|
Hoelang nog miljoenen euro's
gemeenschapsgeld
voor opleidingen in een
pseudowetenschap ?
Laat ons duidelijk zijn: het
wetenschappelijk gehalte van de psychoanalyse is vergelijkbaar met dat van
de homeopathie. Wie meer wil lezen over de kritiek op de psychoanalyse
vanuit de wetenschap en vanuit de wetenschapsleer vindt een goed vertrekpunt
in het KlinPsy-dossier Freud op de sofa.
De opleiding van een
universiteitsstudent kost per jaar 14326 euro aan de gemeenschap en ongeveer
4000 euro aan het gezin. Bij een ruwe schatting zou men kunnen stellen dat
er aan de drie Vlaamse universiteiten samen elk jaar een honderdtal
psychologiestudenten gekozen hebben voor de psychoanalytische richting.
Drie licentiejaren maal 100 studenten maal 14326 euro overheidsgeld levert
een som van meer dan 4 miljoen euro. In het Franstalig landsgedeelte
zijn er minder studenten maar ligt de interesse voor de psychoanalyse wel
twee keer hoger dan in Vlaanderen. Dus zelfs als er slechts half zoveel
psychologiestudenten zouden zijn als in Vlaanderen betekent dat nog een
grote vier miljoen euro. Hiermee is nog niets gezegd over de opleidingen
aan de hogescholen. Daarbij dient men nog eens 2.4 miljoen euro te rekenen
die opgehoest wordt door de gezinnen. De maatschappelijke investering in
een paar jaar leeranalyse, wat eveneens op 10 % van het budget van de betrokkene
kan berekend worden, vertegenwoordigt ook nog eens een belangrijk kapitaal.
Het gaat dus om zeer belangrijke kapitalen die elk jaar opnieuw geïnvesteerd
worden in de opleiding van de psychoanalytici.
Honderdduizenden uren studie van
de intelligentsten van ons volk worden jammerlijk geïnvesteerd in
hersenspinsels die niet bestand zijn tegen de kritiek van de wetenschap
noch van de wetenschapsleer. Wie zich de vraag stelt hoe het komt dat de
psychoanalyse dan nog steeds succes kent kan best eens het boek 'Freuds
vergissing' van Filip Buekens of het artikel "Een
zero theorie" van de filosoof Mikkel Borch-Jacobsen lezen.
De academische psychoanalytici
leveren aan de psychoanalyse ten onrechte een kwaliteitslabel. Ze
spelen voor de psychoanalyse het academisch schaamlapje dat dient om de
wetenschappelijke impotentie te verbergen van een groep
pseudowetenschappers die zelfs niet verstoppen dat ze eigenlijk de pest
hebben aan de universitaire bemoeiing. Zie hun petitie,
ook door professoren ondertekend ("Deze [vorming] wordt door onze
verenigingen op zich genomen, op grond van een persoonlijk traject
(waarvan de eigen psychoanalyse de basis vormt) en kan bijgevolg niet
verzekerd worden door de universiteiten."). Zie ook de tekst
van Dohmen ("Il faut bien se rendre compte que ces exigences ont comme
adversaires : les Flamands, les médecins, les comportementalistes et
les universités.")
Van twee zaken één: ofwel stellen
alle universitaire psychoanalytici zich op als wetenschappers die het
academisch niveau waardig zijn, sturen ze de psychoanalyse bij in functie
van de kritiek vanuit de wetenschap en de wetenschapsleer, distantiëren ze
zich duidelijk van een dogmatische geloofsovertuiging die zich vijandig
opstelt tegenover de wetenschappelijke opleiding op academisch niveau,
ofwel wordt de psychoanalyse geschrapt uit de universitaire opleiding en
stopt de gemeenschap ermee om duur verdiend belastinggeld te investeren in
een pseudowetenschap die honderden mensen de arbeidsmarkt opstuurt die daar
goed geld verdienen met praktijken die in de essentie een wetenschappelijke
basis missen.
Het is duidelijk dat de mildheid
(zie artikel in De
Maere van 16.10.2006) die vereist is tegenover de psychoanalytici die vroeger
ter goeder trouw het psychoanalytisch denken eigen maakten, niet meer geldt
voor personen die nu nog wetens en willens kritiekloos blijven doorgaan met
het opleiden in de psychoanalyse niettegenstaande de onwetenschappelijkheid
ervan herhaaldelijk is aangetoond.
Het wordt tijd dat de politici
daar eens over nadenken in plaats van zich te laten bespelen door de
psychoanalytici die grotendeels het ontwerp Demotte geschreven hebben. Om
de laatste druppel uit de citroen te persen manipuleerden deze ondertussen
op de meest grove wijze hun eigen achterban om een protestbrief te
schrijven omdat ze zogezegd niet geraadpleegd werden. Men kan zich
overigens afvragen waar het zelfrespect zit bij al die ondertekenaars die
zomaar accepteren dat ze door hun geloofsgenoten via een leugen gebruikt
werden.
|
