn jaargeld als weduwnaar van de
kroonprinses zou verliezen. Karoline Bauer beschreef in haar
mémoires Leopold als een pedant persoon met een dor gevoelloos
hart!
*
De Griekse troon
werd hem niet aangeboden en Leopold leidde een doelloos leven
Onverwacht werd
aan deze Duitse SaksenCoburg en ex-Griekse troonpretendent dan de kroon
van het nieuwe België aangeboden op voorwaarde dat hij de Franse
prinses Louise Marie van Orléans, de dochter van (koning) Louis
Philippe zou huwen!
De Fransen hadden
steeds een vinger in de Belgische pap!
Reeds Buonaparte
had de vrede geweigerd omdat hij dan 'La Belgique' moest opgeven.
Deze weigering om met het verlies van België de vrede af te kopen,
leidde tot zijn ondergang op het
slachtveld!
Ook Danton had in
1792 de annexatie van (België), les provinces Belgiques,
geëist..
*
Het was en is nog
een constante in de Franse buitenlandse politiek.
De militanten
Franse koningen Louis XIV en Louis XV hadden reeds getracht Nederland
gewapend in te nemen.
Getuige hiervan
zijn de vele schilderijen die de Franse legers voorstellen in aanval op
Vlaamse en Nederlandse steden
uitgestald in het
museum van het Hôtel des Invalides te Parijs.
.*
Misschien
is dit alles vandaag niet relevant (alhoewel de diplomatie de
voorzetting van de oorlog is met andere middelen) , maar het duidt toch
de verwarring aan die van de natie België, als erg klein land, een
zo hybride schepping maakt.
*
Ook vandaag nog een probleem, dat voor oningewijden moeilijk
te begrijpen is.
*
Kijken wij even terug in de geschiedenis van de lage landen,
les Pays Bas, de Nederlanden.
Er waren geen interne grenzen Het gebied was geen staat,
geen koninkrijk.
Naar het Oosten toe was er het Heilige Roomse Rijk der
Duitse natie, dat zelf ook
geen echte eenheid vormde, maar
er was toch een historische en culturele verbondenheid Karel
V, keizer van het Duitse rijk, zette het eenheidsstreven der
Bourgondiërs voort en zijn 'Bourgondische Kreis'
vormde een apart deel van het rijk. In 1543 verenigde hij de
17 provincies , dat zijn de zeventien gewesten van de Nederlanden. Maar
dit gebied was
nog geen koninkrijk
*
Naar het Zuiden toe was er een tamelijk goed afgelijnde
taalgrens.
*
Die taal- en cultuurgrens ontstond door de
veroveringspolitiek van de Franse koningen die steeds meer Diets gebied
inpalmden. Vanaf Boulogne (Bonen) over
Duinkerken tot Kortrijk (Kortrijk was zelfs een tijdje Frans gebied)
werd de taalgrens een, onder politieke en militaire druk geschapen
grens ook al werd het gebied niet onmiddellijk voor het gewone volk
verfranst.
In het graafschap Rouen verdween het Nederlands (het Vlaams)
in de 11 de -12de eeuw. Voordien waren de charters van de stad Bonen
(Boulogne) nog in de Dietse taal gesteld.
ln het Kales gebied ging het Nederlands (het Vlaams) reeds
in 1250 achteruit maar verdween pas omstreeks 1450. De Heren van Rijsel
en Duinkerken waren bekend om de kwaliteit van hun Dietse spraak.
*
Het is duidelijk dat het begrip
Belgica, Belgo, en daarvan in het Frans afgeleide bijvoeglijk naamwoord
Belgique
zijn intrede in de wetenschap doet
ongeveer in de laat Spaanse periode: en zijn uitdrukkelijke politieke
betekenis krijgt in het nieuwe uit de Spaanse Katholieke overheersing
bevrijde Noord-Nederlandse Republiek.
. *
In de 18de eeuw begint men in de Oostenrijkse Nederlanden af
en toe die Latijnse namen -de Franse en Nederlandse equivalenten
daarvan - aan te wenden in een verengde betekenis, die alleen slaat op
de eigen, de Zuidelijke Nederlanden.
*
Zo zou de democratische voorvechter Verlooy schrijven over
'de Tael van 't Nederland, de Tael der oude Belgen' zijnde de
volkstaal van de Oostenrijkse
Nederlanden, (Lingua Belgica)
*
Hij kende immers de term 'Vlaemsch' nog niet, (Die stamt van
Conscience) misschien wel Nederduyts of Nederlants
Na twee eeuwen scheiding en vervreemding was zowel in het
Noorden als in het Zuiden het begrip van de hele Nederlanden
als één gebied bijna verdwenen. Dat is
begrijpelijk als men weet
dat onder het conservatieve Oostenrijks bewind de bevolking, voor
een groot deel, van alle internationaal culturele contacten afgesneden
was, evenals van de cultuur -ook taalcultuur -van het Noorden.
Terwijl elders, in de omliggende landen, een geestelijk leven tot
bloei kwam in de Romantik en de Aufklärung, zelfs in een zo
verbrokkeld land als Duitsland (Lessing, Herder, Kant) was er in de
Oostenrijkse Nederlanden nauwelijks enig cultuurleven te bekennen.
*
Daarbij kwam nog het religieus
onderscheid. De clerus in het Zuiden was anti-Hollands omwille van het
protestantisme, dat in
het Noorden ook niet erg breed denkend was (De Calvinisten waren geen
onschuldige doetjes. De professoren van de eerste Hollandse
universiteit te Leiden werden gehuisvest in de huizen van de verdreven
katholieken van die stad.) Cultureel,
maar vooral taal-cultureel, bloedde
het volk dood. De Oostenrijkse Nederlanden vormden toen, na 200 jaar,
onder druk van de Jezuïtische Contrareformatie een uniek
verschijnsel van Katholiciteit
in Europa dat resulteerde in een bijna volledig analfabetisme van
het gewone volk. De stijl was Biedermeier en Rococo. Het meest
analfabete land in West Europa! .

*
Er groeide echter politiek verzet tegen de Oostenrijkse
politiek vanuit verschillende hoeken.
Sommigen steunden zich op de ideeën die later naar de
Franse revolutie zouden leiden. Anderen klampten zich vast aan de
lokale voorrechten en vonden het verlicht despotisme van
Jozef II een inbreuk op hun aloude vrijheden.
Het beeld van de verenigde Nederlanden was nog niet helemaal
verdwenen uit de verbeelding van de weinige intellectuelen die
overbleven.
Gek genoeg namen zij -het Frans
gebruikend -de benaming Etats-Unis Belgique aan (de verenigde
Nederlandse staten). Dat zou tot heel wat geschiedkundige verwarring
leiden. Vandaag beweert men dat het 'Belgische' staten waren. Maar alle
geschriften in de volkstaal (het Nederlands) vermelden "Nederlandse
Staten".
Het
gebruik van het Frans tegenover het hof van Wenen was verklaarbaar. het
Frans was toen de diplomatieke taal.
De bedoeling was een oprichten van de Brabantse, staten
vertaald als 'Etats Belgiques" waarbij het bijvoeglijke naamwoord
fungeerde als Brabants De vlag met de Brabantse kleuren (zwart, geel en
rood) werd toen voor het
eerst gehesen. De plannen voor een revolutie werden in Breda gesmeed!
De samenzweerders hadden geheime gesprekken met de Raadspensionaris
van Holland om de Nederlandse staten weer te verenigen. Het Vonckisten
leger viel vanuit de Noordelijke Nederlanden de Kempen binnen. Er was
militaire steun toegezegd door Engeland maar die bleef uit (net als
tijdens de Boerenkrijg onder Franse bezetting gebeurde) toen het op
vechten op aan kwam.
*
De bevolking van de Zuidelijke Oostenrijkse Nederlanden
waren toen overwegend Nederlandstalig!
Franssprekend Luik, Charleroi, Huy, Dinant behoorden niet
tot de Oostenrijkse Nederlanden! Ook Hasselt, Maaseik en Maastricht
niet. De Oostenrijkers hadden meer dan de helft van hun Franstalig
gebied moeten afstaan aan Frankrijk met
daarin Rijsel, Dowaai en de Heerlijkheid van
Malmedy-Stavelot en Luxemburg. Duinkerken dat in de handen van de
Engelsen was werd later aan Frankrijk verkocht en ging zo voor ons
verloren.
*
Weliswaar was Frans de bestuurstaal in het contact met Wenen
maar elke ambtenaar, zelfs bisschop die met het volk in gesprek kwam
moest de volkstaal kennen. (Tweehonderd jaar later in de staat
België was dat niet meer het geval.) .
*
In 1792 vielen de Fransen, in hun oorlog met de
Oostenrijkers, eens te meer ook Zuid Nederland binnen en de Franse
bezetting begon.
De
aanwezigheid van een Frans leger vormde de eerste werkelijke
bezetting
van dit land!
Zij had tot doel
de structuren en het weefsel van de Nederlandse samenleving om te
vormen en te verfransen terwijl er een cultuurpolitiek van vernietigen
gevoerd werd. Kunstschatten werden geroofd en zouden later de basis van
Het Louvre vormen te Parijs. Grote gebouwen, kerken en abdijen werden
gesloopt (Brugge, Antwerpen, Gent) en er was zelfs een plan om de
Kathedraal van Antwerpen af te breken. De komst van Napoleon verijdelde
de uitvoering van een totale culturele verwoesting van het land
*
Napoleon had in 1797 de Oostenrijkers bloedig verslagen en
maakte misbruik van zijn militaire macht om La Belgique (zoals de
Fransen de Zuidelijke Nederlanden noemden), dat hij reeds geannexeerd
had door de Oostenrijkers als
Frans gebied te doen erkennen.
Le 18 avril 1797 Buonaparte. Les
accords de Leoben. L'Empereur d'Austriche abandonne La Belgique a la
France.'
*
De betekenis van dit gebeuren is geschiedkundig zeer
belangrijk. Voortaan zouden de Fransen België beschouwen als
een verloren Frans gebied!
Later
met de vrede van Campoformo op 17 okt. 1797 stond Oosterijk officieel
België af aan Frankrijk in ruil voor
de bezittingen van Venetië, wat een brutaal einde
maakte aan de historische vrijheid van die republiek.
Dit alles werd nogmaals bevestigd op het Congres van Rastatt
op 9 december 1797.
*
(Na de nederlaag van Napoleon, de
verbanning van Napoleon naar het eiland Elba en zijn ontsnapping en
terugkeer, stelde Napoleon een nieuwe vrede in het vooruitzicht.
Maar deze vrede werd
afgewezen omdat Napoleon België blijvend als een deel van
Frankrijk
beschouwde en de geallieerden dit gebied niet wilden teruggeven.
Napoleon
viel daarop in (België) de
Nederlanden binnen om La Belgique te
heroveren!.)
*
-(Ook in 1830 was het de bedoeling België naar
Frankrijk te doen terugkeren en weer verijdelde de geallieerden dit
plan wat uiteindelijk tot het Belgisch Koninkrijk leidde)-
In 1814, na 20 jaar bezetting, werd door het Congres van
Wenen de vrijheid van de
Nederlanden hersteld.
Het Zuiden werd bij het Noorden gevoegd niet omdat die
diplomaten gevoel voor volkse geschiedenis hadden maar eenvoudig omdat
Oostenrijk de vroegere
Nederlanden als verkocht aan Frankrijk beschouwde een het gebied
niet meer terug wilde aanvaarden. Er bleef geen andere keuze.
*
Nu hadden de Bisschoppen gehoopt de oude voorrechten van het
Ancienne Régime terug te krijgen maar zij kwamen bedrogen uit.
Er was een nieuwe tijd en zij mochten niet meer heersen over doop,
huwelijk, dood en begraafplaatsen.
De burgerlijke stand ingevoerd onder Napoleon bleef
behouden.
Dat maakte de Bisschoppen van Franse nationaliteit (zij
waren aangesteld onder Napoleon) ontevreden en zij opposeerde de nieuwe
Koning in zijn poging een lekenstaat op te bouwen waar vrijheid van
Geloof en opinie aan iedereen gegeven
werd.
De Katholieke kerk was niet meer dan andere groepen in de
staat en had geen bevoorrechte positie meer. Daarom zou de kerk later
een pakt sluiten met de Liberalen atheïsten om de macht te grijpen
in een afgescheurde eigen
(Belgisch) deel van het land
.
Tijdens die periode van het 'Verenigd
Koninkrijk der Nederlanden' heette de orde van de Nederlandse
Leeuw voor de
Franstalige Nederlanders ,
`Ordre du
Lion Belgique'.
*
De officiële
benaming van de Nederlandse taal voor de Franstaligen was:
la
langue Belgique.
*
Te
Brussel verscheen het 'Belgisch' blad, 'Ie courrier des Pays bas'
Maar terzelfder tijd wordt b.v. de naam van het Brussels
blad 'Ie Belge', duidelijk in de zin van Zuid Nederlander (tegenover
Hollander) gebruikt.
.
De gedwongen verfransing zou ook dit woordje 'Belgique'
weldra tot een
zuiver Franstalig begrip maken.
*
De opgelegde revolutionaire centralisatie van bestuur,
waarmede de oude Middeleeuwse grenzen uitgewist werden, gaf aan het
adjectief Belgique een politieke en geografische betekenis die het tot
dan toe nog niet gehad had.
.
Minister Charles Rogier (geboren in Frankrijk) van de eerste
Belgische regering (1831) zei het zeer duidelijk 'nous
détruirons peu a peu l'élément
germanique en Belgique' .
*
Belgique
wordt een substantief

Reeds
bij het oprichten van het Koninkrijk der Nederlanden (Belgium), had men
er aan gedacht het gebied het Koninkrijk der twee Belgiën te
noemen. Noord en Zuid Nederland. België betekende dan nog
"Nederland!".
Logisch want er was toen nog geen
staat
België geweest.
Bij
de scheuring tussen Noord en Zuid in 1830 en de daarop-volgende nieuwe
staatsvorming worden Belgique (van Belgica) en België (van
Belgium) de officiële namen van de nieuwe staat;
Belge (f) en Belg de namen van de onderdanen van die staat,
en Belge (f) en Belgisch de daarbij behorende bijvoeglijke naam woorden.
*
Natuurlijk ontstond er toen een geschiedschrijving die er op
uit was het België van 1830 met de Belgae van Caesar
te verbinden; juist zoals de Hollandse geschiedschrijving
het koninkrijk van de zeven provinciën aan de Bataven
probeerden vast te knopen.
*
Maar dat was duidelijk geschiedenisvervalsing vooral door de
Belgische geschiedschrijver Pirenne.
Ook vandaag nog worden Vlaamse
kinderen
in Vlaamse scholen wijs gemaakt dat de 'Hollanders' ons onderdrukt
en bezet hebben en wordt de afkeer tegen de Ollanders
aangemoedigd.
*
In feite hebben de woorden België, Belg en Belgisch in
1830 echter een gehele nieuwe, beperkte en beperkende betekenis
gekregen.
Nadat Henri Conscience de 'Leeuw van Vlaenderen' schreef zou
voortaan het Nederlands sprekend gedeelte van de nieuwe staat
Belgique, de Dietse bevolking van de Zuidelijke Nederlanden, niet meer
als BELGII dat wil zeggen als Nederlanders aangeduid worden, maar nu
als Vlamingen! . Ook al
waren het Limburgers of Brabanders.
Belgi
In kort:
1585, 1794 en 1830 zijn drie belangrijke gebeurtenissen
geweest in de geschiedenis van het Zuid Belgische (Nederlandse) volk,
taal en cultuur. Après siècles d'esclavage. na eeuwen
slavernij zijn de (Franstalige) Belgen eindelijk vrij..
'Als nationalisme verfoeilijk is, dan is het Belgisch nationalisme wel
het verfoeilijkst" .
Want
er is geen Belgische volk maar een multiculturele bevolking zoals nu
officieel gezegd wordt!
Dit land is heeft de eerste werkelijke bezetting gekend en
wel twintig jaar lang door de Franse legers
De Fransen hebben steeds gepoogd dit land te onderwerpen
door herhaaldelijke invallen met hun troepen. Stukken van de
Nederlanden zoals Boulogne en Duinkerken zijn door de Franse legers
veroverd.
Het is waar dat tweemaal de Duitsers België bezet
hebben in hun oorlogen tegen Frankrijk en dat tweemaal voor vier jaar
lang.
België
werd in 1830 in illegaliteit geboren.
Daarvan waren de stichters van de nieuwe staat zich terdege
bewust. De Luikse jurist Joseph Lebeau, een van de leiders der
Belgische opstand, verklaarde tijdens het Nationaal Congres dat er geen
onafhankelijkheidsverklaring moest komen om het bestaan van
België te legitimeren. "De
bajonetten hebben gesproken. Teksten zijn niet nodig," aldus
Lebeau.
Het
doel van de revolutionairen was rattachisme bij Frankrijk. Dus moest,
stelde de racist Charles Rogier, "de taal van
de Vlamingen worden uitgeroeid" en "het Germaanse element in
België worden vernietigd." Toen het er bij de verkiezingen in
april 183I
op leek dat de pro-Orangistische partijen de meerderheid zouden
behalen, pleegde het Voorlopig Bewind bijgevolg een staatsgreep.

Er
kwam een langdurig terreurregime. "Het plunderen van de
huizen van Orangisten, hoewel betreurenswaardig, is een vreselijke
noodzaak om de vijanden van de publieke orde te onderdrukken," zei
minister van Justitie Lebeau in 1834. Ook Leopold van
Saksen-Coburg, de Duits-Britse prins die de Belgische revolutionairen
tegen hun
zin was opgedrongen,
werd van meet af aan duidelijk gemaakt waar in België
de prioriteiten lagen. Hij moest niet denken, zo dreigde Alexandre
Gendebien in maart 1834
in de Kamer, dat hij de belangen van Wallonië kon opofferen aan
die van "het Orangistische Antwerpen". Gendebien was kwaad omdat de
eerste Belgische spoorlijn niet in Wallonië werd aangelegd. "Houd
er rekening mee," aldus Gendebien tot de vorst, .'dat wij
u desnoods de taal van het geweld zullen laten verstaan." De
koninklijke familie hield er sindsdien rekening mee.
*
Omkoperij
Leopold I was een briljante machiavellist.
Hij wist zeer goed dat hij het staatshoofd was van een
artificiële natie. Naar
het einde van zijn leven toe deed het hem zelfs wanhopen.
'.Vader blijft herhalen dat niets het land samenhoudt en dat
het niet kan blijven bestaan," zo schreef Filip, de Graaf van
Vlaanderen, in het voorjaar van 1865 aan zijn broer, kroonprins Leopold.
*
De eerste Coburg-koningen maakten corruptie tot fundament van België.
Vaderlandsliefde is in België, zoals in alle
artificiële naties, uitsluitend een liefde voor de eigen
portemonnee. De rattachisten die de revolutie
van 1830 hadden gemaakt kregen betrekkingen en vergoedingen
die te verleidelijk waren om te weigeren. Eén voorbeeld: de
22-jarige Felix Chazal, een felle Bonapartist, ontving een jaarinkomen dat 23
keer zo hoog was als dat van een
onderwijzer.
|
|
*
Toch
was corruptie als basis, van een staat een wankel fundament. Daarom had
België een ideologie nodig waarmee goedgelovige zielen kon
worden
wijsgemaakt dat Belgisch patriottisme een deugd was, in plaats van
een ondeugd. Die ideologie, het belgicisme, ontsproot in
1897 aan de pen van de Waalse antisemiet Edmond Picard. Tussen twee vui-
ge anti-joodse schotschriften ("La revision des
origines du christianisme" en
"L'Aryano-Sémitisme") in, schreef hij:
"L'ame belge."
De
Belgen waren geen twee volkeren, aldus Picard, maar "één ras," en hoorden dus samen in één land.
Henri Pirenne werkte de ideeën van Picard verder uit.
Hij herschreef de hele geschiedenis in functie van het belgicisme en
verzon de idee dat Vlaanderen "altijd
tweetalig" was geweest, maar Wallonië niet.
Bijgevolg diende Vlaanderen altijd tweetalig te blijven, maar hoefde
Wallonië dat niet te worden.
(Lode Wils van het Davidsfonds onderwijst ook het Belgicisme
en volgt gehoorzaam de stem van H.Pirenne zoals oud-minister Marc
Eyskens beweert dat Belgie op een democratische volkse belgische
manier onstaan is.)
*
|
|
*
Maar in de
Verenigde Nederlanden waren wij Belgii vrije mensen.
Het
Nederlands was de nationale taal en er werden scholen voor de
volkskinderen opgericht die, na de aftocht van de Nederlandse Troepen,
door de nieuwe Belgen weer gesloten werden. De gemeentebesturen wilden
de kosten van die dorpsscholen niet dragen.
De nieuwe Belgen schafte aan de Universiteit van Gent die
door Willem I opgericht was, alle technische leergangen af.
Ingenieur kon men alleen te Luik worden. Ook in een
universiteit die door Koning Willem opgericht werd!
*
Men kan zeggen dat, wat men nu
Vlamingen noemt, het enige volk in de wereld is dat, volgens de
Belgische
officiële pseudo-geschiedenis, zichzelf bezet heeft.
en dat wordt
vandaag nog in de scholen zo onderwezen.
*
Want wij waren Nederlanders onder de
Nederlanders.
In
een Nederland zouden wij in de Nederlandse cultuur, waarvan wij de
grondleggers waren, opgenomen worden.
In België echter werden wij verdrukt en verlaagd tot
cultuurloos plebs;
ook vandaag nog, in een zogenaamde multi-culturele
samenleving mogen de Vlamingen in eigen hoofdstad hun eigen taal niet
spreken en worden wij bestuurd door mensen die de taal van de
meerderheid niet willen kennen
De Vlamingen kunnen niet anders dan zich van het kleine
België af te keren en in
de Engelse taal en cultuur zich een weg
door de wereld te banen.
De Engelse en Duitse culturen zijn
verwant aan de Nederlandse.
Het Nederlands weerspiegelt zich in
het Deens,het Noors en het Zweeds.
Wij hebben de Franstalige Belgen niet nodig.
Wij zijn wereldburgers.
De echte Belgen van de laat middeleeuwse en renaissance
Gouden eeuwen
Ceterum censeo "Belgicam presentam" esse delendam.
Ales Wereldburgers, moeten de Vlamigen,net als de als de ieren, het
Engels als tweede taal in de wereld gebruiken. Frans heeft voor ons
afgedaan!
1518,
"Onse
ghemeene Nederlandse Tale"
|
lees verder in
Portici
het spannend
verhaal 
Op 16 oktober 1830 riep de Prins van Oranje vanuit Antwerpen
de
onafhankelijkheid van België uit.
Eigenlijk
zou dat de Belgische feestdag moeten zijn.
|
|